ความรักของแม่(Mom's love) | คมชัดลึก

               แม่คนไทยอาศัยอยู่สวิตเซอร์แลน กลับมาปฏิบัติธรรมที่เมืองไทยทุกปี และตั้งจิตอธิษฐานอยู่เสมอที่จะให้ลูกสาววัย ๑๔ ปีของเธอได้มาปฏิบัติเช่นกัน แต่ก็ได้รับการปฏิเสธทุกครั้ง เธอเป็นห่วงลูกสาวมากและคิดว่าถ้าเขามีโอกาสได้ปฏิบัติธรรมอะไรๆ ในชีวิตของลูกสาวก็ดีขึ้น เพราะในวัยที่อยากรู้ อยากลอง ในสิ่งแวดล้อมที่ให้อิสระในการกระทำผิดได้ง่ายขึ้น จากสื่อเทคโนโลยีที่ทันสมัยยากต่อการควบคุมดูแลอย่างทั่วถึง สังคมที่ผสมผสานหลายเชื้อชาติ วัฒนธรรม โดยเฉพาะสิ่งไม่ดีที่เริ่มเข้าสู่ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ได้แพร่กระจายอย่างรวดเร็ว

               การปฏิบัติและตั้งใจดีของแม่สัมฤทธิ์ผล เมื่อลูกสาวบอกว่าอยากให้แม่พามาปฏิบัติธรรมในช่วงพักผ่อนฤดูร้อนปีนี้ ยังความปลาบปลื้มยินดีให้กับผู้เป็นแม่เป็นที่สุด แม้ส่วนลึกไม่อยากมาเมืองไทยในปีนี้ก็ตาม แต่เห็นว่าเป็นโอกาสที่ดีงามของลูกและอาจเป็นของขวัญชิ้นเยี่ยมที่จะมอบให้ตัวเองและลูกสาวอันเป็นแก้วตาดวงใจ เพราะการที่ลูกสามารถเดินบนทางที่ถูกต้องดีงามแห่งชีวิต คือ ความสุขที่สุดของผู้เป็นแม่
 
               เราจะเป็นทุกข์เสมอเมื่อต้องการให้คนที่เรารักเปลี่ยนแปลงตามความคิดความต้องการของเราแต่เขาไม่ยอมเปลี่ยน แม้สิ่งนั้นจะเป็นสิ่งดีหรือเจตนาดีก็ตาม เพราะหลายครั้งมีเงื่อนไขแอบแฝงมากับเจตนาและสิ่งที่ดีนั้นเสมอ ที่สำคัญเราเองก็ยังทำได้ไม่ดีเช่นกัน แต่อยากให้เขาดีหรือดีกว่านี้เพื่อที่เราจะประสบทุกข์ หรือไม่พอใจน้อยลง มองลึกๆ ลงไปที่เราอยากเปลี่ยนแปลงอะไร สิ่งใด บุคคลใดก็ตาม ส่วนใหญ่เพราะเรารู้สึกอึดอัดไม่พอใจ ไม่สุขใจ ไม่สงบใจกับการเป็นเช่นนั้นของเราเอง ต่างหาก
  
               สิ่งของ เหตุการณ์ บุคคลใดๆ บนโลกใบนี้จะไม่สามารถทำให้เราทุกข์ใจ เมื่อเราไม่เอาใจของเราไม่ข้องเกี่ยว สัมพันธ์ไม่ว่าในรูปแบบใดๆ แต่ถ้าเมื่อใดก็ตามที่เราเริ่มเอาใจไปยึดว่าเป็นตัวเรา ของๆ เราขึ้นมา ความทุกข์ไม่มากก็น้อยค่อยๆ ปรากฏให้เราเห็นตามระดับของความยึด ในสิ่งสมมติทั้งหลายเหล่านั้น แม้สิ่งนั้นสมมติเรียกกันว่า 'ความดี' ก็ตาม
    
               แต่ถ้าเราเข้าใจตามความเป็นจริง ทุกอย่างที่ปรากฏล้วนมีเหตุมีปัจจัยในตัวเอง ทั้งที่สมมติ เรียกว่า ดี ถูกต้อง แท้จริงแล้วมันเป็นเช่นนั้นเอง เหตุพร้อมปัจจัยพร้อมก็จะปรากฏ  ทั้งในสองด้าน ดำ ขาว ดี ชั่ว ถูก ผิด แต่ถ้าเราหลงยึดความดี ก็จะทุกข์กับ คำดี และรังเกียจ ผลักใส ความชั่ว ถ้าเราหลงยึดทำความชั่วก็ยิ่งทำให้ตัวเราและสิ่งรอบข้างมัวหมอง ไม่บริสุทธิ์ ความทุกข์ก็ยิ่งมากขึ้น

               เราต้องเรียนรู้ที่จะทำความดีแต่ไม่ติดดี ยึดดี แบกดี ทั้งที่เราเองก็ยังไม่ดีไปทั้งหมด ที่เราเป็นเช่นนั้นเพราะเราหลงภูมิใจ ดีใจ ในความดีที่ทำ เป็นเหตุแห่งการเพิ่มทิฐิ ทระนงตน อวดตน จะทำให้เรามองสิ่งรอบข้างไม่ดีโดยที่เราไม่รู้ตัว เพราะแม้เขา เหตุการณ์ สิ่งเหล่านั้นไม่ดี แต่ไม่ใช่หน้าที่เราต้องเป็นทุกข์ใจ แต่ที่ทำให้เราทุกข์เกิดจากเมื่อเราได้รับการกระทบจากสิ่งเหล่านั้น เราไม่ยอมวางและไปตีค่า ปรุงแต่งเพิ่มให้เกิดความทุกข์ทวีคูณในทางที่ไม่ดี
     
               ความดี ความถูกต้องที่แท้จริงจะไม่เคยทำร้าย ทำลายผู้ประพฤติดี เพราะเขาทำเพื่อปล่อยวาง ความยึดมั่นถือมั่น ว่าเป็นตัวตนของตน แต่เราต้องหมั่นพยายามสร้างเหตุที่ดีๆ แม้ยังอาจไม่เห็นผลอาจปรากฏเป็นรูปธรรมทั้งหมดในวันนี้ หากผลแห่งจิตใจเมื่อทำดีอย่างปล่อยวาง ความสุขสงบปรากฏในทันที ทั้งก่อน กำลังกระทำและหลังการกระทำแล้ว จึงเป็นการกระทำดีที่ไม่ทำให้ผู้กระทำและผู้อยู่ร่วมมีความทุกข์ เพราะเขาจะให้อิสรภาพกับทุกสิ่ง รวมทั้งสิ่งสมมติว่าเป็นตัวเอง และไม่คาดหวังผลในการทำความดี สิ่งดีที่แท้ย่อมส่งผลในตัวเอง
               
               ทำดี ย่อมได้ดี ณ ที่ที่ปล่อยวาง