เป็นไมเกรนควรกำหนดรู้ที่'ความปวด'หรือ'ลมหายใจ' | คมชัดลึก

              กตนวดี ศรีวัฒนาชัย ปุจฉา : กราบนมัสการค่ะ ดิฉันเป็นไมเกรนบ่อยๆ ไม่ทราบว่าทุกขเวทนาประเภทนี้เราควรกำหนดจิตอยู่ที่ความปวด หรือพยายามไม่สนใจแต่ไปกำหนดอยู่ที่ลมหายใจเข้าออกแล้วภาวนาแทน รบกวนขอคำแนะนำด้วยค่ะ

              วิสัชนา : การกำหนดหรือน้อมใจอยู่ที่ลมหายใจก็ช่วยได้ อย่างน้อยทำให้ใจไม่จดจ่อปักตรึงอยู่กับความปวด นอกจากนั้นความสงบที่เกิดขึ้นตามมายังช่วยให้ความปวดทุเลาลงด้วย เช่น ส่งผลให้เกิดสารเคมีบางอย่างหลั่งออกมาบรรเทาเทาความปวดได้

              หากคุณยังมีสติไม่แก่กล้า อาตมาไม่แนะนำให้คุณกำหนดจิตอยู่ที่ความปวด แต่ควรใช้สติในการรู้เท่าทันอารมณ์ที่เป็นปฏิกิริยาต่อความปวด เช่น ความหงุดหงิด ขุ่นเคือง หรือใจที่บ่นตีโพยตีพาย ถ้ารู้เท่าทัน มันก็จะจางหายไป ทำให้ความทุกข์ใจทุเลา คงเหลือแต่ความทุกข์กาย ถ้าคุณมีสติหรือความรู้สึกตัวมากเท่าไหร่ ความทุกข์จากไมเกรนจะบีบคั้นจิตใจคุณได้น้อยลง

              หวาดกลัวการนั่งรถเพราะเคยประสบอุบัติเหตุ ควรทำอย่างไร

              อ้อ พลาสิน : ขอสอบถามค่ะ เคยประสบอุบัติเหตุรถมอเตอร์ไซค์ล้ม บาดเจ็บ ทำให้กลัวการนั่งรถมอเตอร์ไซค์ แต่ในการเดินทางจำเป็นต้องนั่ง เวลานั่งก็มีความกลัวเกิดขึ้นอยู่เสมอ บางครั้งก็ใช้วิธีการดูลมหายใจ แต่อยู่ได้ไม่นานก็เกิดความกลัวขึ้นอีก มีวิธีปฏิบัติหรือวิธีคิดอย่างไรบ้าง กราบขอบพระคุณค่ะ

              วิสัชนา : เวลาเกิดความกลัว คุณลองหันมาดูมันบ้าง อย่าผลักไสกดข่มมัน ใหม่ๆ อาจจะทำได้ยาก ก็อย่าท้อ ถ้ายังทำไม่ได้ ก็มาดูกายว่าเป็นอย่างไรเวลาเกิดความกลัว เช่น หายใจถี่สั้น ขนลุก ตัวเกร็ง แค่รับรู้หรือดูเฉยๆ ก็ช่วยให้ความกลัวลดลงได้

              ความกลัวนั้น พระพุทธเจ้าทรงสอนว่า เมื่อกลัวอะไร ก็ให้เข้าหาสิ่งนั้น ลองอยู่กับมัน ทำบ่อยๆ จะช่วยลดความกลัวได้ เพราะเมื่อคุ้นกับมัน ก็จะเห็นว่ามันไม่ได้น่ากลัวอย่างที่คิด

              สายด่วนให้คำปรึกษาทางจิตใจผู้ป่วยระยะสุดท้าย 'เตรียมตัวก่อนสู่วาระสุดท้ายของชีวิต จะทำอย่างไรดี' ปรึกษาได้ที่ โทร. ๐๘-๖๐๐๒-๒๓๐๒