ทำใจไม่ได้ที่สูญเสียพ่อไป | คมชัดลึก

          ปุจฉา :  นมัสการค่ะพระคุณเจ้า ดิฉันเพิ่งสูญเสียบิดาช่วงปลายปี ๒๕๕๕ ที่ผ่านมาเนื่องจากมะเร็ง มีหลายสิ่งที่ดิฉันใคร่ขอคำแนะนำจากท่าน ดิฉันสับสนจนไม่สามารถจดจ่ออยู่กับงานได้พยายามนั่งสมาธิแต่ก็ไม่สำเร็จ ตอนนี้จนปัญญาไม่รู้จะจัดการกับตัวเองอย่างไรแล้วค่ะท่าน ดิฉันเป็นหัวหน้าครอบครัวต้องตัดสินใจในหลายเรื่องแทนบิดา แต่ตอนนี้สภาพดิฉันไม่ต่างจากคนหลงทาง กล่าวคือไม่รู้ว่าจะเริ่มต้นอะไร อย่างไรก่อนดี มันเป็นความรู้สึกที่สับสนไปหมดจะทำอย่างไรดี
เพราะดิฉันต้องทำงาน ขณะที่จิตใจฉันอยากพัก ทุกวันนี้ดิฉันยังคิดหลอกตัวเองว่าบิดาที่เสียชีวิตไปแล้วจะกลับบ้าน คิดว่าบิดายังมีชีวิตอยู่เสมอ ดิฉันไม่มีสติในการทำงานจึงถูกตำหนิจากผู้บังคับบัญชา คำตำหนิรุนแรงจนดิฉันรู้สึกเหมือนหมดศักดิ์ศรีความเป็นคน ทุกวันนี้ดิฉันไม่อยากจะลุกจากที่นอนไปทำงาน รวมทั้งเข้าสังคมไม่ได้ รู้สึกแปลกแยกท้อแท้กับสิ่งที่ทำ เพราะกลัวความผิดพลาด

          วิสัชนา : หากคุณไม่พร้อมที่จะทำงาน ควรหยุดพักสักช่วงหนึ่ง ระหว่างที่หยุดพักควรทำใจยอมรับความจริงว่า บิดาได้จากคุณไปแล้ว ท่านคงได้ไปสุคติแล้ว อย่าห่วงท่านเลย ห่วงตัวคุณดีกว่า นอกจากปรับใจแล้วควรปรับตัวให้พร้อมสำหรับชีวิตใหม่ที่ไม่มีท่าน รวมทั้งพยายามทำตัวให้กระฉับกระเฉง อย่าปล่อยใจให้จมอยู่กับความหดหู่เศร้าหมอง
หากมีเวลาให้แก่การออกกำลังกายได้ยิ่งดี คุณยังมีอนาคตอันยาวไกลที่สามารถให้ความสุข สดชื่น และเบิกบานแก่คุณได้ เมื่อพักเสร็จแล้ว ก็ขอให้ออกไปใช้ชีวิตด้วยใจที่สดใหม่ เชื่อว่าคุณสามารถมีความสุขได้แม้ขณะทำงาน

..........

(หมายเหตุ :สายด่วนให้คำปรึกษาทางจิตใจผู้ป่วยระยะสุดท้าย 'เตรียมตัวก่อนสู่วาระสุดท้ายของชีวิต จะทำอย่างไรดี' ปรึกษาได้ที่ โทร.๐๘-๖๐๐๒-๒๓๐๒)