ไม่มีสงครามไหนทำให้ชีวิตดีขึ้น | คมชัดลึก

 

 

                         สมรภูมิรบทหารอเมริกันในช่วงสงคราม ณ ประเทศเบลเยียม มีจำนวนผู้เสียชีวิตมากมาย และคงมีอีกมากเช่นกันที่ไม่ปรากฏร่องรอย สถานที่ประเภทนี้มีอยู่หลายที่ในยุโรปรวมถึงที่กาญจนบุรี มีสงครามไหนบ้างที่เกิดจากความสุขภายในของมนุษย์ ความไม่รู้อาจเริ่มจากคนหนึ่งที่มีอำนาจและใช้สิ่งนั้นลุความต้องการของตนพวกพ้อง ความอยาก ความไม่พอ ความยึดมั่นถือมั่นทำร้ายความดีงามในตัวเองจนกระจายไปสู่ชนหมู่กว้าง

 

                         เราต้องฆ่าคนที่ไม่เคยรู้จักกัน ต่างทำร้ายคนที่บริสุทธิ์ เพียงแค่เขาถูกประทับว่าเป็นฝ่ายตรงข้าม ทั้งที่เราเองอาจไม่ได้ตั้งใจให้เป็นเช่นนั้น เราต้องจากครอบครัวที่รักทั้งที่ไม่อยากทำ มานอนกลางดินด้วยความกลัว ตื่นตระหนก หวาดระแวง บางมื้อได้กิน หลายมื้ออด บางคืนนอนร้องไห้ เสียใจคิดถึงสิ่งที่ตัวเองกระทำ คิดถึงคนในครอบครัว ผู้ที่รอดจากสงครามใช่ว่าจะโชคดีเสมอไป ร่างกายพิการตลอดชีวิต ที่สำคัญสภาวะจิตใจที่บอบช้ำ สภาพหลอนทางจิตใจ ภาพคนตายทั้งฝ่ายที่สมมุติว่าพวกเราและข้าศึก หลายคนถึงกับขอตายดีกว่ามีชีวิตอยู่

 

                         ไม่มีสงครามไหนที่ทำให้ชีวิตของใครดีขึ้น แม้แต่ผู้ที่เรียกตัวเองว่า ได้รับชัยชนะก็ตาม เพราะสิ่งที่ได้มาล้วนก่อจากจุดเล็ก จนถึงจุดใหญ่แห่งความทุกข์ เราต้องสูญเสียอะไรๆ มากมายจากสงคราม สำคัญที่สุด คือ เราสูญเสียความสงบสุข นั่นหมายถึง อิสรภาพยิ่งใหญ่ของตัวเองเพราะได้ตกเป็นทาสแห่งตัณหา 

 

                         สงครามมีอยู่ทุกช่วงสมัยในรูปแบบที่แตกต่าง แต่ล้วนเริ่มต้น ดำเนินอยู่และจบลงด้วยความทุกข์ ถ้าเราเป็นเหตุหนึ่งให้เกิดการทะเลาะ ทำร้าย ฆ่าฟันเพื่อผลประโยชน์อะไรก็ตาม เราจะมีความสงบสุขได้อย่างไร แล้วเราจะมีสิ่งเหล่านั้นเพื่ออะไร 

 

                         ความจริงที่ยิ่งใหญ่ของการได้เกิดมาเป็นมนุษย์ ก็เพื่อทำหน้าที่ระงับสงครามในใจตน ด้วยการฝึกฝน เรียนรู้ปฏิบัติจนเข้าใจซึ่งเหตุแห่งทุกข์ที่มาจากความยึดมั่นถือมั่นในตัวตนของตน เมื่อเราเข้าใจ และปล่อยวาง ก็ไม่ตกเป็นเหยื่อล่อของความอยาก โกรธ หลง อันเป็นสภาวะจิตที่ถูกกิเลสครอบงำ ด้วยการตามรู้ว่าสิ่งทั้งหมดนั้นมิได้เป็นของเรา เมื่อสิ่งเหล่านี้ปรากฏขึ้นในใจ

 

                         เราจึงต้องฝึกเรียนรู้ที่จะให้ แบ่งปันสิ่งที่เรามีเป็นส่วนเกินให้กับผู้อื่นเสมอ จึงสามารถสร้างความสมดุลแห่งชีวิต เมื่อมีผู้ให้ ก็ไม่มีผู้ขาดแคลน สงครามจะเกิดขึ้นได้อย่างไร เพราะการให้คือจุดเริ่มต้นของการเปิดใจให้กว้างขึ้น ลดภาวะการเป็นของตน สร้างความสุขที่แท้จากการไม่ยึด จิตใจเราจะเริ่มเบา คุณค่าแท้เริ่มปรากฏ แล้วเราจะเข้าใจกับการทำหน้าที่เพื่อความไม่มี ไม่เอา ไม่เป็นนั่นเอง คือรากเหง้าแห่งความสงบสุข 

 

                         เพราะถ้ายังมี ยังเอา ยังเป็น จิตใจจะยังคงมีภาระหนักไม่มากก็น้อย อิสรภาพก็จะลดลงตามความยึดนั้น เมื่อมนุษย์สามารถปลดพันธนาการแห่งความอยาก โกรธ หลงในตัวตนของตน ความมีเมตตา กรุณาจะปรากฏและแผ่กระจาย การทำหน้าที่และการเกิดมาเป็นมนุษย์ก็จะบรรลุผลแท้จริง

 

                         วันนี้ถึงแม้เราอาจยังไม่สามารถยุติสงครามในใจได้ทั้งหมด แต่ถ้าเราเริ่มที่จะเห็นเหตุแห่งความทุกข์จากการปรากฏสงครามของความยึดมั่นถือมั่น อย่างน้อยเราจะเริ่มหาทางที่จะปลดปล่อยและวางตัวตนแห่งสมมตินี้ลงบ้างจากการให้ และการแบ่งปัน สิ่งนั้นคือจุดเริ่มต้นแห่งความสงบสุขและสิ่งดีงามที่ดีที่สุดที่เราจะมอบให้ตัวเองและมวลมนุษยชาติ 

 

                         ขอให้เรากล้าที่จะลงมือกระทำ เพราะการถอดถอนอัตตาตัวตนมันไม่ใช่เรื่องง่าย แต่ไม่ยากเกินสติปัญญาของเรา 

 

                         อิสรภาพดำรงอยู่ ณ ที่ไม่มีอัตตาเสมอ

 

                         ตัวตนของตน คือ จุดเริ่มต้นแห่งสงคราม

 

 

 

............................

 

(ไม่มีสงครามไหนทำให้ชีวิตดีขึ้น : คอลัมน์บาตรเดียวท่องโลก : โดย...พระพิทยา ฐานิสฺสโร)