'โอม'สมรัชนะ มูลสายเฉียดตาย'มือเสิร์ฟเงินล้าน' | คมชัดลึก

               "มือเสิร์ฟเงินล้าน" เป็นฉายาที่ได้มาจากการเป็นพนักงานบริการบนเรือสำราญของ "โอม" สมรัชนะ มูลสาย" เจ้าของเงินเก็บ หรือตัวเลขบัญชีในธนาคารแบบ ๗ หลัก โดยไม่ได้อาศัยฐานะของครอบครัว หรือลาภลอยจากการเสี่ยงโชค ไม่ได้นั่งแท่นผู้บริหาร หรือ ซีอีโอให้บริษัทเอกชนแห่งไหนทั้งนั้น แต่เขาเป็นเพียง คนที่ทำหน้าที่ให้บริการบนเรือสำราญ หรือที่เรียกว่า "บ๋อย" นั่นเอง  

               จุดเริ่มต้นของการก้าวเข้าสู่อาชีพ "บ๋อย" บนเรือสำราญ โอมเล่าให้ฟังว่า หลังจากคว้าปริญญาตรีจากรั้วพ่อขุนรามฯ มากอดได้สมใจ โอมก็เอาประสบการณ์จากการทำงานระหว่างเรียนตามโรงแรม ๕ ดาวต่างๆ มาใช้เป็นใบเบิกทางเส้นทางสายอาชีพ นั่นคือ การสมัครไปทำงานเป็นพนักงานเสิร์ฟบนเรือสำราญ

               "อาชีพบริการทำให้เราต้องรับแรงกดดันค่อนข้างมาก เพื่อทำให้ลูกค้าที่มาใช้บริการบนเรือ เพราะหากเกิดเรื่องวิวาทไม่ว่ากับลูกค้าหรือเพื่อนร่วมงานเองก็คงไม่ดี ดังนั้นเทคนิคอย่างหนึ่งที่โอมจำใส่ใจเสมอ คือการบริการด้วยใจและพยายามคิดบวกเข้าไว้ อาชีพของผมจะว่าไปก็เหมือนสัตว์ครึ่งบกครึ่งน้ำนะ เพราะเวลาส่วนใหญ่ทำงานอยู่ในเรือ แต่พอช่วงหยุด หรือเปลี่ยนเวร เราก็สามารถขึ้นฝั่งไปเที่ยวได้ สำหรับโอมยังไปไม่รอบโลกไปมาแค่ ๘๐ ประเทศเอง แต่ก็ถือเป็นประสบการณ์ที่ล้ำค่า" นี่คือสิ่งที่โอมภูมิใจในอาชีพบ๋อยบนเรือสำราญ

               โอมเล่าให้ฟังว่า เดินทางไปมากกว่า ๘๐ ประเทศทั่วโลก ชีวิตนี้คุ้มแล้วหรือไม่ได้พานพบอะไรมากมาย ได้พบปะผู้คน หลากชนชั้น ต่างวัฒนธรรม ทุกมุมโลก แม้กระทั่งเคยเฉียดตายมาหลายครา สุดท้ายก็รอดมาได้อย่างปาฏิหาริย์ เคยมีคนมาทักว่าตนเองเป็นคนที่มีลายมือตัด ต้องระวังเรื่องอุบัติเหตุ ก็ฟังและบอกกับตัวเองเสมอไม่ให้ประมาท แต่บางครั้งเรื่องที่เกิดขึ้นก็ไม่ได้ขึ้นอยู่กับเราโดยตรง เคยเจออุบัติเหตุบนเรือสำราญ ตอนนั้นเรือเอียงแทบจะดิ่งลงมหาสมุทร ที่สำคัญฝันในคืนก่อนเกิดเหตุและตื่นสิบกว่านาทีก่อนวิกฤติ ตอนนั้นตกเป็นข่าวดังของสำนักข่าวซีเอ็นเอ็น หนึ่งสัปดาห์ติดต่อกัน

               หลังจากนั้นไม่กี่ปีต่อมา กลับมาพักร้อนเมืองไทย ขับรถอยู่กับคุณแม่ ก็เกิดอุบัติเหตุรถของหญิงที่มึนเมา ปาดหน้าชนอย่างแรง แทบกระเด็นตกคลอง ในวันที่เกิดเหตุนั้น สภาพรถคันแรกที่ซื้อให้แม่ด้วยน้ำพักน้ำแรงของตัวเองพังเละ แล้วก็ไม่ได้กลับมาบ้านอีกเลย จนคนซ่อมถามไถ่ว่าคนขับเป็นอย่างไรบ้าง เขาแอบกระซิบถามคนที่เอารถไปซ่อมที่อู่ เพราะคิดว่าคนขับคงไม่รอด คืนนั้นแม่บอกผมให้ไปดูรถที่อยู่โรงพัก และเอาพระเครื่องของพ่อที่วางไว้ตู้เก็บของในรถ ซึ่งพระเครื่องชุดนี้มีองค์ครูบาศรีวิชัย และอีกองค์ไม่แน่ใจว่าชื่ออะไร เพื่อนสนิทที่รู้เรื่องพระบอกว่ารุ่นนี้ปั้นจากมือ ไม่ได้หล่อหลอมแต่อย่างใด ค่อนข้างจะเก่าแก่มาก รักษาไว้ให้ดี เพราะสมัยก่อนพ่อของผมจัดอยู่ในกลุ่มนักค้นหาเหล็กไหล ชุดพระเครื่องของพ่อมีสมัยไหนก็ยังรักษาไว้อยู่อย่างนั้น"

               "บ่อยครั้งเวลาที่ต้องการเครื่องยึดเหนี่ยวจิตใจก็จะระลึกถึงยกมือไหว้ หรือแม้แต่เวลาเดินทางไปไหนก็จะพกติดตัวไปด้วยเสมอ ซึ่งทำให้เราอุ่นใจ มั่นใจเสมอ อีกอย่างพระเครื่องชุดนี้พ่อมอบเป็นมรดกให้ ทำให้ผมระลึกถึงท่านเสมอ อย่างน้อยที่สุดแม้จะเกิดปาฏิหาริย์จริงหรือไม่ พระเครื่องก็คือวัตถุมงคลที่ทำให้ผมระลึกถึงพระพุทธคุณ พระธรรมคุณ และพระสังฆ์คุณ ทำให้เกิดสติ นึกถึงหลักธรรมคำสอนเพื่อเตือนตัวเองและนำมาแก้ไขปัญหาให้เกิดปัญญา และสติบ่อยครั้งในการดำรงชีวิตประจำวัน" โอม กล่าว

               ชีวิตในวันนี้ของโอม ที่ผ่านร้อนผ่านหนาว เฉียดตายหลายครา ก้าวย่างสู่วัยกลางคน ถึงแม้จะใช้ชีวิตอยู่ต่างแดนนานแค่ไหน แต่บ่อยครั้งที่กลับมาเมืองไทยก็ยังคงใช้ชีวิตตามวิถีพุทธศาสนิกชนคนหนึ่ง คือ เดินสายทำบุญ เข้าวัด ปฏิบัติธรรมเสมอหากมีโอกาส