บ้านแห่งบุญ(House of Merit) | คมชัดลึก

              วันออกพรรษาเมื่อ ๒ ปีแล้ว ณ โรงพยาบาลหนึ่งที่สวิตเซอร์แลนด์ หญิงไทยที่ไปใช้ชีวิตอยู่กินกับชาวสวิส ได้คืนร่างกายสู่ธรรมชาติ พร้อมให้โอกาสลูก หลาน คนรู้จัก ได้ทำหน้าที่ที่ถูกต้องร่วมกัน มอบสิ่งดีให้กันและกันด้วยการฟังธรรม สวดมนต์ ภาวนากลับมาสัมผัสต้นน้ำแห่งความสุขสงบด้วยกันตามกำลัง ความสามารถของแต่ละคน เพื่ออุทิศให้กับดอกไม้อริยะดอกนั้น แม้เป็นช่วงเวลาไม่ยาวนานนัก แต่ทุกคนเต็มใจกระทำสิ่งที่เป็นประโยชน์แก่ตนและเพื่อคนที่ตนรัก

              ๒ อาทิตย์ก่อนหน้านั้นไม่มีวี่แววว่าหญิงท่านนั้นจะจากไป เธอทำบุญ ภาวนาเล็กๆ ร่วมกันที่บ้านของเธอ ทุกเช้าหลังจากสวดมนต์นั่งสมาธิ เธอจะระบายถึงความทุกข์ระทมในชีวิตของเธอและครอบครัว เธอเหมือนผู้หญิงแกร่ง เก่งที่ประสบความสำเร็จ มีบ้านที่สวิส ๒ หลัง ที่เมืองไทย ๑ หลัง และที่ดินอีกจำนวนหนึ่ง ทั้งด้วยน้ำพักน้ำแรงของเธอและจากความช่วยเหลือของสามีชาวสวิส แต่ในใจของเธอยังมีความทุกข์ ความห่วงใยมากมายกับลูกของเธอ และเธอยังไม่สามารถเยียวยารักษาแผลในใจที่บาดลึกของเธอได้ทั้งหมด

              เธอปรารภว่าอยากให้บ้านของเธอที่เมืองไทยเป็นที่ที่จะได้ทำสิ่งดีๆ เกิดประโยชน์อย่างแท้จริง ความตั้งใจของเธอยังไม่บอกให้ลูกๆ ทราบ ในที่สุดเธอก็จากไป ก่อนหน้านั้นเธอได้มอบที่ดินจำนวนหนึ่งที่ต่างจังหวัดให้เป็นปฏิบัติสำหรับสงฆ์ เหมือนมีบางอย่างมาเตือนเธอว่า ไม่มีอะไรเป็นของเรา แล้วเราจะทุกข์อะไรมากมายกับสิ่งที่สมมึติว่าเป็นของเรา เธอจึงอยากให้สิ่งที่เธอสมมุติว่าเป็นเจ้าของได้เป็นประโยชน์ต่อโลกให้มากที่สุด

              'บ้านพบบุญ' เป็นบ้านที่เมืองไทยของเธอ ตั้งแต่ช่วงเวลา ๒ ปีที่ร่างกายเธอได้คืนสู่ผืนดิน เปิดโอกาสให้คนมาพบกัน เพื่อสวดมนต์ ฟังธรรม นั่งสมาธิในทุกเช้า เย็น ที่มีโอกาสมาพำนักที่กรุงเทพฯ ร่วมกับลูกสาวคนกลางของเธอ และชาวบ้านแถบๆ นี้

              ความตั้งใจของเธอสัมฤทธิผล แม้ในอนาคตบ้านหลังนี้อาจถูกขายไปเพราะเจตนารมย์ที่ต่างกัน แต่อย่างน้อยในช่วงเวลาหนึ่งที่หลายๆ คนมารวมกันเพื่อหยุด สงบ ณ หนึ่งอึดใจ มันก็เป็นประโยชน์แก่คนคนนั้นอย่างยิ่ง 'บุญ' หรือความผ่องใสของจิตใจกำลังดำรงอยู่ ณ ตรงนั้น และในวันหนึ่งพลังแห่งบุญนี้อาจทำให้เขาเหล่านั้นสงบได้ เมื่อเจอเรื่องที่คิดว่าร้ายต่อชีวิต

              ที่ใดมีความสงบ ผ่องใส บริสุทธิ์ เป็นธรรมชาติ ที่นั่นได้ชื่อว่าที่แห่งบุญ ไม่ว่าจะเป็นที่ชุมนุมประท้วง บ้าน โรงเรียน โรงพยาบาล สถานีตำรวจ รัฐสภา ฯลฯ หรือแม้แต่ที่สมมุติว่าเป็น 'วัด' ถ้าเราสามารถประยุกต์การปฏิบัติมีสติกับลมหายใจ ทุกอิริยาบถที่เรากำลังกระทำ หล่อเลี้ยงความสงบสุขภายใน รู้ว่าอะไรเกิดขึ้น และรู้วิธีดับความสับสน วุ่นวายภายใน นั่นคือ เรากำลังร่วมกันสร้างบุญกุศลให้เกิดในที่นั้นๆ

              การสร้างพลังเช่นนี้ เป็นการสร้างที่ยิ่งใหญ่ ประเสริฐกว่า การสร้างสิ่งใดๆ ทั้งปวง

              เข้าพรรษา คือ การหยุด กลับมาตระหนักรู้ในความดี หล่อเลี้ยงความสุขสงบให้ดำรงอยู่ในตน แม้บางครั้งยากยิ่งที่จะก้าวพ้นความทุกข์จากความอยาก ความโกรธ ความเกลียดชัง แบ่งแยก ความหลง ความเพลิดเพลิน มัวเมา ฯลฯ แต่ก็นับเป็นช่วงเวลาที่มีค่ายิ่ง เมื่อทุกคนให้โอกาสฝึกตนไปในทิศทางเช่นนั้น เพราะเรากำลังทวนกระแสแห่งกิเลส แล้วเราจะไม่ตกต่ำและทุกข์มากไปกว่าเดิม

              หลายชีวิตเลิกดื่มเหล้า สูบบุหรี่ รับประทานมังสวิรัติ ถือศีล ๘ หรือศีล ๕ อย่างบริสุทธิ์ ฯลฯ ในช่วง ๓ เดือนที่ผ่านมา ถ้าเราสามารถหล่อเลี้ยงการปฏิบัตินั้นต่อไป คนที่มีความสุข จะไม่ใช่เป็นเพียงแค่เราอีกต่อไป เราจะเปรียบเสมือนระฆังแห่งสติให้แก่ครอบครัวและโลก

              มาสร้างร่างกายของเรา ให้เป็น 'บ้านแห่งบุญ'

              เรารู้ เราต้องตาย ไม่มีอะไรเป็นของเรา แต่เราก็ยังยึด นี่เรียกว่า เราไม่รู้

              ออกพรรษา ไม่ขอออกจากความดี