ทุกข์เนื่องมาจากการปฏิบัติธรรม | คมชัดลึก

              พัชรี เกียรติเจริญ ปุจฉา : กราบนมัสการค่ะ เคยปฏิบัติแนวยุบหนอ พองหนอ ต่อมาได้ฟังครูบาอาจารย์ที่เราเคารพว่า แม้ท่านปฏิบัติอย่างไรท่านก็ได้แต่รู้จำ รู้แจ้ง แต่ไม่รู้จบ ตัวท่านก็เลยหยุดการปฏิบัติ (ตามรูปแบบ) เรียกว่าแค่ไม่อะไรกับอะไร วางอยู่แล้ว ว่างอยู่แล้ว (ซึ่งพอเราทำบ้างมันไม่ยักวาง-ไม่ยักว่าง แถมเรายังเลวกว่าเดิมอีก พอกลุ้มใจ มันก็ไม่ใช่อีก ก็เลยปล่อยให้มันเป็นไปอย่างนั้นเอง) ตอนนี้ทุกข์จังเลยค่ะ

              ๑.ทุกข์เพราะกลัวผิดทาง

              ๒.ทุกข์แล้วไม่สนใจ คือเสแสร้งว่าช่างมัน

              ๓.ทุกข์เพราะทุกข์
ฯลฯ

              รบกวนคลี่คลายให้หน่อยได้มั้ยคะ กราบขอบพระคุณค่ะ

              วิสัชนา : ความทุกข์ที่คุณพูดมานั้น ล้วนเป็นทุกข์เพราะความคิดทั้งนั้น เช่น กังวลว่าจะผิดทาง รวมทั้งอยากไม่ทุกข์ พอไม่เป็นดังใจก็ยิ่งทุกข์เข้าไปใหญ่ คุณลองวางความอยากลงบ้าง อะไรที่ยังมาไม่ถึง ก็อย่าเพิ่งไปกังวลหรือทุกข์ล่วงหน้า เพียงแค่รู้ทันอารมณ์ที่เกิดขึ้น และอยู่กับปัจจุบัน ก็จะช่วยได้มาก

              เวลามีอารมณ์ใดๆ เกิดขึ้นที่ใจ ก็ลองดูมันเฉยๆ รู้สึกเป็นกลางกับมัน อย่าเกลียดชังหรืออยากผลักไสมัน เพราะแค่รู้สึกเกลียดชังหรืออยากผลักไส ใจก็เป็นทุกข์แล้ว อาจทำให้เป็นทุกข์ยิ่งกว่าอารมณ์ที่คุณกำลังเกลียดหรืออยากผลักไสเสียอีก อย่าลืมว่าจิตยิ่งดิ้นเท่าไร ก็ยิ่งทุกข์ ไม่ว่าจะดิ้นเพราะอยากได้หรืออยากผลักไสก็ตาม พอไม่อยาก หรือรู้ทันความยาก มันก็สงบลง ความทุกข์ก็คลายไป

              ทำสมาธิแล้วมีเสียงในหัว และฝันมากขึ้น

              วราภรณ์ ชัยจรูญ ปุจฉา:  กราบนมัสการพระอาจารย์ที่เคารพอย่างสูง ดิฉันขอเรียนถามพระอาจารย์ถึงปัญหาดังนี้ว่า

              ๑. ตอนที่ไม่คิดอะไรหรือตอนนั่งทำกัมมัฏฐาน ทำไมจึงรู้สึกว่ามีเสียงดังในหัวตลอดเวลา และมีอยู่ครั้งหนึ่งที่ดิฉันนั่งทำกัมมัฏฐานเกิดอาการง่วงมากแต่ดิฉันได้ฝืนทนสักพัก เสียงในหัวนั้นดังมากและกระตุกจนดิฉันคิดว่าเป็นเสียงเครื่องไฟฟ้าที่เสียบไว้ใกล้ตัว จากนั้นเสียงในหัวก็เงียบหายไปและใจสงบมากความง่วงก็หายไปด้วย แต่ทุกวันนี้เสียงก็ดังเช่นเดิม ทำอย่างไรถึงจะหายคะ

              ๒. ทำไมฝึกเจริญสติแล้วถึงฝันมากขึ้นและความฝันก็เป็นเรื่องเป็นราว ความฝันชัดและรู้รายละเอียดของฝันดี เพราะจิตไม่สงบหรือเปล่าคะ เมื่อก่อน ก่อนนอนจะสวดคาถาชินบัญชรแล้วไม่ค่อยฝันแต่มาทำการเจริญสติได้เกือบปีแล้ว โดยถ้ามีโอกาสจะนั่งเจริญสติและเวลาปกติจะตั้งใจทำงานมากขึ้น ตามที่พระอาจารย์แนะนำคือกายอยู่ไหนใจอยู่นั้น เมื่อมีความคิดเกิดจะพยายามไม่คิดต่อ แต่ทำไมความคิดไปฟุ้งในเวลานอน จะแก้ไขอย่างไรดีคะ

              วิสัชนา : เสียงดังในหัวไม่ทำให้คุณทุกข์มากเท่ากับความอยากให้มันหายไป ยิ่งอยากให้มันหาย มันก็ยิ่งดังและยิ่งทำให้คุณทุกข์มากขึ้น ลองไม่สนใจมัน หรือทำความรู้สึกเป็นกลางกับมัน มันจะยังดังอยู่ ก็เป็นเรื่องของมัน ต่างคนต่างอยู่แล้วกัน แล้วคุณอาจจะพบว่า จู่ ๆ มันก็หายไปเอง แต่ถึงไม่หาย คุณก็ไม่ทุกข์ใจเพราะมัน

              ที่คุณฝันมากขึ้นนั้น อาจเป็นธรรมดาของคุณ หรือเป็นเพราะเวลาเจริญสติ คุณพยายามกดข่มความคิด คอยดักเฝ้าดูความคิด พอเห็นมันออกมาก็ตะปบมันทันที วิธีนี้ความคิดหายไปก็จริง แต่ที่จริงมันแค่ "หลบใน" คุณเผลอเมื่อไหร่ มันก็โผล่ออกมา ตอนคุณนอนหลับ เป็นช่วงที่คุณเผลอสติ มันก็เลยพรั่งพรูออกมา กลายเป็นความฝันยืดยาวและชัดเจน วิธีแก้ก็คือ หยุดกดข่มความคิด แค่รู้ทันมันก็พอ จะคิดดี หรือคิดไม่ดี ก็ช่างมัน แค่รู้เฉยๆ อย่างที่หลวงพ่อเทียนใช้คำว่า "รู้ซื่อๆ" วิธีนี้น่าจะช่วยให้ความฟุ้งซ่านตอนนอนหลับลดลงดูเพิ่มเติม
.