กลุ้มใจปัญหาสังคมไทย | คมชัดลึก

               ปุจฉา : เรียนพระอาจารย์ กระผมมีเรื่องที่ไม่สบายใจกับสังคมนี้มากครับ การทุจริต การไม่เที่ยงตรงในสังคม การซื้อสิทธิ ขายเสียงในระบอบประชาธิปไตย และสิ่งที่ผมเกลียดมาก คือ ตัวผมเองยอมให้เหตุการณ์ต่างๆ ที่ไม่ถูกต้องผ่านไปโดยดี เพราะว่าไม่ใช่เรื่องของเรา ไม่อยากเอาปัญหามาทำให้ตัวเองเป็นทุกข์ เชื่อง ใครจะทำอะไรก็ปล่อยผ่านไป ไม่อยากเอาตัวเองเข้าไปเกี่ยวข้อง ผมจะอยู่ในสังคมแบบนี้อย่างมีความสุขได้อย่างไรครับ แล้วผมสามารถช่วยให้สังคมนี้ดีขึ้นได้อย่างไรครับ ขอกราบขอบพระคุณพระอาจารย์ครับ

               วิสัชนา:  การที่คุณไม่เห็นด้วยกับความไม่ถูกต้องในสังคมนั้นเป็นเรื่องที่ดี แต่ก็ควรวางใจให้เป็น ไม่ควรแบกโลกไว้ตลอดเวลา หาไม่คุณจะไม่มีความสุขเลย อะไรที่สามารถแก้ไขได้ ก็ควรทำ แต่ถ้าสุดวิสัย หรือทำเต็มที่แล้วไม่ได้ผล ก็ต้องวางใจอุเบกขา

               อย่างไรก็ตามอาตมาคิดว่าคนเล็กๆ อย่างเรา สามารถจะทำให้สังคมดีขึ้นได้เสมอไม่มากก็น้อย โดยเริ่มต้นที่ตัวเองก่อน แล้วขยายไปสู่ครอบครัวของตน ถ้ามีความสามารถมากขึ้นก็ขยายไปสู่ชุมชนของตน

               สังคมนี้มีปัญหามากมาย ไม่ใช่แต่เรื่องคอร์รัปชั่น ซื้อสิทธิขายเสียงเท่านั้น ยังมีเรื่องความยากจน เด็กเร่ร่อน คนชราถูกทิ้ง ธรรมชาติถูกทำลาย ฯลฯ บางประเด็นคุณอาจทำอะไรไม่ได้มากในวงกว้าง แต่สามารถทำให้เกิดผลกระทบในวงเล็กหรือในระดับบุคคลได้ เช่น การช่วยเหลือคนที่ตกทุกข์ได้ยาก หรือไม่ได้รับความเป็นธรรม ถ้าคุณไม่ตั้งความหวังไว้สูงเกินไปว่าจะต้องเปลี่ยนแปลงสังคมนี้ให้เกิดความถูกต้อง คุณก็จะเห็นว่าการทำความดีและช่วยเหลือสังคมนั้นมีผลเสมอไม่มากก็น้อย จะไม่นิ่งดูดายหรือรู้สึกท้อแท้ที่เห็นความไม่ถูกต้องเกิดขึ้นซ้ำแล้วซ้ำเล่าต่อหน้าต่อตาโดยทำอะไรไม่ได้

               แม่ไม่มีความสุข เพราะเปรียบเทียบ

               ปุจฉา : กราบเรียนพระอาจารย์ คุณแม่ผมท่านอายุมากแล้ว เมื่อก่อนคุณแม่มีฐานะดี แต่ปัจจุบันท่านไม่ร่ำรวยเหมือนเมื่อก่อน ท่านชอบเอาตัวเองไปเปรียบเทียบกับคนอื่น กับพี่ๆ น้องๆ ทำให้ท่านคิดไปเองว่าพี่น้องดูถูกท่าน พอผมเตือนสติท่านจะหาว่าผมไม่เข้าข้างท่าน เห็นคนอื่นดีกว่าสำคัญกว่าแม่ และไม่ยอมพูดกับผมเลย ผมควรจะทำยังไงดีครับ ผมทุกข์ใจมาก

               วิสัชนา:  คนเราเวลามีความทุกข์ ก็อยากให้คนอื่นเห็นใจ คุณแม่ของคุณกำลังมีความทุกข์ เพราะรู้สึกว่าพี่น้องดูถูกเนื่องจากมีฐานะตกต่ำลง จึงอยากได้ความเห็นใจจากคุณ ดังนั้นเมื่อเมื่อไม่ได้รับสิ่งนั้นจากคุณ จึงไม่พอใจหรือน้อยใจ ทั้ง ๆ ที่คุณหวังดีต่อท่าน แต่สิ่งที่คุณพูดนั้น ท่านยังไม่อยากฟัง

               อย่างไรก็ตาม ขอให้คุณอดทนและพยายามเข้าใจความรู้สึกของท่าน ขณะเดียวกันเมื่อรู้ว่าการเตือนสติท่านตรงๆ นั้นไม่มีประโยชน์ ก็ควรหาวิธีการเตือนสติแบบอ้อมๆ เริ่มจากการบอกให้ท่านรู้ว่าคุณเข้าใจความรู้สึกของท่าน จากนั้นชวนให้ท่านหันมามองในอีกมุมหนึ่ง เช่น เห็นว่าทุกวันนี้แม้จะไม่ร่ำรวย แต่ก็มีความสุข ไม่เจ็บไม่ป่วย โดยคุณไม่จำเป็นต้องพาดพิงถึงญาติพี่น้องเลยก็ได้ การหาจังหวะพูดเรื่องนี้ ในเวลาที่ท่านพร้อมจะรับฟัง ก็มีความสำคัญเช่นกัน