พ่อรักลูกเสมอนะ
พ่อรักลูกเสมอนะ : ปุจฉา-วิสัชนากับพระไพศาล วิสาโล
นฤมล ผลบุญ ปุจฉา : พ่อของดิฉันเสียชีวิตไปเกือบ ๔ เดือนแล้วค่ะ แต่ทุกครั้งที่ดิฉันนึกเห็นภาพพ่อที่เจ็บปวดทุกข์ใจตอนอยู่ในห้องไอซียูของโรงพยาบาล หรือนึกถึงเวลาที่ดิฉันทำไม่ดีกับพ่อ ก็จะร้องไห้เจ็บปวดทุกครั้ง ทั้งๆ ที่รู้ว่ามันไม่ถูกต้องนักแต่ก็กำหนดไม่ได้ซักที เวลานึกได้ก็จะกำหนดลมหายใจเข้าออก พยายามคิดถึงหลักความจริงที่ว่าทุกคนเกิดมาแล้วก็ต้องตายเป็นเรื่องธรรมดา แต่ก็ยังหยุดไม่ได้ ความดีที่ดิฉันทำให้พ่อมากมายทำไมมันไม่ผุดขึ้นมาเหมือนสิ่งที่ทำไม่ดีกับพ่อ ดิฉันควรจะทำอย่างไรคะ
วิสัชนา: อาตมาเชื่อว่า หากคุณรู้ว่าพ่อจะต้องทุกข์ทรมานในห้องไอซียู คุณคงไม่ทำอย่างที่ได้ทำไปแล้ว แต่เป็นเพราะมนุษย์เรามีความรับรู้จำกัด ไม่สามารถเห็นการณ์ล่วงหน้าได้ อีกทั้งยังอยู่ภายใต้แรงบีบคั้นของเหตุปัจจัยหลายๆ อย่าง ทำให้การตัดสินใจของเราบางครั้งไม่ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่ดีที่สุดแก่คนรักของเราเสมอไป ความผิดพลาดจึงเกิดขึ้นได้เสมอ แต่หากคุณทำดีที่สุดในขณะนั้นแล้ว ก็ไม่ควรที่จะโทษตัวเองในสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะจะกลายเป็นการซ้ำเติมตัวเองไม่รู้จบ
สำหรับสิ่งไม่ดีที่ทำกับพ่อนั้น อาตมาคิดว่าคุณควรยอมรับความจริงที่เกิดขึ้น อย่าปฏิเสธมัน เพราะยิ่งปฏิเสธหรือไม่ยอมรับมันมากเท่าไร คุณก็จะยิ่งมีความทุกข์เท่านั้น เพราะยิ่งปฏิเสธผลักไส มันก็ยิ่งตามมาหลอกหลอนรังควานคุณ การยอมรับความผิดพลาดของตนนั้น เป็นเรื่องที่ต้องใช้ความกล้า คือกล้าที่จะขัดขืนอัตตา เพราะอัตตานั้นชอบปกป้องตนเอง และยอมรับไม่ได้ว่ามันเคยทำผิดพลาด ทำนองเดียวกันความ "ติดดี" ที่ฝังอยู่ในใจก็จะทำให้คุณยากที่จะยอมรับความผิดพลาดนั้น แต่เมื่อใดที่คุณยอมรับความผิดพลาดของตนเองได้ หรือยอมรับได้ว่าคุณไม่ได้สมบูรณ์พร้อม หรือเห็นว่าเป็นธรรมดาที่คนเราย่อมทำความผิดพลาดได้ ความรู้สึกผิดจะรบกวนจิตใจคุณน้อยลง พร้อมกันนั้นคุณควรทำบุญกุศลอุทิศให้ท่านหรือทำความดีให้แก่ผู้อื่นเป็นการทดแทน ก็จะช่วยบรรเทาความทุกข์ในใจคุณได้
อาตมาเชื่อว่า ความดีที่คุณทำต่อพ่อนั้นย่อมมีมากกว่าความไม่ดีหรือความผิดพลาด แต่เป็นธรรมดาที่คนเรามักจะจำเรื่องไม่ดี (ทั้งของตนและของคนอื่น) ได้แม่นยำกว่าเรื่องดีๆ หากคุณเข้าใจความข้อนี้และมีสติรู้เท่าทันจิตเวลาหวนไปคิดเรื่องไม่ดีเหล่านั้น คุณจะวางมันลงได้ง่ายขึ้น
อย่างไรก็ตาม อาตมาคิดว่าหากคุณยังมีเรื่องค้างคาใจบางอย่างเกี่ยวกับพ่อที่ไถ่ถอนได้ยาก สิ่งหนึ่งที่น่าจะช่วยได้ คือ หาเวลาทำใจสงบ นึกถึงพ่อ แล้ว "ชวน" ท่านมานั่งอยู่ข้างหน้าคุณ จากนั้นก็เล่าความในใจของคุณให้ท่านฟัง หากจะขอขมาท่าน ก็ทำตอนนั้น หรือจะเขียนเป็นจดหมายถึงท่านก็ได้ อาตมาเชื่อว่าความรักของพ่อที่มีต่อลูกนั้นมากมายนัก พ่อย่อมให้อภัยลูกได้เสมอ และคงไม่สบายใจที่ลูกเป็นทุกข์เพราะมีท่านเป็นสาเหตุ
ลองนึกถึงตอนที่ท่านมีชีวิตอยู่ ท่านจะพูดกับคุณอย่างไรหากรู้ว่าคุณกำลังเป็นทุกข์เพราะท่าน หากท่านมานั่งอยู่ต่อหน้าคุณตอนนี้ ท่านก็คงจะพูดอย่างเดียวกันหรือปลอบใจคุณอย่างที่คุณไม่เคยนึกถึงเลยก็ได้ของเราบางครั้งไม่ได้ก่อให้เกิดสิ่งที่ดีที่สุดแก่คนรักของเราเสมอไป ความผิดพลาดจึงเกิดขึ้นได้เสมอ แต่หากคุณทำดีที่สุดในขณะนั้นแล้ว ก็ไม่ควรที่จะโทษตัวเองในสิ่งที่เกิดขึ้น เพราะจะกลายเป็นการซ้ำเติมตัวเองไม่รู้จบ
ล้อมกรอบ
สายด่วนให้คำปรึกษาทางจิตใจผู้ป่วยระยะสุดท้าย โทร. ๐-๒๘๘๒-๔๙๕๒ และ ๐๘-๖๐๐๒-๒๓๐๒ จันทร์ถึงศุกร์ เวลา ๑๐.๐๐-๑๖.๐๐ น.