
โชคร้ายเพราะไม่เคารพตัวเอง
โชคร้ายเพราะไม่เคารพตัวเอง : บาตรเดียวท่องโลก โดยพระพิทยา ฐานิสฺสโร
ตำรวจสวิสนายหนึ่ง มีเพื่อนบ้านที่ไม่ค่อยจะเคารพกฎ แต่เขาก็สังเกตเห็นพฤติกรรมของเพื่อนบ้านคนนี้อยู่หลายครั้ง ที่ขับรถมอเตอร์ไซค์โดยไม่มีใบขับขี่ วันหนึ่งขณะที่เขาอยู่ระหว่างการปฏิบัติหน้าที่ ก็ได้จับและปรับเพื่อนบ้านท่านนั้นที่ขับขี่รถโดยไม่มีใบอนุญาต พร้อมกล่าวว่า "ฉันคิดว่าเธอจะเปลี่ยนพฤติกรรม ฉันไม่สามารถจับเธอได้เพราะฉันไม่อยู่ในหน้าที่ แต่ไม่ใช่ว่าฉันไม่จับเมื่อเธอทำผิด"
ผู้หญิงท่านหนึ่งต้องการจะไปดื่มแอลกอฮอล์ ไม่ขับรถยนต์ไปกลัวโดนจับ ปั่นจักรยาน แต่ขากลับรถจักรยานล้มได้รับบาดเจ็บ ตำรวจมาช่วยพร้อมยึดใบขับขี่รถยนต์เป็นเวลา ๔ เดือน และกล่าวว่า "นี่ขนาดเธอปั่นจักรยานยังเจ็บขนาดนี้ ถ้าเธอขับรถยนต์ อาจทำให้เธอและผู้อื่นเสียชีวิตได้"
พยาบาลหญิงไทยที่สวิสเล่าให้ฟังว่า คนไข้ที่มาโรงพยาบาลมีความสำคัญเท่าเทียมกันทุกคน คือ หมอและพยาบาลต้องทำหน้าที่รักษาอย่างเต็มกำลังสุดความสามารถโดยมิได้คำนึงว่าเป็นใคร มีฐานะอย่างไร ทำให้เธอทำงานที่นั่นด้วยความสุขแม้งานหนักมาก เพราะรู้สึกว่าทุกชีวิตมีคุณค่า แถมเงินเดือนหมอที่สวิสก็มิได้มากมาย และห้ามเปิดคลีนิคหรือรับงานนอก ถ้าทำงานให้กับรัฐ
นักเรียนที่สวิสตั้งแต่อนุบาลถึงมัธยมปลาย อยู่เมืองไหน เขตไหนก็ต้องเรียนที่นั่น ผู้ปกครองก็มั่นใจ ในการเรียน การสอน ที่ระดับเหมือนกันในทุกเมือง ที่สำคัญเด็กทุกคนต้องกลับไปรับประทานอาหารกลางวันที่บ้าน โรงเรียนไม่มีโรงอาหาร
การเดินทางไปยังเมืองต่างๆ ที่สวิตเซอร์แลนด์ เหมือนจะง่ายและสะดวกที่สุดกว่าประเทศไหนๆ เพราะรถไฟฟ้าที่เป็นการเดินทางของคนส่วนใหญ่ทั่วไป ตรงต่อเวลาอย่างเป็นปกติ สามารถจัดตารางเวลาการเดินทางได้อย่างเที่ยงตรง ถ้าไม่ตรงเวลา หรือล่าช้าส่วนใหญ่เกิดขึ้นเพราะขณะนั้นมีการเชื่อมต่อระหว่างประเทศใกล้เคียงกัน
ดูเหมือนว่าเกือบทุกหน้าที่ ทุกคน ในประเทศนี้จะเคารพในสิ่งที่ตนเองกำลังกระทำ ทำให้ระบบต่างๆ ในการดำเนินชีวิตเป็นไปอย่างสงบ เป็นปกติ ไม่มีเรื่องราวเหตุการณ์ร้ายเกิดขึ้นให้เห็น แต่ในเรื่องของจิตใจเล่า
หลายครั้งคนที่เป็นสัญชาติสวิสบ่นน้อยใจ ที่ตนเองได้รับการดูแล เอาใจใส่ ไม่เท่าพวกลี้ภัย ไม่ว่าทางการเมืองหรือปัญหาการดำเนินชีวิตของประเทศที่ต่ำต้อยกว่า เพราะพวกเขาต้องจ่ายภาษีแพงมาก และเงินภาษีส่วนหนึ่งไปช่วยบุคคลที่ได้รับความทุกข์เหล่านั้น แต่พวกลี้ภัยหลายคนกลับมาทำให้ระบบความเป็นอยู่ที่สงบ เป็นระเบียบ เคารพ ซื่อสัตย์ต้องถูกทำลายไป
ปัญหาที่แท้จริงไม่ใช่คนลี้ภัย แต่คืออะไรหลายๆ อย่างที่เชื่อมกันไม่ติด และความไม่เข้าใจกัน การแบ่งแยก เปรียบเทียบ อีกทั้งเรื่องวัฒนธรรม ความทุกข์จากการสูญเสียประเทศ ครอบครัว ความไม่มั่นคง ฯลฯ
ปัจจัยพื้นฐานแห่งการดำรงอยู่ด้วยความเคารพเป็นสิ่งสำคัญในทุกพื้นที่ไม่ว่ามุมใดของโลก ใครๆ ก็ต้องการสิ่งนี้ ถึงแม้ประเทศเราจะสะดวกสบาย สงบ แต่ถ้ายังมีอีกหลายที่ๆ ลำบากขาดแคลน เราคงไม่สามารถอยู่สงบได้เช่นกัน เพราะความทุกข์เหล่านั้นคงแพร่กระจายมาถึงเรา ยิ่งถ้าในประเทศเดียวกันไม่เคารพซึ่งกันและกัน มีความเหลื่อมล้ำแตกต่างกันมาก มองชีวิตเหมือนสิ่งของไม่มีค่า ไม่เมตตาปรานี เพราะกลัวการสูญเสียในสิ่งที่ยึดครอบครอง หารู้ไม่ว่าเรากำลังสูญเสียความดี คุณค่าในตัวเอง
ระบบดี แต่คนไม่เมตตากัน เพราะยึดมั่นแต่เพียงพวกเรา ประเทศของเรา ทำให้เราเป็นทุกข์แต่ไม่รู้ว่าทุกข์ เรามองไม่เห็นคนอื่นมีคุณค่า เพราะว่าเราไม่เห็นว่าตัวเรามีคุณค่า มีความดีในตัวเอง
อย่าให้เราต้องโชคร้าย เพราะไม่เคารพตัวเอง



