
บนหนทางแห่งความซื่อสัตย์
บนหนทางแห่งความซื่อสัตย์ : บาตรเดียวท่องโลก โดยพระพิทยา ฐานิสฺสโร
ฤดูใบไม้ร่วงที่สวิตเซอร์แลนด์ นอกจากใบไม้เปลี่ยนสีพร้อมที่จะร่วงลงสู่พื้นดิน กระทั่งเหลือเพียงต้นไม้ที่ไร้ใบยืนทนต่อความหนาวตลอดช่วงฤดูหนาวที่ยาวนาน เมื่อเรานั่งรถผ่านบริเวณข้างทางหน้าฟาร์มในเขตชนบท มีร้านขายพืชผักผลไม้ที่ไม่มีคนขายหน้าร้าน มีป้ายราคาสินค้าเล็กๆ ติดไว้ที่ตัวสินค้า พร้อมด้วยกล่องใส่เงินอยู่ข้างๆ ที่ผู้ซื้อสามารถหยิบสินค้า และจ่ายเงินด้วยตนเอง มีให้เห็นอยู่ทั่วไป
สมาชิกสภาผู้แทนราษฎรชาวสวิสท่านหนึ่งไปเที่ยวเมืองไทยกับลูกสาวเมื่อกลางปีที่ผ่านมา แล้วไปพักกับเพื่อนคนไทยที่เพิ่งรู้จักกัน ซึ่งเขาบอกกับเพื่อนชาวสวิสทราบว่ามีที่พักให้แต่มิได้เป็นส่วนตัว เป็นเพียงห้องในมุมเล็กๆ ที่นำราวตากผ้ามากั้นเป็นประตู เพื่อความเป็นสัดส่วน แม่นอนบนเตียงสำหรับนวด ลูกสาวนอนพื้น ทั้งแม่ลูกพักด้วยกันอย่างมีความสุข การเดินทางไปชมสถานที่ต่างๆ ในกรุงเทพฯ หรือกลับที่พัก ทั้งสองคนเดินทางด้วยรถไฟฟ้า และรถเมล์ ไปเชียงรายด้วยรถไฟ แล้วอยู่อย่างเรียบง่ายกับชาวบ้าน
เขากลับมาเล่าว่า ประเทศไทยมีสิ่งงดงามมากมาย ประทับใจกับการมาเยือนประเทศไทยในครั้งนั้น แต่รู้สึกสงสารคนไทยที่การดำรงชีวิตอยู่ร่วมกันยังมีความเหลื่อมล้ำและไม่เท่าเทียมอยู่มาก ความซื่อสัตย์ สุจริต เป็นการแสดงออกซึ่งความเคารพตนเองและสิ่งที่เกื้อกูลให้ดำรงอยู่ ไม่ว่าอยู่ในตำแหน่ง หน้าที่การงานสูงต่ำเพียงใด หากทำหน้าที่เพียงเพื่อทำหน้าที่ด้วยความเคารพ ซื่อตรง มิได้ใช้หน้าที่เพื่ออำนวยผลประโยชน์ของตน กลุ่ม หรือพวกพ้อง และเข้าใจว่าบทบาทสมมติต่างๆ เป็นเพียงบททดสอบแห่งการเรียนรู้ชีวิต
เมื่อเราเข้าถึงความซื่อสัตย์และเคารพสิ่งที่ตนเองทำอยู่อย่างแท้จริง คุณค่าที่แท้ก็ดำรงอยู่ ณ ตรงนั้น โดยไม่จำเป็นว่าคือใคร องค์กรหรือบุคคลใด ต้องมาตีตรา ประกาศ หรือให้ค่าด้วยเกียรติ ชื่อเสียง คำสรรเสริญ แม้แต่ทรัพย์สิน นี่จึงเป็นการเติบโตเรียนรู้ เข้าใจชีวิตในการอยู่ร่วมกัน สัมผัสความสุข คุณค่าแท้ในตัวเอง
การเคารพซื่อสัตย์ต่อผู้อื่น เป็นสิ่งสำคัญยิ่ง เมื่อเราไม่อยู่ในบทบาทสมมตินั้นอีกต่อไป เราจะไม่รู้สึกเศร้า เสียใจ น้อยใจ และทุกข์ใจกับบทบาทสมมติที่เคยได้รับ เพราะเราไม่หลงยึดติดกับตำแหน่ง ยศ ลาภ เกียรติ สรรเสริญ ที่เป็นเพียงเปลือกของสิ่งสมมตินั้น เราไม่ให้ความสำคัญ กับเครื่องล่อของสังคมโลก เมื่อนั้นเราจะได้รับอิสรภาพ
ฉะนั้นไม่ว่าเราอยู่ที่ใดบนพื้นโลก ความสุขเล็กๆ จะดำรงอยู่ในตัวเราเสมอ เพียงแค่ทำสิ่งเหล่านั้นด้วยความซื่อสัตย์เคารพ
วางสมมติ พบวิมุติ คือ สุขแท้
ความซื่อสัตย์ เปรียบดังรางวัลแห่งชีวิต



