
สายตาแห่งความกรุณา
สายตาแห่งความกรุณา : บาตรเดียวท่องโลก โดยพระพิทยา ฐานิสฺสโร
โบสถ์ขาว (Sacr? coeur Montmartre) ที่ปารีส มีความสูงกว่า 130 เมตร เดินจากสถานีเมโทร เมื่อถึงด้านหน้าทางขึ้นโบสถ์ ก็พบกับกลุ่มแอฟริกันสี่ห้าคน มาเพื่อที่จะผูกข้อมือ และหลังจากนั้นก็ขอให้จ่ายเงิน แต่ก็ตอบปฏิเสธด้วยมิตรไมตรีว่าไม่ต้องการ พวกเขาก็ไม่ตามตื๊อ
ด้านซ้ายหน้าโบสถ์มีหญิงร่างท้วมนั่งขอทานอยู่ ส่วนอีกด้านมีเด็กหนุ่มนั่งเล่นดนตรีเปิดหมวก มีหลายคนให้ความสนใจและให้เงินเป็นค่าตอบแทน เราเข้าไปนั่งสัมผัสความสงบ และพลังเงียบในโบสถ์สักพัก ออกมาด้านนอก ระหว่างทางที่เดินผ่านร้านขายของที่ระลึกมากมาย ผู้ดูแลที่เดินไปด้วยกัน ถามว่า การที่เราจะให้เงินหรือสิ่งของกับพวกขอทาน แต่เขาอาจรวยกว่าเรา หรือเขานำไปกระทำในสิ่งที่ไม่ดีหรือถูกต้อง เราจะได้บุญไหม บุญ คือ ความผ่องใส สุข สงบ เบา สบายใจ ก่อนให้ ขณะให้ หลังให้ ถ้าเรามีความลังเลสงสัย ใจไม่ปกติ คงไม่สงบสุขแน่นอน และเรายึดหวังผลจากของที่เราให้ เราก็ไม่เบาสบายแท้จริง เมื่อเราคิดมาก แม้มองหาความถูกต้อง สิ่งที่ผิดก็ปรากฏทันที เราทุกข์ เพราะเราผูกมัด ทั้งแก่ตัวเราเองและผู้รับ ถ้าเราต้องการให้ จงกระทำด้วยความสุขสงบ เบิกบานใจ แต่ถ้าเราไม่เป็นอย่างที่กล่าวมาก็ไม่จำเป็นต้องให้ เมื่อเราให้กับผู้ที่กระทำ ประพฤติ ปฏิบัติดี การให้ก็จะมีประโยชน์ เกื้อกูลทั้งแก่ผู้ให้ ผู้รับและสรรพสิ่งอย่างแท้จริง เราใช้การพิจารณาใคร่ครวญ แต่ไม่ควรกลุ้ม กังวลจนตัวเองต้องทุกข์ใจ การให้ที่แท้จะไม่ทำร้ายผู้ให้ และให้เพื่อการดำรงอยู่ที่ดี แม้ในสถานะต่างกัน
สวนศิลปินที่ไม่ไกลจากโบสถ์ มีจิตรกรมากมายมาแสดงผลงาน และวาดกันสดๆ อย่างมีชีวิตชีวา มีให้เลือกหลายรูปแบบแล้วแต่ความชอบ ผ่านกลุ่มคน นักท่องเที่ยวมากมาย เราขอตัวไปเดินที่ไม่มีคนพลุกพล่าน นกพิราบตัวอ้วน เพราะกินจนไม่สามารถเคลื่อนไหวได้อย่างอิสระ อย่าว่าแต่บินเลย ขณะยืนแน่นิ่ง ก็ไม่สนใจผู้เดินผ่านไป มาทุกชีวิตต่างพยายามดิ้นรนเพื่อปากท้องในวิถีที่ต่างกัน
เมื่อเรามองบุคคลเหล่านั้นด้วยสายตาแห่งความเมตตากรุณา จะไม่มีคำติเตียน ดูถูก เป็นทุกข์ใจ แม้หลายคนเหล่านั้น อาจประกอบหรือกระทำตัวไม่เหมาะสม เรากลับยิ่งสงสารเห็นใจ เพราะเขาได้ถูกกระทำจากสิ่งต่างๆ มากมายทำให้หัวใจที่บริสุทธิ์ ต้องเจ็บช้ำแปดเปื้อน และไม่เห็นหนทาง การกระทำในสิ่งที่ไม่ถูกต้อง คือ การทำร้ายตัวเอง ถ้าเขาเข้าใจในสิ่งเหล่านี้อย่างแท้จริง จะไม่มีใคร คิด พูด กระทำ ในสิ่งไม่ดีเป็นอันขาด เพราะความไม่รู้ หลงทาง จึงเดินทางผิดพลาด ถ้าเราไม่เมตตากรุณากับคนเหล่านั้น และไม่เข้าใจความทุกข์เขาอย่างแท้จริง เราจะเป็นเหยื่อเช่นเดียวกับเขา และเป็นทุกข์กับสิ่งที่เขาเป็น เรา เขาจึงไม่ต่างกัน
ไม่มี ถูก ผิด ดี ชั่ว มีแต่สิ่งที่ปรากฏ
พบความสมดุล ความสุขสงบจะ อยู่ตรงนั้น



