ศิลปะแห่งชีวิต(๑๒)ความเที่ยง๕ประการ | คมชัดลึก

               ศิลปะแห่งชีวิตประการที่สาม โยมต้องเข้าใจธรรมดาของชีวิต ๕ ประการ ที่จริงแท้และแน่นอน

               ๑. คนทุกคนมีความแก่เป็นธรรมดา โยมว่าธรรมดามั้ยล่ะ ทุกคนที่นั่งอยู่ที่นี่แก่ทั้งหมด ตั้งแต่ปฏิสนธิในครรภ์มารดา ภาษาพระท่านว่า เริ่มแก่ตั้งแต่บัดนั้น แต่ชาวโลกเรียกว่าเจริญวัย การที่มันเจริญขึ้น เจริญขึ้น ภาษาพระเรียกว่า แก่

               คำว่า “เจริญวัย” วัย แปลว่า เสื่อม เจริญ คือ เจริญ เจริญวัย คือ ความเสื่อมมันเจริญ เราเลยอยากเจริญวัย เพราะนึกว่ามันคือการเติบโต หารู้ไม่ในมุมมองของพระ เจริญวัย คือ มันแก่ขึ้น แก่ขึ้น แก่ขึ้น แก่เป็นธรรมดา ไม่มีใครล่วงพ้นจากความแก่หรอก แม้แต่เด็กที่เพิ่งแรกเกิดก็ถือว่าผ่านความแก่มาแล้ว เมื่อเทียบกับตอนปฏิสนธิ ไม่มีใครล่วงพ้นความแก่ไปได้หรอก

               ๒. คนทุกคนมีความเจ็บเป็นธรรมดา ถ้าไม่เจ็บกายก็ต้องเจ็บใจ ถ้าไม่เจ็บใจก็ต้องเจ็บกาย

               ๓. คนทุกคนมีความตายเป็นธรรมดา ไม่ตายวันนี้ก็ตายพรุ่งนี้ ไม่ตายพรุ่งนี้ก็ตายมะรืนนี้ หากมะรืนนี้ไม่ตายก็ตายสัปดาห์หน้า สัปดาห์หน้าไม่ตายก็ตายสัปดาห์โน้น สัปดาห์โน้นไม่ตายก็ตายสิ้นเดือน สิ้นเดือนไม่ตายก็ตายเดือนต่อไป เดือนต่อไปไม่ตาย ก็ตายสิ้นปี สิ้นปีไม่ตายก็ตายปีต่อไป เดี๋ยวมันก็ต้องตายสักปีหนึ่ง ตายแน่ มีใครตั้งใจว่าจะไม่ตายมั้ย ต่อให้ตั้งใจก็ตาย เป็นธรรมดานะ

               ๔. คนทุกคนมีความพลัดพรากจากของรัก คนรักเป็นธรรมดา มีของรักก็พลัดพราก มีคนรักก็พลัดพราก โยมนอนกอดใครนะ เดี๋ยวคนนั้นก็พลัดพรากจากอ้อมกอดของโยม หากโยมยึดติดอะไร เดี๋ยวสิ่งนั้นก็หลุดออกจากโยม อย่างตอนนี้ฟันมันยึดติดเหงือก สักวันฟันจะพรากจากเหงือก คนที่ฟันลาเหงือกไปแล้ว เวลามองกระจก ขอให้ขอบคุณด้วย เพราะนั่นคือ สัจธรรม ที่เปิดเผยตัวเองให้เราเห็นอย่างชัดเจน นั่นคือ ความพลัดพราก ฉะนั้น คนรัก ของรัก ถ้ามันพรากจากเราไป อย่าเอาแต่ตีอกชกตัว แล้วบอกตัวเองว่า “โอ พระท่านบอกไว้แล้ว กอดสิ่งใดก็สูญเสียสิ่งนั้น ยึดติดสิ่งใดก็จะเจ็บเพราะสิ่งนั้น มันเป็นอย่างนั้นจริงๆ”

               สังเกตให้ดี รักหมารักแมวก็จะทุกข์เพราะหมา เพราะแมว นักการเมืองก็ทุกข์เพราะการเมือง รักสิ่งใดก็ทุกข์เพราะสิ่งนั้น แล้วกอดสิ่งใดก็พลัดพรากจากสิ่งนั้น ไม่จากดี ก็จากร้าย ไม่จากปกติ ก็จากเพราะอุบัติเหตุ อันนี้ธรรมดา

               ๕. เรามีกรรมเป็นของตัวเอง ทำกรรมดีไว้ก็ตาม ชั่วก็ตาม เตรียมรับเอาไว้ เราทำของเรามาอย่างนั้น เราก็จะได้รับอย่างนั้น

               สิ่งเหล่านี้เป็นธรรมดาของชีวิต ๕ ประการ ได้แก่ แก่ เจ็บ ตาย พลัดพราก และกฎแห่งกรรม ต้องรู้ให้เท่าให้ทัน มันจะช่วยให้เรา ปล่อยลง ปลงได้

               (ติดตามตอนต่อไปวันพระหน้า)