พระเครื่อง

ทุกข์ใจเพราะคนกินหมา-แมว

ทุกข์ใจเพราะคนกินหมา-แมว

08 ต.ค. 2555

ทุกข์ใจเพราะคนกินหมา-แมว : ปุจฉา -วิสัชนา กับพระไพศาล วิสาโล

              เคท ทิพย์ตระกูล ปุจฉา : กราบนมัสการท่านค่ะ ขอกราบเรียนถามคำถาม ดิฉันเป็นคนหนึ่งที่รักสัตว์ ไม่ได้รักเฉพาะ หมาหรือแมวพันธุ์ดีๆ แต่รักทั่วๆ ไป แบบสุนัขพันธุ์พื้นบ้าน แมวธรรมดาๆ และบางครั้งก็ยังบริจาคเงินบ้าง เลี้ยงบ้าง ให้อาหารสัตว์จรจัดบ้าง หรือสัตว์บาดเจ็บเป็นบางครั้งถ้าพบเห็น เพราะมีความผูกพันตั้งแต่เด็ก เท่าที่จำความได้โตมากับสุนัขและแมว จึงทำให้รัก เมตตา จนมาถึงปัจจุบันมีเฟซบุ๊ก ก็ได้มีโอกาสเข้าไปกด like ตามองค์กรต่างๆ เช่น มูลนิธิเพื่อชาติหมา ชมรมคนรักแมว ชมรมคนรักสุนัข
   
              ล่าสุดก็ไปกด like ร่วมกันรณรงค์หยุดการค้าเนื้อสุนัข เนื้อแมวเป็นของไทยบ้าง เป็นของเกาหลีบ้าง และบางรูปภาพที่มาจากเว็บนั้นๆ ดูรุนแรง เป็นที่น่าเวทนามากยิ่งนัก เป็นการแล่เนื้อบ้าง ย่างบ้าง ทุบตีบ้าง เป็นที่หดหู่ใจยิ่งนักเมื่อได้เห็นภาพดังกล่าว ทำให้บางครั้งนอนไม่หลับ ซึ่งก็ไม่ได้เกิดขึ้นบ่อยนัก แล้วดิฉันก็วิจารณ์ไปต่างๆ นานา บางครั้งก็โกรธบ้าง ด่าบ้าง เพราะไม่เห็นด้วยอย่างมากกับการบริโภคเนื้อสุนัขและแมว
   
              แต่ไม่ใช่แค่นั้นนะคะ ดิฉันยังไม่สนับสนุนการเอาชีวิตของผู้อื่นมาเป็นอาหารอีกด้วย เช่น วัว ไก่ แพะ แกะ เป็ด หมู เป็นต้น เพราะคิดว่าเราไม่มีสิทธิ์ไปเอาชีวิตของผู้อื่นเพื่อมาตอบสนองความอยากของตนเอง เช่น ความอยากกิน ดิฉันจึงพยายามบริโภคเนื้อต่างๆ น้อยมาก เพราะเมื่อดิฉันรับประทานเข้าไปจะรู้สึกไม่ดีทุกครั้ง รวมทั้งคิดว่าถ้าเรารณรงค์ให้แต่หยุดการบริโภคหมาและแมว แต่ว่าในขณะเดียวกันสัตว์อื่นๆ ก็ถูกเอาชีวิตมาเป็นอาหารเช่นกัน แต่ดิฉันทำอะไรมากไม่ได้ นอกจากแผ่และอุทิศส่วนกุศลให้กับสัตว์เหล่านั้น ทั้งๆ ที่ไม่ทราบว่าพวกเขาจะได้รับหรือไม่ เพราะเคยอ่านเจอในอินเทอร์เน็ตว่าสัตว์เหล่านั้นอาจจะไม่ได้รับส่วนกุศลนั้น
   
              ดิฉันกราบเรียนถามท่านดังนี้
   
              ๑.ควรปล่อยวางอย่างไรดีเพื่อไม่ให้คิดมากถึงเรื่องสัตว์
   
              ๒.การที่เราแผ่ส่วนกุศลไปให้สัตว์เลี้ยงของเรา สัตว์เล็ก สัตว์ใหญ่ที่ถูกนำชีวิตมาเป็นอาหาร จริงหรือไม่ที่พวกเขาอาจจะไม่ได้รับส่วนกุศลที่เราได้อุทิศไปให้
   
              กราบขอบพระคุณค่ะ
   
              วิสัชนา :  การที่คุณมีเมตตาต่อสัตว์และอยากช่วยเหลือสัตว์ จนไม่อยากบริโภคเนื้อสัตว์นั้น เป็นสิ่งที่ดี แต่ก็ต้องยอมรับความจริงด้วยว่า คนส่วนใหญ่ยังมีความเห็นต่างจากคุณ อีกทั้งยังไม่อาจเลิกกินเนื้อสัตว์ได้ ยังไม่ต้องพูดถึงว่าคนจำนวนไม่น้อยไม่สามารถเลือกด้วยซ้ำว่าอาหารของเขาในวันนี้จะมีเนื้อสัตว์หรือไม่
   
              ไม่ว่าคุณจะพยายามเพียงใด คนในโลกนี้ก็ไม่มีวันหยุดกินเนื้อสัตว์ นี่คือความจริงที่คุณควรทำใจยอมรับให้ได้ หากยอมรับไม่ได้ คุณจะเป็นทุกข์มาก จะเรียกว่าทำใจเป็นอุเบกขาก็ได้ แต่ไม่ใช่วางเฉยโดยไม่ทำอะไรเลย คุณยังควรกระตุ้นเตือนผู้คนให้เห็นถึงสิทธิในชีวิตของสัตว์ต่อไป แต่ก็อย่าทำด้วยความทุกข์หรือความโกรธเกลียด หรืออย่างน้อยก็รู้ทันอารมณ์เหล่านี้ ไม่ปล่อยให้มันครอบงำใจคุณ หาไม่คุณจะเป็นทุกข์มาก
   
              จะว่าไปแล้ว ในโลกนี้มีสิ่งที่เลวร้าย ไม่ถูกต้องมากมาย ไม่ใช่แค่การทารุณสัตว์เท่านั้น แม้กระทั่งคนด้วยกันก็ยังถูกทำร้ายเอารัดเอาเปรียบ หากคุณกราดเกรี้ยวเรื่องกินเนื้อสัตว์ก็จะต้องมีอีกมากมายหลายเรื่องที่คุณต้องโมโหโกรธาด้วย ซึ่งก็ย่อมทำให้คุณอยู่อย่างไม่เป็นสุขอย่างแน่นอน สิ่งไม่ดีในโลกนี้ หากเรามีโอกาสก็ควรแก้ไข แต่ก็ต้องทำด้วยใจที่ไม่ขึ้งเคียดเกลียดโกรธ
   
              การอุทิศส่วนกุศลให้แก่สัตว์ทั้งหลายที่ถูกฆ่าเป็นอาหารนั้นเป็นสิ่งที่ดี แต่เขาจะได้รับหรือไม่ พุทธศาสนามองว่า ขึ้นอยู่กับว่าเขาอยู่ในภพภูมิใดด้วย จำเพาะบางภพภูมิเท่านั้นที่เขาจะได้รับ (เช่นเดียวกับบุคคลที่ล่วงลับไป) แต่คุณอย่ากังวลเรื่องนี้เลย ขอให้ทำไปเถิด เพราะส่วนบุญที่อุทิศไปให้นั้นไม่สูญเปล่า สัตว์ที่รอรับส่วนบุญจากคุณนั้นมีอยู่มากมายนับไม่ถ้วน

"}])