๒๑ตุลาฯ๕๕พระประแดงประกวดพระ
๒๑ตุลาฯ๕๕พระประแดงประกวดพระ
อำเภอพระประแดง เป็นอำเภอที่มีขนาดพื้นที่เล็กที่สุดใน จ.สมุทรปราการ ในอดีตมีฐานะเป็นศูนย์กลางของ จ.พระประแดง แต่ต่อมาถูกยุบรวมเข้ากับ จ.สมุทรปราการดังเช่นปัจจุบัน เป็นเมืองโบราณสมัยขอมมีชื่อเรียกว่า "พระประแดง" และบุญประเพณีอย่างหนึ่งที่คนไทยรู้จักเป็นอย่างดี คือ งานสงกรานต์พระประแดง
นอกจากนี้แล้ว จ.สมุทรปราการ เป็นจังหวัดที่ขึ้นเรื่องพระเครื่องไม่น้อยกว่าจังหวัดอื่นๆ ด้วยเหตุนี้จึงเป็นที่มาของ “งานประกวดพระเครื่องท้องถิ่น จ.สมุทรปราการ" ที่จัดโดยนายไพศาล แสนศึก หรือ "ฝาง พระประแดง" ประธานชมรมพระเครื่องพระประแดง ในวันอาทิตย์ที่ ๒๑ ตุลาคม ๒๕๕๕ ณ ตลาดพระประแดงอาเขต สามแยกพระประแดง จ.สมุทรปราการ จำนวนพระที่จัดประกวด ๕๒๕ รายการ
ฝาง พระประแดง บอกว่า งานประกวดพระครั้งนี้จัดเป็นครั้งแรกเพื่อเป็นการอนุรักษ์พระเครื่องและเหรียญคณาจารย์ประจำท้องถิ่น และนำรายได้ส่วนหนึ่งมอบเป็นทุนการศึกษาและอุปกรณ์กีฬา สื่อการเรียนการสอนให้โรงเรียนต่างๆ ในเขต อ.พระประแดง และพื้นที่ใกล้เคียง ความพิเศษของการประกวดพระท้องถิ่น คือ เป็นการเปิดโอกาสให้พระที่ไม่เคยมีในรายการงานประกวดพระใหญ่ๆ มีโอกาสได้ส่งเข้าประกวด ทั้งนี้ ต้องยอมรับว่ายังมีพระเครื่องดังๆ ระดับท้องถิ่นจำนวนมาก โดยเฉพาะพระเกจิอาจารย์ที่เซียนพระส่วนกลางยังไม่รู้จัก เมื่อมีการจัดประกวดทำให้พระท้องถิ่นเป็นที่รู้จักในวงกว้างมากยิ่งขึ้น ซึ่งนั่นหมายถึงความนิยมเล่นหาที่เพิ่มขึ้น และท้ายที่สุดคือค่านิยมหรือราคาพระที่เพิ่มขึ้นนั่นเอง
“การประกวดพระระดับท้องถิ่นไม่ว่าจะจัดขึ้นในจังหวัดใด โดยส่วนตัวแล้วผมเห็นด้วย เพราะเท่ากับว่าเป็นการเปิดตัวพระท้องถิ่นให้ส่วนกลางได้รู้จัก ส่วนเรื่องมาตรฐานนั้น ในเบื้องต้นอาจจะสู้งานใหญ่ๆ ไม่ได้ แต่ในอนาคตผมเชื่อว่าไม่แพ้งานประกวดพระสนามใหญ่ เพราะกรรมการประกวดพระสนามใหญ่ส่วนมากเป็นกรรมการจากพระท้องถิ่นทั้งสิ้น” ฝาง พระประแดง กล่าว
ด้านนายสมศักดิ์ ศกุนตนาฏ บรรณาธิการอำนวยการ สำนักพิมพ์คเณศ์พร ประธานชมรมผู้สื่อข่าวและช่างภาพพระเครื่อง และประธานที่ปรึกษา ชมรมพระเครื่องพระประแดง บอกว่า การประกวดพระท้องถิ่นนั้น แต่เดิมยังถือว่าไม่ได้รับความสนใจจากผู้ส่งพระเข้าประกวดมากนัก เพราะคนมักเขาใจว่าไม่มีมาตรฐานเท่ากับงานพระกวดพระที่สมาคมพระเครื่องพระบูชาไม่ให้การรับรองและสนับสนุน แต่ปัจจุบันเป็นที่นิยมมากขึ้น เพราะผู้จัดส่วนใหญ่ล้วนเป็นกรรมการที่อยู่ในสมาคมพระเครื่องทั้งสิ้น ขณะเดียวกันผู้ใหญ่ในสมาคมก็ให้การสนับนุนอย่างเต็มที่ ทำให้มาตรฐานงานประกวดพระทองถิ่นเท่ากับงานประกวดพระงานใหญ่