
หมอกชีวิต
หมอกชีวิต : บาตรเดียวท่องโลก โดยพระพิทยา ฐานิสฺสโร
หมอกหนาทึบเช้านี้ ทำให้มองทัศนียภาพรอบๆ ไม่ชัด แต่เราสามารถเห็นทางเดินเล็กๆ ตามเนินเขาชัดเจน เป็นทางที่จะนำเราไปยังเป้าหมายถัดไป เดินไปได้หลายกิโลเมตรเกือบจะถึงเที่ยงวันหมอกจึงค่อยๆ เคลื่อนสู่ที่สูง ทำให้เห็นว่าด้านข้างของเราเป็นทะเลสาบสีเขียวมรกต เมื่อเราไม่ท้อ หมดความอดทนและกำลังใจ เราก็สามารถเดินถึงเป้าหมายได้
ชีวิตที่สับสน หลง สนุกสนาน เพลิดเพลิน กลัว กังวล มัวเมาฯลฯ คงเป็นเช่นเดียวกันกับใจที่ไม่กระจ่าง ถูกปกคลุมด้วยหมอกแห่งชีวิต ขณะที่กำลังเดินไปบนทาง อาจมีสิ่งสวยงามที่ปรากฎอยู่ตรงหน้าหรือข้างๆ มากมาย แต่ใจที่ไม่เป็นสุข สะอาด สงบ ชัดเจน จึงไม่สามารถสัมผัสความงดงามนั้น แต่ความงดงามเหล่านั้นมิได้จากหายไปไหน ก็ยังคงดำรงอยู่ตรงนั้นนั่นเอง เพียงแต่รอเวลา โอกาส เหตุปัจจัยพร้อมเกื้อกูลให้ปรากฏเท่านั้นเอง
การมีความรู้สูง ความร่ำรวย หรูหรา สะดวกสบาย มีชื่อเสียง เกียรติยศ เป็นที่เชิดหน้าชูตาในสังคมเหมือนชีวิตที่สว่างไม่มีหมอก แต่ถ้าลองพิจารณาอย่างถ่องแท้ ก็จะพบว่า ตราบใดก็ตามที่เขาเหล่านั้นยังหลงเพลิดเพลิน สิ่งที่มี ที่เป็น จนยากที่ปล่อยวางหรือใช้โอกาสนั้นเพื่อส่วนรวม ด้วยการแบ่งปัน แบ่งเบา ลดความทุกข์ยากแก่ผู้ที่ด้อยกว่า ความร่ำรวยอาจเพิ่มความเห็นแก่ตัว ความสะดวกสบายอาจทำลายความอดทน ความรู้ มีชื่อเสียง เกียรติยศ อาจลดความอ่อนน้อมถ่อมตน การมีสัมมาคารวะ ซึ่งล้วนแล้วแต่เป็นที่มาแห่งความทุกข์ ความยึดมั่นถือมั่น
สิ่งที่มีที่เป็นจึงเปรียบเสมือนสิ่งที่ทำร้าย ทำลายบุคคลนั้น ทำให้ชีวิตมืดไปด้วยหมอก เพราะยิ่งเพิ่มความอยาก จึงยากที่จะทำให้ตนเองพบความสุขสงบ สัมผัสความสวยงามจากภายในอย่างแท้จริง ส่งผลให้มองสิ่งรอบข้างเป็นเรื่องที่น่ารังเกียจ ไม่สวยงามด้วยเช่นเดียวกัน ขาดความมั่นคงภายใน
หลายชีวิตพยายามหนีสิ่งที่เป็นเช่นนั้นในตน ด้วยการสร้างโลกแห่งความฝัน ความสวยงาม ด้วยการเสพ พึ่งพายาเสพติด ยิ่งเป็นการทำร้ายตนเองและคนรอบข้างมากขึ้นโดยไม่รู้ตัว
ความรู้เป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ ทรงคุณค่า เมื่อผู้ที่มีโอกาสศึกษา เข้าใจอย่างถ่องแท้ นำมาถ่ายทอด ส่งต่ออย่างเต็มใจ ไม่หวังสิ่งตอบแทน ความรู้จะหมดคุณค่า เมื่อสร้างมูลค่า ให้กับความรู้ เพราะจะทำลายทั้งผู้ที่ประกาศว่าเป็นผู้รู้และตัวองค์ความรู้เอง
ความร่ำรวย มีชื่อเสียง เกียรติยศ ช่วยจรรโลงให้โลกนี้สวยงาม เมื่อผู้มีได้ให้ แบ่งปัน เกื้อกูล อย่างไร้เงื่อนไข ด้วยความอ่อนน้อมถ่อมตน ไม่มีผลประโยชน์เกี่ยวข้อง เพราะเป็นการให้ที่ได้อิสรภาพทั้งแก่ผู้ให้และผู้รับ
วางสิ่งสมมติแล้วเราก็พบกับอิสรภาพ
แม้มีหมอก ก็ยังคงเห็นทางที่เดินชัดเจน
เส้นทางอยู่ ณ ที่ที่เรายืนอยู่เสมอ
มีหมอก ย่อมมีเวลา ที่ไร้หมอก



