ศิลปะแห่งชีวิต(๒)ดินก้อนหนึ่ง | คมชัดลึก

             ชีวิตของเราทั้งหลายเป็นดั่งดินหนึ่งก้อน เราทุกคนมีต้นทุนเท่ากัน มีธาตุสี่ ขันธ์ห้าเหมือนกัน ที่นั่งอยู่ตรงนี้ ทั้งบนอาสนะและข้างล่าง เมื่อถอดสมมติออก ก็เหลือแค่นี้ ดิน น้ำ ลม ไฟ รูป เวทนา สัญญา สังขาร วิญญาณ ทุกคนมีเท่ากัน แต่ถ้าใครมีศิลปะ รู้จักเติมธรรมะเข้าไปในชีวิต จากต้นทุนที่เท่ากัน ในที่สุดจะมีคนหนึ่งที่ได้กำไร แต่บางคนที่ไม่รู้จักเติมธรรมะลงไปในชีวิต ถึงต้นทุนจะเท่ากัน เขาก็จะขาดทุนอยู่ร่ำไป
 
             เมื่อเราได้ต้นทุนมาเท่ากัน ธาตุสี่ ขันธ์ห้าเหมือนกัน รวมกันเรียกว่า 'ชีวิต' เราต้องหาวิธีที่จะปั้น ที่จะวาด ที่จะแกะ ที่จะเจียระไนก้อนดินแห่งชีวิตนี้ให้กลายเป็นงานศิลปะที่ล้ำเลิศให้จงได้
 
             อาตมาขอให้แนวทางในการสร้างชีวิตให้เป็นงานศิลปะ เพื่อที่ว่าโยมจะได้ช่วยกันปรับแต่งชีวิตนี้ให้เป็นชีวิตที่มีแต่ความสุข มีแต่ความเจริญ หรือต่อให้ไม่สุขไม่เจริญ ตกอยู่ท่ามกลางความเสื่อม แต่โยมก็จะสามารถอยู่ร่วมกับความเสื่อมได้อย่างมีความสุข เรียกว่าเป็นความเย็นท่ามกลางเตาหลอมเหล็ก
 
ทำอย่างไรจึงจะใช้ชีวิตนี้ให้เป็นงานศิลปะที่ประเสริฐเลิศล้ำที่สุด
 
             ๑.โยมจะต้องรู้จักไตรลักษณ์ ไตรลักษณ์คืออะไร ไตรลักษณ์คือลักษณะสามัญของสิ่งทั้งปวง มีอยู่สามอย่าง คือ หนึ่ง อนิจจัง ไม่เที่ยง สอง ทุกขัง เป็นทุกข์ สาม อนัตตา ไม่มีความสมบูรณ์ในตัวเอง ถ้าโยมรู้จักอนิจจัง โยมก็จะรู้จักพุทธศาสนา ถ้ายังไม่รู้จักอนิจจัง ก็ยังไม่เข้าใจพุทธศาสนา
 
             อนิจจัง ความไม่เที่ยง หมายถึง การที่ชีวิตก็ดี สิ่งปรุงแต่งทั้งหลายก็ดี มันเปลี่ยนแปลงอยู่ตลอดเวลา เมื่อสัปดาห์ที่ผ่านมา อาตมาไปดูพิพิธภัณฑ์แผ่นดินไหว ที่เมืองโกเบ ประเทศญี่ปุ่น เขาบันทึกภาพเหตุการณ์แผ่นดินไหวครั้งใหญ่ไว้ เมื่ออาตมาดูแล้วก็สะเทือนจิตสะเทือนใจมาก พอแผ่นดินไหวครั้งหนึ่ง ตึกรามบ้านช่อง ถนน หนทาง รถไฟ ทุกสิ่งทุกอย่างมันล้มระเนระนาดลงไปหมด
 
             อาตมาบอกตัวเองว่า ดูเอาเถิด แผ่นดินซึ่งแน่นหนักเป็นหลักเป็นฐาน วันดีคืนดีก็ยังไหว มันกำลังจะบอกเราว่า แผ่นดินซึ่งรองรับทุกสิ่งทุกอย่างที่มนุษย์สร้าง เอาเข้าจริงก็ยังไม่มีความมั่นคงในตัวเอง มันแสดงอนิจจังให้เราเห็น ฉะนั้นโยมทั้งหลายจะต้องรู้ทัน ต้องยอมรับว่า ชีวิตนี้คือกระแสของความเปลี่ยนแปลง ไม่มีอะไรจีรังยั่งยืนทั้งหมดทั้งสิ้น ถ้าโยมปฏิบัติธรรมเชิงลึก จนกระทั่งสังเกตรูปนามได้ รู้เท่าทันรูป รู้เท่าทันนาม เห็นกาย เวทนา จิต ธรรม อย่างแจ่มชัด โยมจะรู้เลยว่าชีวิตนี้จะไม่ใช่อะไร ชีวิตนี้คือแรงสั่นสะเทือนน้อยๆ ที่มันไหลหรือมันสั่นอย่างต่อเนื่องกัน มันไม่เคยมีภาวะสถิต หรือนิ่ง หรือมั่นคงอยู่ในตัวเองแม้แต่สักนาทีเดียว มันเปลี่ยนแปลงตลอดเวลา

 (ติดตามตอนต่อไปวันพระหน้า )