ปารีสแห่งความจริง(Paris of the truth) | คมชัดลึก

              ปารีส เมืองที่ใครๆ หลายคนใฝ่ฝันอยากไปสัมผัส โดยเฉพาะกับคนรัก อาจเป็นเพราะที่นี่มีความงดงามทางสถาปัตยกรรมอันเก่าแก่ อลังการเกือบทั่วทุกมุม มีทางเท้าให้เดินได้ทั่วทั้งเมือง ทางเดินริมแม่น้ำแซนน์ (Seine) มีมนต์ขลัง สงบ อบอุ่น สวยงาม นักท่องเที่ยวหลายคนเลือกที่จะนั่งเรือล่องตามแม่น้ำนี้เพื่อชมความงดงามแห่งนครปารีส
 
               ขณะเดียวกันไม่ใช่ว่าทุกชีวิตจะมีความสุขที่แท้ ณ นครงดงามแห่งนี้ แต่คนส่วนใหญ่ก็เลือกที่จะอยู่กับความฝันสักครั้งในชีวิตมากกว่าความเป็นจริง ทั้งที่ชีวิตคือความจริง ฉะนั้นในที่ซึ่งมีความงดงามจึงมักมีมุมที่เต็มไปด้วยความทุกข์ระทม ความเศร้า ความเจ็บปวด ฯลฯ รวมอยู่ด้วยเสมอ เราอาจมีความสัมพันธ์กับสิ่งปลูกสร้าง กับการดำรงชีวิตของผู้คนที่อาศัยอยู่เมืองนั้น หรือแม้แค่ผู้คนที่ผ่านมาสัมผัสเมืองนี้เพียงชั่วคราว และอาจได้รับความเจ็บปวดที่สุดจากการเปลี่ยนแปลงของคนที่เธอหรือเขารัก ความทุกข์ล้วนแล้วแต่มาจากความยึดมั่นถือมั่น หลงใหล เพลิดเพลิน และอยากครอบครองทำให้เราต้องรู้จักที่มองความจริงในเรื่องเหล่านี้เสมอ เพื่อที่จะเข้าใจในชีวิตที่สมบูรณ์ แท้จริง ไม่ตกไปในความลุ่มหลง เพลิดเพลินกับสิ่งที่สวยงาม สะดวกสบาย หรือทุกข์ทรมานกับความยาก แร้นแค้น ลำบาก ทั้งสองสิ่งล้วนเหมือนกัน คือทำให้เราจมอยู่กับสิ่งนั้นจนยากที่จะหยุดและถอนตัวออกมา
 
               ที่สำคัญเพราะเราปฏิเสธที่จะเรียนรู้เห็นทุกสิ่งอย่างตามความเป็นจริงของโลก ไม่เรียนรู้ที่จะปล่อยวาง
 
               หญิงไทยท่านหนึ่งมาอยู่ปารีสเกือบ ๘ ปี ทำงานในร้านอาหารด้วยความอดทน มานะ บากบั่น เธอไม่เคยได้ออกมาเดินชื่นชมธรรมชาติ สถาปัตยกรรมอันงดงามของเมืองนี้เลย ชีวิตของเธออยู่ในครัวกับห้องพัก มีความสุขตามอัตภาพความเป็นอยู่เพราะที่ทำงานทุกคนให้ความรัก ความอบอุ่น ความเข้าใจเหมือนครอบครัวเดียวกัน แม้บางครั้งอาจไม่เข้าใจกันบ้าง แต่สิ่งที่ทำให้เธอทุกข์ใจมากที่สุด คือ ญาติพี่น้องทางเมืองไทยที่ต้องการความช่วยเหลือจากเธออย่างไม่มีที่สิ้นสุด ทั้งๆ ที่พวกเขาอยู่บ้านที่สะดวกสบาย สวยงามกว่าเธอและบ้านหลังนั้นก็คือน้ำพักน้ำแรงของเธอ ซึ่งเธอไม่เคยได้ไปเหยียบ อย่าว่าแต่อาศัย ได้เพียงชื่นชมจากรูปภาพเท่านั้น
 
               เธอรู้สึกน้อยเนื้อต่ำใจ ว่าทำไมเธออยู่อย่างประหยัด อดออม ทำงานเหนื่อยทุกวัน แต่พี่น้องไม่ได้เห็นคุณค่าและช่วยเธอประหยัดอย่างที่เธอเป็น พวกเขาใช้จ่ายอย่างฟุ่มเฟือย และไม่เคยพอ ไม่เคยสงสารเห็นความลำบากของเธอเลย
 
               เราทุกคนต่างมีสาเหตุที่ต้องเจอกัน มีความเกี่ยวข้องสัมพันธ์ แต่เราจะทำอย่างไรที่จะทำให้การมีส่วนร่วมแห่งชีวิตเป็นไปในทางเกื้อกูลและเติบโตไปในทิศทางที่ผาสุก สงบ  งดงาม ทุกอย่างต้องเริ่มต้นและจบที่ตัวเรา เราจะไม่สามารถเปลี่ยนแปลงใคร สิ่งใดในโลกใบนี้ได้ทั้งหมด แต่เราสามารถเรียนรู้ เปลี่ยนแปลงที่ตัวเรา ดูกำลังความสามารถของเรา แล้วทำสิ่งนั้นด้วยความสุขและปล่อยวาง ช่วยไม่ได้หรือไม่ได้ช่วย ไม่ใช่ว่าจะไม่ดีเสมอไป อาจเป็นการทำให้เขาสามารถยืน เข้าใจและมีชีวิตอยู่ด้วยตัวเองเช่นเดียวกับเรา
 
               บางที...เพราะเราเองอาจเป็นสาเหตุให้เขาพึ่งตนเองไม่ได้ ขอให้มองเห็นทุกอย่างตามความเป็นจริง เรามีการกระทำ ก็มีผลแห่งการกระทำ เขามีการกระทำก็มีผลการกระทำของเขาเช่นกัน ยอมรับทุกอย่างที่ปรากฏขึ้นด้วยจิตใจที่สงบ นั่นคือ การช่วยเหลือที่แท้จริง
 
               ความสุขและความทุกข์ อยู่ที่เดียวกันเสมอ
 
               ไม่มี  เธอ ของเธอ  ก็ไม่มีทุกข์