ปัจจุบันอันเป็นสุข(๑) | คมชัดลึก

           สมาธิภาวนา เครื่องมือสู่ “สัมบูรณ์สุข”
 
              ในการฝึกสมาธิภาวนาสิ่งที่เราต้องการจริงๆ คืออะไร
 
              ๑.ความสงบ เมื่อเรามีความสงบ เมื่อใจสงบ กายสงบ จากนั้นเราจะสง่า คุณโยมเคยสังเกตคนที่ใจสงบมั้ย อาการทางกายของเขาก็สงบ เวลานั่ง เดิน หรือไม่ว่าเขาจะทำอะไร จะเหมือนว่าเขามีรัศมี มันเป็นบุคลิกภาพพิเศษ เมื่อข้างในสงบ ข้างนอกสงบ ก็จะมีความสง่าเกิดขึ้น
 
              ๒.ปัญญา ปัญญาตัวนี้เกิดขึ้นจากการฟัง จากการเรียนกับครูบาอาจารย์ แต่นั่นยังเป็นปัญญาของคนอื่น ทำอย่างไรปัญญาของตัวเราจะเกิดขึ้น
 
              เราจึงต้องฝึกเจริญสติ ตระหนักรู้ในทุกอิริยาบถ ในทุกเรื่องที่คิด เวลานั่งสมาธิ แล้วเกิดความคิดขึ้นมา ให้ดูความคิด อย่าไปไล่ อย่าไปด่า อย่าไปบ่นว่า “มันคิดจังเลย ฉันเบื่อเหลือเกิน นั่งแล้วมันก็ไม่สงบ” อย่าไปว่ามัน ถ้ามันคิดขึ้นมา โยมก็นั่งดูความคิดเฉยๆ มันจะคิดไปไหนก็ดูมันไป มันไปเต็มที่ แล้วเดี๋ยวมันก็กลับ ไม่ต้องไปผลักไส เมื่อคิดขึ้นมาก็ให้ดูความคิด
 
              เมื่อนั่งแล้วปวดก็อย่าโกรธที่มันปวด ปวดตรงไหนก็ดูลงไปตรงนั้น อย่าไปบอกว่าจงหาย จงหาย จงหาย แค่ดูเฉยๆ ว่ามันปวดตรงไหน สักพักหนึ่งมันจะซาไป มันจะหายไป เหมือนคลื่นที่มันกระทบฝั่ง แล้วมันก็ไหลกลับลงไป มันจะเป็นอย่างนั้น ถ้าโยมจับเคล็ดตรงนี้ได้ โยมจะไม่กลัวความเจ็บปวด
 
              หรือนั่งไปสักพักมันจะคัน มันจะไล่ลงมาตั้งแต่ข้อเท้า สันขา หน้าท้อง ไล่ขึ้นมาจนถึงคอ เหมือนกับถูกมดไต่ มันจะยุบยิบขึ้นมาตามริมปาก ตามจมูก ตามหน้าผาก ถ้าเป็นไปได้อย่าไปเกา มันกำลังลองของเรา เฉยๆ ไว้ ถ้าโยมไปเกา สติจะเลือนหายไป
 
              สมัยอาตมาไปอยู่กับหลวงพ่อจรัญหลวงพ่อจรัญ ฐิตธัมโม วัดอัมพวัน  จ.สิงห์บุรี แม้แต่น้ำลายท่านยังไม่อยากให้กลืน พอกลืนน้ำลาย ต้องเริ่มต้นใหม่ทั้งหมด เพราะฉะนั้นอย่ากลัว เวลาหงุดหงิดงุ่นง่าน คันคะเยอ ให้ใจเย็นๆ ไว้ คันตรงไหน ปวดตรงไหน ชาตรงไหน ให้คอยดูไป เดี๋ยวมันก็หาย เมื่อเกิดได้เอง เดี๋ยวก็หายเอง อย่าไปตกอกตกใจ เมื่อมันฟุ้งเอง เดี๋ยวก็หายเอง เราแค่ดูเฉยๆ
 
              คำว่าดูเฉยๆ มันมีประโยชน์มาก คนส่วนใหญ่เฉยไม่ได้ เมื่อดูแล้วก็ต้องคิด อย่างโยมเห็นถ้วยชานี้ อาตมาให้ดูถ้วยชานี้ พอดูปุ๊บ ก็คิดว่าน่าจะผลิตมาจากโรงงานเชียงใหม่ โรงงานลำปาง เป็นของไทยหรือของญี่ปุ่น บางคนคิดว่าราคาน่าสักประมาณ ๗๐ บาท ๑๐๐ บาท เต็มที่ฉันให้ ๓๐๐ บาท โยมรู้มั้ยว่าโยมกำลังเข้าไปที่ไหน ในอนาคตหรือไม่ก็ในอดีต เราไม่เคยสังเกตความคิดของเรา
 
              เพราะฉะนั้นในการปฏิบัติ ถ้าสังเกตความคิดของตัวเอง จนกระทั่งเห็นว่าท่านกำลังคิดอะไร แสดงว่าการปฏิบัติกำลังก้าวหน้า

 (ติดตามตอนต่อไปวันพระหน้า)