โลกต้องการความรัก (The World needs love) | คมชัดลึก

                   ชายวัยกลางคนชาวเยอรมันออกค่าโดยสาร เพื่อเดินทางเข้าไปยังแหล่งชุมชนทิเบต ที่อาศัยอยู่บริเวณเมืองบีร์ (Bir) ประเทศอินเดีย เขาหยิบยื่นข้อเสนอระหว่างรอรถว่า จะนั่งรถไปด้วยกันไหม โดยไม่ได้ถามหรือบอกว่าต้องช่วยจ่ายค่ารถ ด้วยที่ไม่รู้อะไรเลยเกี่ยวกับสถานที่ ระยะทางที่จะไปถึงที่หมาย จึงตอบรับไมตรีจิตนั้น

                   เมื่อไปถึง ณ จุดศูนย์กลางชุมชน สอบถามถึงวัดทิเบตที่จะไปก็ได้รับคำตอบว่า อยู่ไกลพอสมควร ต้องนั่งรถไปอีก ค่าโดยสารก็ค่อนข้างแพงมาก ถามว่า จะเดินไปได้ไหม เวลานั้นใกล้ค่ำ และฝนกำลังตก ทุกเสียงบอกว่า ไม่ควร ถ้าอย่างไรค่อยเดินทางพรุ่งนี้ หาที่พักแถวนี้ก่อน ชาวเยอรมันท่านนั้นเป็นธุระช่วยถามเรื่องที่พักที่ไม่ต้องเสียค่าใช้จ่าย ทุกเสียงตอบเหมือนกัน ด้วยเห็นท่าทีที่กระตือรือร้นที่ช่วยเหลือของชายแปลกหน้าท่านนี้ รู้สึกซึ้งน้ำใจ และกล่าวขอบคุณในมิตรไมตรี ความกรุณาที่มีให้ ก่อนเดินต่อไปเพื่อหาที่พัก ถ้าตัดสินคนด้วยการแต่งกาย บุคลิก รูปร่างหน้าตา ชายท่านนี้ไม่ผ่านในทุกกรณี ไม่น่าเข้าใกล้ ไม่น่าพูดด้วย

                   สิ่งเกิดขึ้นส่วนใหญ่ในสังคมปัจจุบันทำให้เราไว้ใจใครไม่ได้เลย แม้กระทั่งตัวเราเอง เพราะเป็นเรื่องง่ายมากที่ทำให้เราคิด พูด กระทำ ไม่ดีกับตัวเราเอง เหตุมาจากการเชิญชวน หลอกล่อ และมีให้ดู บริโภคทุกๆ วันในชีวิตประจำวัน เมื่อเราบริโภค อุปโภค อะไรก็ตามที่เป็นไปในทางด้านลบ จิตใจเราก็จะเป็นเช่นนั้น ถ้าฐานใจของเราไม่เข้มแข็งเพียงพอ เพราะสิ่งที่เราบริโภคกับตัวเราคือสิ่งเดียวกัน

                   ไม่แปลกที่คนสมัยนี้ส่วนใหญ่ไม่เคารพในตัวเอง คู่ครอง ครอบครัว สังคม ประเทศ ตีราคา วัดคุณค่าของคนด้วยรูปร่างหน้าตา เกียรติยศ ชื่อเสียง อำนาจ วัตถุ เงิน การแต่งกาย เครื่องอำนวยความสะดวกทางสังคม ฯลฯ เมื่อมองลึกซึ้ง ยืนยันไม่ได้เลยว่า เราจะเป็นสุขสงบเมื่อมีสิ่งเหล่านั้น ถ้าภายในใจของเรายังรุ่มร้อน ด้วยความโดดเดี่ยว โกรธ เกลียด อาฆาต อิจฉา อยากได้ หยิ่ง หลงตน ฯลฯ ผลปรากฏให้เห็นจากความเป็นอยู่ว่า  เราเห็นใจกันน้อยลง หงุดหงิดกันง่ายขึ้น เราไม่ไว้ใจกันเลย เรายอมทุกอย่างให้มาซึ่งสิ่งนั้นตามค่านิยมของสังคม ไม่ว่าหนทางใด

                   เราทำร้ายร่างกาย จิตวิญญาณอันบริสุทธิ์ทั้งแก่ตัวเองและคนรอบข้าง เราเหนื่อย หมดกำลัง โดยที่เราไม่รู้ตัว แต่เราภูมิใจว่าเราทำได้ ทั้งที่ใจเราไม่สงบสุข หลายชีวิตที่พึ่งยาเสพติด อบายมุข สิ่งมอมเมา เพื่อลืมความทุกข์ ความเหงา ความโดดเดี่ยว ความไม่เป็นส่วนหนึ่งของสังคม ฯลฯ ไปช่วงเวลาหนึ่ง บางคนถึงกลับฆ่าตัวตาย เมื่อไม่ได้เป็นอย่างที่ค่านิยมของสังคมต้องการ เราบอบช้ำ บอบบาง อ่อนแอ ภายในใจ จากการดำเนินชีวิตประจำวันอย่างไม่รู้เท่าทัน

                   หลวงพี่เดินกลางสายฝนยามค่ำด้วยใจฉ่ำเย็น เพราะได้รับน้ำใจจากคนที่ไม่เคยเจอ ต่างสัญชาติ แต่งตัวโทรมๆ แต่ภายในใจกลับงดงาม ใจคิดว่า เราเคยเจอกันและรู้จักกันมาก่อน การได้รับน้ำมิตรไมตรีด้วยใจบริสุทธิ์ เหมือนน้ำทิพย์หล่อเลี้ยงใจ ให้ชุ่มชื้นแต่อบอุ่น ถึงแม้ยังไม่แน่ใจว่าจะได้ที่พักหรือไม่ ไม่รู้ว่าจะไปพักที่ไหน แต่มั่นใจว่า จักรวาลจะดูแลเรา เมื่อเรามอบกายและใจให้จักรวาลด้วยความซื่อสัตย์ เคารพ

เราอยู่ห่างไกลธรรมชาติ อันบริสุทธิ์ เราห่างไกลจากความจริง

ไม่ดูแลตัวเอง คือ ไม่ดูแลโลก

ทุกอย่างที่เราเจอในชีวิต ไม่มีคำว่า บังเอิญ

...................................................................
(โลกต้องการความรัก (The World needs love)  : คอลมัมน์บาตรเดียวท่องโลก : โดย...พระพิทยา ฐานิสฺสโร )