ยามเช้าที่พุทธคยา | คมชัดลึก

            คันนาเล็กๆ ทุ่งข้าวสาลีเขียวขจีกำลังค่อยๆ เติบโตช่วงปลายฤดูหนาวที่พุทธคยา เป็นทางผ่านเพื่อเดินไปบิณฑบาตที่พระเจดีย์ ณ ต้นศรีมหาโพธิ์ บรรยากาศยามเช้าที่สดชื่น บางวันปกคลุมด้วยหมอกพร้อมแสงแดดอ่อนๆ หลายครั้งทำให้ต้องหยุดมองดื่มด่ำสิ่งล้ำค่าแห่งธรรมชาติ ซึ่งปรากฏอยู่ทุกที่จริงๆ เป็นความวิเศษมหัศจรรย์ที่ดำรงอยู่เสมอ แค่เรามีเวลาและเปิดใจให้ว่าง มีพื้นที่สำหรับสิ่งงดงามนี้โดยไม่ต้องซื้อหรือเหนื่อยกับการแสวงหา ปล่อยวางความกลุ้มกังวล เครียด วุ่นวาย เร่งรีบ เหนื่อยกับการวิ่งหาความสุขของชีวิตเกือบทั้งชีวิต แต่ผลได้รับน้อยมาก ทั้งที่มีความสุขมากมายอยู่ตรงหน้าแต่หลายครั้งที่เราไม่สามารถชื่นชม      
 
             บางวันก็จะเห็นชาวบ้านมานั่งคุ่มๆ อยู่ไม่ไกล บางครั้งถึงกับใกล้ทางคันนาที่เดิน แต่เป็นเรื่องปกติของที่นี่ ห้องสุขาที่โอ่โถงแสนสุขมีเพียงแค่โถใส่น้ำเล็กๆ ติดมือมาทุกครั้ง เท่านั้นก็สบาย หลายคนบอกว่าถ้ามาอินเดียไม่เหยียบกองอุจจาระถือว่ามาไม่ถึงอินเดีย หลวงพี่ไม่แน่ใจว่าตัวเองเหยียบหรือยัง แต่ก่อนที่จะเดินผ่านชุมชน ต้องผ่านกองอุจจาระสดๆ เสมอ ส่วนใหญ่จะเป็นของเด็กๆ ในชุมชนนั้น ยังไม่รวมกองเก่าๆ อีกมากมาย อุจจาระที่เรียงรายกลายเป็นเพื่อนสนิท คุ้นเคยกัน ได้รับการทักทายทุกเช้า เราดีใจสุขใจเมื่อเราเจอ ได้อยู่ร่วมกับเพื่อนสนิท
 
             ถ้าเราสามารถเข้าถึงความงดงาม ความเป็นจริงในแต่ละสิ่ง ใจเราจะไม่ดิ้นรน วิ่งหนี ปฏิเสธหรือเป็นทุกข์กับสิ่งที่ปรากฏหรือต้องอยู่ร่วมกับเรา จนเรารับรู้ได้ถึงความไม่ยินดีและยินร้ายกับสิ่งเหล่านั้น ความสุขสงบที่แท้จะอยู่กับเรา ไม่จำเป็นต้องทำใจให้รู้สึกดี แค่วางใจให้ถูกไม่ตีค่า ให้ค่ากับธรรมชาติที่ปรากฏนั้น 
 
             หมู่บ้านเล็กๆ นี้ อยู่กันคล้ายห้องแถวที่เล็กมาก ห้องนั่งเล่น ห้องนอน ห้องทำเกือบทุกอย่างคือห้องเดียวกัน ห้องครัว ที่นั่งกินข้าว คือพื้นที่เล็กน้อยหน้าบ้าน ทุกเช้าทุกคนจะกวาดบริเวณหน้าบ้านตัวเอง ทำให้บริเวณทางเดินเล็กๆ ระหว่างบ้านทั้งสองฝั่ง สะอาดเรียบร้อย เหมือนเตรียมพร้อมต้อนรับผู้มาเยือนหรือเดินผ่าน บางคนนั่งล้างชามด้วยน้ำขี้เถ้า ที่เหลือจากการใช้เป็นเชื้อเพลิงในการหุงต้ม ณ ที่หน้าบ้านของตัวเอง ชีวิตนิ่งสงบ กำลังเคลื่อนไหวเริ่มต้นวันใหม่เมื่อเดินมาถึงหน้าพระเจดีย์พุทธคยา สวนทางกับคนไทยหลายท่าน ที่ปฏิบัติเนสัชชิก(ไม่นอน) ที่พุทธคยาเจดีย์ กำลังเดินกลับวัดหรือที่พัก อนุโมทนากับท่านเหล่านั้น
 
             เสียงบรรเลงดนตรีทิเบตดังไปทั่วพื้นที่ ทุกคนต่างเริ่มชีวิตยามเช้าของตน เดินลงไปทำความเคารพพุทธเมตตา และเวียนทักษิณาพระเจดีย์ ๓ รอบ จึงเดินกลับ ได้รับน้ำใจจากพุทธศาสนิกชนที่ปฏิบัติอยู่บริเวณนั้นทุกวัน
 
             ทุ่งข้าวสาลีเขียวขจี 
 อุจจาระ คือ สิ่งเดียวกัน
 
             ดี ชั่ว สกปรก สะอาด สวยงาม น่าเกลียด หลงใหล ขยะแขยง ล้วนจากใจ
 
             สัมผัสความงดงามในทุกสิ่ง สัมผัสความมหัศจรรย์ในตัวเอง