หนึ่งเดียวที่แตกต่าง | คมชัดลึก

             เสียงแตรและเครื่องดนตรีดังกังวานจากกลุ่มลามะทิเบต ตามด้วยเสียงสวดมนต์ที่เปี่ยมด้วยพลัง อีกกลุ่มไม่ไกลจากนั้นร่วมกันสวดมนต์เป็นภาษาบาลีบริเวณด้านขวาและซ้ายของต้นพระศรีมหาโพธิ์ หลายคนเดินกราบอัษฎางคประดิษฐ์ (นอนราบกับพื้น) บ้างก็เดินภาวนา เดินสวดมนต์ เดินสงบๆ อย่างไม่ขาดระยะ อีกหลายคนนั่งสมาธิอย่างนิ่งสงบโดยรอบพระเจดีย์ ณ ต้นโพธิ์แห่งการตื่นรู้
 
             ที่แห่งนี้ดูเหมือนจะไม่เคยเงียบ โดยเฉพาะในช่วงฤดูหนาว ตั้งแต่เดือนพฤศจิกายนถึงปลายเดือนมีนาคมที่เนืองแน่นอย่างไม่ขาดสายจากพุทธศาสนิกชนที่เดินทางมาจากหลายๆ ประเทศ ได้หลั่งไหลเข้ามา เพื่อทำการสักการบูชา ด้วยดอกไม้ เครื่องหอม รวมทั้งการปฏิบัติตามขนมธรรมเนียมประเพณี ความเชื่อ การรับรู้ที่สั่งสม ตามแบบของตนๆ ทำให้ที่นี่คึกคักมีชีวิตชีวาและเปี่ยมด้วยพลังสงบที่ไม่เคยเงียบ
 
             พระเจดีย์พุทธคยา ต้นพระศรีมหาโพธิ์ เป็นดังศูนย์รวมจิตวิญญาณที่สร้างพลังศรัทธาอย่างมั่นคง จริงจังแน่วแน่ งดงาม เป็นสถานที่ก่อให้เกิดแรงบันดาลในการปฏิบัติอย่างทุ่มเทตามกำลังของพุทธศาสนิกชนทุกหมู่เหล่า หลากหลายเชื้อชาติและความเชื่อ แม้จะเป็นพุทธศาสนาเหมือนกัน เป็นความแตกต่างที่กลมกลืนเป็นหนึ่งเดียวกัน ไม่ห้าม ไม่บังคับ ไม่เปลี่ยน ว่าต้องทำ ต้องสวด ต้องปฏิบัติเหมือนกัน ต่างคนต่างปฏิบัติอย่างเป็นอิสระเมื่อนั่งอยู่ ณ ที่นี้ รับรู้ถึงพลังที่อาจหาญร่าเริงให้ปฏิบัติ เพราะทุกผู้ทุกนาม ต่างตั้งใจจริงจัง
 
             เสียงดังรายรอบ จากบทสวดมนต์หลายสำเนียง ทำนอง ภาษา มิได้เป็นอุปสรรคแต่อย่างใดไม่ แต่กลับเป็นพลังสงบ มั่นคง หนุน เกื้อกูลให้ดำรงอยู่ตรงนี้อย่างแท้จริงระลึกถึงสิ่งที่สมณะโคดม นั่งคู้บัลลังก์พร้อมตั้งสัตยาธิษฐานใต้ต้นพระศรีมหาโพธิ์ว่า แม้เลือดเนื้อในร่างกายเราจะเหือดแห้งเหลือเพียงหนังหุ้มกระดูก เราจะไม่ลุกถ้าไม่รู้ความจริง ในที่สุดพระองค์ตรัสรู้ธรรมเป็นพระสัมมาสัมพุทธเจ้าในค่ำคืนนั้นเอง  
 
             พลังบารมีแห่งความอดทน มุ่งมั่น จริงจัง เด็ดเดี่ยวที่พระพุทธองค์ได้สั่งสมมานับไม่ถ้วน ยังคงแผ่กระจายปกคลุม ณ ที่แห่งนี้ เหมือนได้สัมผัสพลังของพระพุทธองค์ในพุทธศาสนิกชนไม่ว่าจะเป็นฆราวาส นักบวช ชายหญิงที่เปี่ยมด้วยความตั้งใจ ว่าครั้งหนึ่งในชีวิตขอให้ได้มีโอกาสมาปฏิบัติเจริญภาวนา ณ สถานที่สำคัญแห่งนี้ขณะเดินออกจากพระเจดีย์พุทธคยา ได้สัมผัสความวุ่นวายจากผู้คนที่เชิญชวนให้ซื้อของ เสียงแตรรถยนต์ ผู้คนมากมายที่เดินขวักไขว่ไปมา หรือแม้แต่หนูน้อย ที่บังเอิญไปสบสายตาและได้มอบรอยยิ้มให้ ผลคือ เธอเดินตามเพื่อขอเงินเป็นระยะทางเกือบครึ่งกิโลเมตร 
 
             หลวงพี่รู้สึกภายในกลับสงบเย็น ไม่ตอบโต้หรือพูดอะไร เพียงแค่เดิน และก็ไม่ได้ปฏิเสธหรือไล่เธอไป ส่งพลังแห่งความสงบสุขให้กับเธอ เหมือนผู้ร่วมทาง ที่บอกให้เราเมตตาต่อตัวเอง นั่นคือกำลังเมตตาต่อเธอ ถึงแม้เธอไม่ได้รับเงินจากหลวงพี่ในวันนั้น แต่เราก็เป็นเพื่อนที่ดี เมตตาต่อกัน การให้วัตถุ เงินทอง ไม่ได้หมายความว่า ช่วยเหลือหรือเมตตาอย่างแท้จริง ถ้าเราไม่ทำด้วยความเบิกบาน บางครั้งการให้อาจเป็นการทำลาย ลดคุณค่า ศักยภาพในตัวเขาที่สามารถสร้างขึ้นมาได้
 
             ขอให้เธอมีต้นโพธิ์แห่งการตื่นรู้ ในทุกๆ แห่งที่เธออยู่
 และ ณ ที่เธออยู่ คือ ที่เดียวกับพระพุทธองค์