เป็นห่วงแม่เรื่องอาหารการกิน | คมชัดลึก

            ลูกชายเป็นห่วงแม่วัย ๙๐ ปุจฉา : ผมพยายามควบคุมอาหารของแม่ แม่บอกผมด้วยเสียงอ่อยๆ ว่า แม่ชอบข้าวขาหมู มันเชื่อมใส่กะทิแม่ก็ชอบ แม่อยู่ได้อีกไม่นาน ให้แม่กินเถอะ ต่อมาผมชวนแม่ไปเข้าวัดปฏิบัติธรรมเพื่อเตรียมตัวเตรียมใจในวาระสุดท้าย แต่แม่ปฏิเสธ โดยให้เหตุผลว่าเอาไว้วันหลังเถอะ แม่ยังอยู่ได้อีกนาน
 
             จารุวรรณ สุขรัตน์ ปุจฉา : หนูก็คอยห้ามแม่เหมือนกัน เรื่องกินแต่ท่านบอกว่าไม่กี่วันก็ตาย หนูก็พูดไม่ออก แต่ก็ห่วงเพราะท่านมีโรคประจำตัว แล้วเราควรจะทำแบบไหนดีคะ
 
             ปูจัง ปุจฉา : นั่นสิครับ แล้วทางออกที่ดีที่สุดคืออะไรครับ แต่ถ้าเป็นผมนะ ผมหาอาหารที่ท่านอยากรับประทาน หาสิ่งที่ท่านชอบมาให้ เพราะอายุ ๙๐ แล้ว ก็คงอยู่กับเราได้ไม่นาน ถึงท่านจะอยู่อีกร้อยปี เราก็ควรจะทำให้ท่านมีความสุขที่สุด เท่าที่จะทำได้ครับ (ความคิดผมไม่รู้ว่าถูกรึผิด แต่ถ้าทำแล้วได้รับคำชม ได้เห็นรอยยิ้ม ได้ยินเสียงหัวเราะจากท่าน ผมก็สุขใจแล้วแหละครับ)
 
             นัทวรดี สกุลสิริติวากรณ์ ปุจฉา : ประสบการณ์ตรงค่ะ ก่อนแม่สิ้น ดิฉันห้ามแม่กินหลายอย่างเพราะกลัวมะเร็งจะแข็งแรง แต่ท้ายสุดที่พยายามให้แม่กินทุกอย่าง แม่ก็ไม่สามารถกินอะไรได้เลยรู้สึกผิดจนถึงทุกวันนี้ อย่าห้ามท่านเลยค่ะ ถึงแม้วันนี้ใส่บาตรให้ท่านก็ไม่รู้ว่าท่านจะได้กินหรือเปล่า ให้ท่านมีความสุขตอนที่มีลมหายใจดีกว่าค่ะ
 
             วิสัชนา:  ขอตอบรวมๆ ว่า หากท่านอยากกินจริงๆ ก็ตามใจท่านบ้าง ถือว่าทำเพื่อความสุขใจของท่าน แต่ก็ควรดูแลให้ท่านกินแต่พอประมาณ และเป็นครั้งคราว หากไม่ให้ท่านกินเลย  เมื่อถึงคราวที่ท่านจากไป คุณอาจจะรู้สึกผิดที่ไม่เอื้อเฟื้อท่านในยามที่ท่านยังมีชีวิตอยู่ แต่หากให้ท่านกินมากไปจนเกิดอันตรายขึ้นกับท่าน คุณก็จะรู้สึกผิดอีก ดังนั้นจึงควรให้แต่พอดี และนานๆ ครั้งน่าจะดีกว่า
 
             ขาดสติ
 
             สังสกา ลัดดาวัน ปุจฉา:  กราบนมัสการค่ะ วันนี้ลูกมีสติเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง จึงทำให้ลูกและเด็กๆ ปลอดภัยจากการถูกรถยนต์เฉี่ยว แต่ก็ได้รับบาดเจ็บที่ขาเพราะยกขากันลูกคนเล็กไว้ไม่ให้หล่นมากับพื้น แต่ผู้หญิงที่ขับรถยนต์กลับลดกระจกลงมาต่อว่าลูกประมาท ขี่รถมอเตอร์ไซค์กลางถนนแล้วยังไปมองหน้าเขาอีก สติที่ไม่อยู่กับตัวก็ขาดกระเจิง ต่อว่ากลับไปว่าเขาขับมาเร็วและยังขับกลางถนนอีก ว่าเขาโกหกและอีกหลายอย่าง
 
             พระอาจารย์คะ ลูกอยากทราบว่าบาปไหมที่ต่อว่า ด่าเขา เพราะเขาไม่ใช่คนดีเลย แล้วเมื่อเจอเหตุการณ์แบบนี้เราควรนิ่งเฉยไว้หรือเปล่าคะขอบพระคุณค่ะ ลูกอาจตัดสินเขาผิดไปก็ได้ แต่เขาไร้น้ำใจเหลือเกิน จิตใจเวลานั้นมันโกรธแค้น มันรู้สึกกลัวเหลือเกิน ทำให้ลูกปวดหัวทั้งวันเลย
 
             วิสัชนา :  ความโกรธนั้นย่อมทำให้จิตใจเศร้าหมอง เป็นทุกข์ ยิ่งพูดหรือทำตามความโกรธ ก็ยิ่งเป็นทุกข์มากขึ้นเพราะมักจะพลั้งเผลอทำสิ่งที่ไม่ถูกต้อง ผู้หญิงคนนั้นหากเขาทำไม่ดีกับคุณ นั่นก็เพราะความโกรธของเขา ขณะเดียวกันก็อยากให้มองกลับมาที่ตัวคุณด้วยว่า คุณเองก็คงเผลอทำอะไรที่ไม่ดีกับเขา ก็เพราะความโกรธเช่นกัน
 
             อย่างไรก็ตามในสถานการณ์ล่อแหลมอย่างนั้น จะห้ามใจไม่ให้โกรธคงยาก แต่เราควรมีสติให้ทันแล้วกลับมามองใจตนเอง หาไม่ความโกรธจะทำให้เราเผลอทำอะไรที่ไม่ถูกต้อง ที่ทำให้ต้องเสียใจภายหลัง