พระเครื่อง

กรรมเก่า - กรรมใหม่

กรรมเก่า - กรรมใหม่

15 มี.ค. 2555

กรรมเก่า - กรรมใหม่ : ปุจฉา -วิสัชนา กับพระไพศาล วิสาโล

             สื่อ ดื้อจริงจริง ปุจฉา :  พระอาจารย์ครับ อันว่ากรรมเก่า-กรรมใหม่คืออะไรแตกต่างกันอย่างไร และ เกี่ยวข้องกันไหม
 
             วิสัชนา :  กรรมเก่าคือการกระทำในอดีต ซึ่งอาจหมายถึงในชาตินี้ก็ได้ เมื่อทำไปแล้ว แก้ไขไม่ได้ ส่วนกรรมใหม่นั้นคือกรรมที่กระทำในปัจจุบัน ซึ่งอยู่ในวิสัยที่เราเลือกได้ว่า จะทำกรรมดีหรือกรรมชั่ว
 
             กรรมเก่านั้นสามารถส่งผลเป็นวิบากที่อาจมีอิทธิพลต่อกรรมใหม่ได้ เช่น กินเหล้าจนสุขภาพเสื่อมโทรม หรือขับรถประมาทจนร่างกายพิการ จึงทำให้ทำการงานหรือปฏิบัติธรรม (อันเป็นกรรมใหม่) ได้ไม่สะดวก แต่ถ้ามีความเพียร (ซึ่งเป็นกรรมใหม่เช่นกัน) ความเจ็บป่วยหรือความพิการก็ไม่ใช่อุปสรรคที่สำคัญ ด้วยเหตุนี้กรรมใหม่จึงสำคัญกว่ากรรมเก่า เราจึงไม่ควรกังวลกับกรรมเก่า แต่ควรใช้เวลาที่มีอยู่ในขณะนี้เพื่อสร้างกรรมใหม่ที่เป็นกุศลให้มากที่สุด
? 
              ต้องมีบุญไหม จึงจะได้บวช
 
             นายเชย มากๆ ปุจฉา :  นมัสการ พระคุณเจ้า กระผมอยากไขข้อข้องใจในการบวช นอกจากปัจจัยทางโลกเป็นส่วนสนับสนุนให้คนที่อยากบวชมีความพร้อมจะบวชแล้วนั้น ในอีกทางหนึ่งว่าด้วยบุญกุศลทานบารมี มีส่วนสนับสนุนหรือเป็นปัจจัยให้ได้บวช หรือไม่อย่างไร ครับกระผม
 
             วิสัชนา : อาตมาคิดว่าบุญกุศล ซึ่งไม่จำกัดจำเพาะทานมัยหรือบุญจากการให้ทาน มีส่วนสนับสนุนให้ได้บวช แต่สิ่งสำคัญที่สุดก็คือความตั้งใจและเหตุปัจจัยในปัจจุบัน ซึ่งหากไม่พร้อมก็ควรสร้างให้มีขึ้น อย่ารอหวังผลบุญที่เคยทำมาอย่างเดียว
 
             การลาพุทธภูมิ
 
             สาวดอย ภัทยา ปุจฉา : การลาพุทธภูมิ เป็นอย่างไร
 
             วิสัชนา :  เข้าใจว่าหมายถึงการถอนคำอธิษฐานที่อยากตรัสรู้เป็นพระพุทธเจ้าในอนาคต ทั้งนี้เพื่อจะได้มีโอกาสบรรลุธรรมในชาตินี้หรือในชาติถัดๆ ไป คือเข้าถึงสาวกภูมิแทน เนื่องจากผู้ที่ปรารถนาพุทธภูมินั้นมีมากมายนับไม่ถ้วน กว่าจะถึงคราวของตนก็คงอีกหลายกัปหลายกัลป์ ตรงข้ามกับสาวกภูมิหรือการบรรลุเป็นพระอรหันต์นั้น จะใช้เวลาน้อยกว่ามาก
 
             นิ่งเกินไป
 
             ญานาพัท นิด ปุจฉา :  พระอาจารย์คะ มีโอกาสปฏิบัติมาหลายปี ชอบอ่านหนังสือของท่านมากคะ กรณีเรานิ่งเกินดีมั้ยคะ ไม่ค่อยสนใจอะไร โดยเฉพาะคำพูดคน เพราะเด็กที่ร้านไม่กล้าคุยด้วย ขอคำแนะนำด้วยค่ะ
 
             วิสัชนา: ใจนิ่งสงบ ไม่หวั่นไหวไปตามสิ่งที่มากระทบ เป็นเรื่องดี ทำให้เป็นสุขได้ง่าย แต่ก็ควรใส่ใจในผู้คนรอบตัวด้วย หากเขามีความทุกข์ความเดือดร้อน ก็ควรช่วยเหลือเขา หรือแม้เขาไม่ได้เดือดร้อนอะไร เราก็ควรมีปฏิสัมพันธ์กับผู้คน เพราะว่าชีวิตและงานของเราย่อมต้องเกี่ยวข้องกับผู้อื่น ไม่สามารถอยู่โดดเดี่ยวราวกับเกาะกลางทะเลได้ หรือแม้ไม่มีเหตุเกี่ยวข้องกับใคร การยิ้มให้เขาก็เป็นเรื่องที่ดี หาไม่แล้วอาจเกิดความเข้าใจผิดได้ เช่น เข้าใจว่าเราไม่พอใจเขา หรือถือเนื้อถือตัว

"}])