'เอมเบดการ์'บิดาคนจน(Great Father) | คมชัดลึก

             โศกนาฏกรรมแห่งความเจ็บปวดของพี่น้องชาวโภปาล(Bhopal)ที่ได้รับสารพิษจากโรงงานผลิตยาฆ่าแมลงเมื่อปี พ.ศ.๒๕๒๗ ยังส่งเสียงอยู่บ้างในใจของญาติพี่น้องหรือผู้ที่ได้รับผลกระทบหลายต่อหลายคน ขณะเดียวกัน เสียงสะท้อนกลับแห่งความศรัทธาในพระพุทธศาสนาก็กึกก้องในใจชาวพุทธโภปาลเช่นเดียวกัน เป็นเสียงที่ช่วยเตือน เยียวยาความเจ็บปวดเหล่านั้น ให้บรรเทาเบาบางลงพบความสงบสุขเบิกบาน เรารับรู้ได้เมื่อมาสัมผัสกับพี่น้องชาวพุทธที่นี่ มีโอกาสเห็นการรวมพลังการให้ด้วยหัวใจเปี่ยมสุข ความอ่อนน้อมถ่อมตน รอยยิ้มแห่งน้ำใจ
 
             หลังจากที่ได้รับการนิมนต์ไปฉันภัตตาหารเพล หลวงพี่มาถึงหน้าบ้านโยมเหล่านั้น ทุกๆ ที่ ได้เตรียมน้ำสำหรับล้างเท้า เจ้าภาพจะเป็นคนล้างเท้า และเช็ดด้วยผ้าผืนเล็กให้กับพระภิกษุทุกรูป จากนั้นก็ถวายดอกไม้ให้รูปละหนึ่งดอก พร้อมด้วยการโปรยกลีบดอกไม้ต่างๆ ตลอดสองข้างทางที่เข้าไปในบ้าน
 
             จาปาตี ดาล ผัด แกงอินเดีย ขนมหวานที่นิยมในอินเดีย ค่อยๆ ทยอยบริการเรื่อยๆ ในขณะที่พระนั่งฉัน จนกว่าพระจะบอกว่าไม่ต้องการแล้ว กระทั่งถึงอาหารจานสุดท้าย จึงถือว่าจบการถวายอาหารเพล หลังจากนั้นก็นำอ่างล้างพร้อมผ้าเช็ดมือเดินเวียนจนครบทุกรูป ทุกๆ คนทำด้วยความสุข ความศรัทธา เมื่อกราบพระ โยมเหล่านั้นจะนำมือมาสัมผัสเท้าพระ ไปสัมผัสที่หน้าผากและหัวใจของตนเองตามลำดับ เพื่อแสดงความเคารพ
 
             ทุกบ้านของชาวพุทธที่นี่จะมีรูป ดร.เอมเบดการ์ (Ambedkar) เคียงคู่กับรูปพระพุทธเจ้า และทุกครั้งที่ กล่าวบทสวด พุทธัง ธัมมัง สังฆัง สรณัง คัจฉามิ จะตามด้วย พิมพัง สรณัง คัจฉามิ ซึ่งเป็นชื่อเดิมของ ดร. ท่านนี้ เพราะท่านเปรียบเสมือนบุคคลที่ให้แสงสว่างกับชีวิตที่มืดมน จากความเชื่อของชาวฮินดู กับคนจัณฑาล
 
             กว่าที่ท่านจะเป็นรัฐบุรุษคนสำคัญของอินเดีย ท่านเคยนั่งเรียนกับพื้นมุมห้อง ในขณะที่เพื่อนๆ นั่งบนเก้าอี้ ได้รับการดูถูกเหยียดหยามหาประมาณไม่ได้ ท่านต้องขอให้เพื่อนที่ยังพอจะมีใจเมตตาช่วยกรอกน้ำใส่ปากท่านเมื่อท่านกระหาย ท่านมิสามารถสัมผัสและใช้สิ่งต่างๆ ร่วมกับคุณครู เพื่อนร่วมชั้นได้ ทุกคนรังเกียจท่านเพียงแค่ท่านมีนามสกุลที่ชาวอินเดียต่างรู้ว่าเป็นคนจัณฑาล ท่านพยายามทุกวิถีทางอย่างอดทนไม่ย่อท้อ จนได้กลายเป็นมหาบุรุษแห่งอินเดีย
 
             ๑๔ ตุลาคม ๒๔๙๙(อินเดีย ๒๕๐๐) ชาวฮินดูกว่า ๕ แสนคน ประกาศเป็นพุทธมามกะภายใต้การนำของมหาบุรุษ เอมเบดการ์ เป็นวันประกาศอิสรภาพให้แก่พวกเขาตราบจนวันนี้ แสงสว่างแห่งพุทธะเริ่มเรืองรองรุ่งโรจน์อีกครั้งในดินแดนพุทธภูมิ ท่านได้พิสูจน์ให้เห็นว่า ค่าของคนไม่ได้อยู่ที่ วรรณะ เงินทอง อำนาจ เกียรติยศ ชื่อเสียง แต่สุขอย่างจน และเคียงข้างกับคนจนตลอดชีวิตท่าน
 
             ความรู้ต้องคู่กับเมตตากรุณาเสมอ ทุกคนเลือกวิถีชีวิตของตัวเองได้ ความสุข ความยิ่งใหญ่ที่แท้ เพราะอยู่อย่างเรียบง่าย หยิบยื่นแบ่งปันกับบุคคลไร้โอกาส ที่สำคัญ พาคนให้มีคุณธรรมในชีวิต ดัง ๑ ใน ๒๒ ข้อของคำปฏิญาณเป็นพุทธในวันนั้นว่า ข้าพเจ้าจะปฏิบัติตามมรรคมีองค์ ๘ อย่างครบถ้วน
 
             พุทธะ ดำรงอยู่ แก่ผู้ปฏิบัติ
       ต่ำต้อย เหยียดหยาม โลภ โกรธ เกลียดชัง อิจฉา ไม่พอ
 ดอกบัวเกิดจากโคลนตมเสมอ