Loungi Bhuiyan  อาศัยในหมู่บ้าน Kolithwa ห่างราว 80 กม.จากที่ทำการเมืองคยา จ.มคธ  ภูมิประเทศแห้งแล้ง ล้อมรอบเป็นป่าทึบและภูเขา พื้นที่ที่ทางการกากบาทว่าเป็นแหล่งกบดานของสาวกนิยมลัทธิเหมา อาชีพหลักของชาวบ้าน มีเพียงเกษตรกรรมและเลี้ยงสัตว์ แต่ปัญหาใหญ่คือขาดแคลนน้ำสำหรับชลประทาน ทำให้ชายหนุ่มพากันอพยพไปหางานทำในเมืองใหญ่  Loungi  รู้สึกเจ็บปวดที่คนหนุ่มสาวต้องออกจากหมู่บ้าน ทิ้งเด็กและผู้หญิงไว้เบื้องหลัง ประกอบกับเขาตัดสินใจไม่ย้ายไปไหนจึงหาทางแก้ปัญหา 

เขาสังเกตว่าในฤดูมรสุม น้ำฝนจากภูเขาไหลทิ้งอย่างน่าเสียดาย และอยากนำมาใช้ให้เกิดประโยชน์สูงสุด จึงตัดสินใจขุดคลองเชื่อมแหล่งน้ำธรรมชาติแห่งหนึ่งในป่า ดึงน้ำฝนมากักเก็บในบึงหมู่บ้าน โดยใช้สองมือกับเครื่องมือที่มี ไม่มีเครื่องจักรช่วยใดๆทำความตั้งใจให้เป็นจริง แม้ถูกคนในหมู่บ้านล้อเลียน และคนในครอบครัวอยากให้หยุด แต่ก็ไม่ย่อท้อ ด้วยความหวังว่าหากหมู่บ้านเข้าถึงน้ำได้ คงไม่มีใครต้องออกไปหางานทำในเมืองใหญ่ 

 

 

 

“ผมใช้เวลา 30 ปี ในการขุดคลอง เพื่อดึงนำไปเก็บในบึงหมู่บ้าน ตลอด 30 ปีที่ผ่านมา ผมจะออกเดินไปที่ป่า พาสัตว์ไปเลี้ยงและขุดคลอง” Loungi  บอกสำนักข่าว ANI 

 

 

จากถูกล้อเลียนในวันนั้น กลายเป็นเสียงชื่นชมและยกย่องในวันนี้ เมื่อคลองความยาว 3 กม. ลึก 1 เมตร กว้าง 1.3 เมตร จากสองมือของเขา หล่อเลี้ยงพื้นที่เกษตรกรรมกว่า 1 พันไร่ ความพยายาม 30 ปีไม่ใช่เพื่อตัวเองเท่านั้น แต่กลายเป็นสาธารณประโยชน์ของชาวบ้าน รวมถึงคนที่เคยปฏิเสธยื่นมือช่วยเพราะมองว่าเป็นไปไม่ได้

 


เรื่องราวของ Loungi  วัย 70 ปี ชวนย้อนระลึกถึง ดาสราช แมนติ แห่งหมู่บ้านเกชวาร์  รัฐพิหารเช่นกัน แมนติ เป็นเจ้าของตำนาน ชายภูเขา ผู้ทุ่มเวลา 22 ปี ใช้เครื่องมือตามมีตามเกิด ทุบทำลายภูเขาสูง 7 เมตร ยาว 109เมตร กว้าง 9 เมตร เพื่อตัดถนน ร่นระยะทางเข้าเมืองจาก 50 กม.เหลือ 10 กม. อันเป็นผลจากความคับแค้นใจที่ภรรยาของเขาเสียชีวิตเพราะการเดินทางลำบากต้องอ้อมภูเขา ไปส่งรพ.ไม่ทัน  วีรกรรมของแมนติ ถูกนำไปสร้างเป็นภาพยนตร์เรื่อง Manjhi-The Mountain Man