ทุกวันนี้คนเราหันมาใส่ใจสุขภาพกันมากขึ้น ทั้งเรื่องอาหารการกินและการออกกำลังกาย อาจจะด้วยเพราะคนเราเจ็บป่วยกันง่าย อะไรนิด อะไรหน่อยก็ป่วย ต้องไปหาหมอ ค่าหยูกค่ายาก็แพงขึ้นทุกวัน แต่สำคัญกว่านั้นคือความทรมาน  
 
                            การออกกำลังกายในรุ่นคนหนุ่มสาว โดยมากมักจะเป็นการออกกำลังที่ใช้แรง เรียกเหงื่อได้เยอะ เผาผลาญแคลอรี่ได้มาก ทั้งการวิ่ง การปั่นจักรยาน มีทั้งอาศัยฟิตเนส หรือพื้นที่รอบๆ บ้าน สวนสาธารณะ ตามสะดวก คนสูงอายุก็มักจะออกกำลังกายเบาๆ ลงไปหน่อย เช่น เดิน รำมวยจีน แกว่งแขน แต่ที่เห็นแล้วชอบใจ สนุกสนานไปด้วยก็คือ การรวมกลุ่มกันรำวงของชาวบ้านชุมชนมหาโพธิ ต.เวียงเหนือ เขต 2 อ.เมือง จ.น่าน ใช้สถานที่สวนสาธารณะฝั่งตรงข้ามวัดมหาโพธิ เป็นลานออกกำลังกายด้วยการรำวง ตู้ลำโพงเปิดเพลงพื้นเมืองบ้าง เพลงไทยสมัยก่อนบ้าง กับมีคนตีกลองเข้าจังหวะอีกอัน 
 
                            ผ่านไปเห็นเหล่าแม่บ้านสูงวัยมาฟ้อนมารำกันอย่างสนุกสนาน ถามไถ่ได้ความว่า เสร็จงานช่วงเย็นก็มาออกกำลังกายด้วยกัน ราวๆ 2 ชั่วโมงก็ค่อยกลับบ้าน ไปหุงหาอาหาร เลี้ยงดูลูกเต้ากันต่อไป  
 
                            ผุ้นำชุมชนเขาบอกว่า มารำวงแบบนี้ได้ความสามัคคี แล้วยังได้สุขภาพที่ดีกลับไป ส่วนเราเห็นแล้วชอบใจ ท่ารำวงง่ายๆ ได้ขยับแขนขยับขา อย่างน้อยๆ เดินหลายๆ รอบก็หอบได้ เพื่อสุขภาพแบบนี้ทำให้นึกไปถึงคำที่ว่า "อโรคยา ปรมาลาภา" การไม่มีโรคเป็นลาภอันประเสริฐ ... จริงๆ