ก็ไหนว่าไม่ชอบดูนก ... แต่ก็ให้มีโอกาสไปป้วนเปี้ยนอยู่ใกล้ๆ แหล่งดูนกอยู่บ่อยครั้ง รู้แค่ว่าไม่ควรใส่เสื้อสีฉูดฉาด ไม่ควรส่งเสียงดัง ไม่ควรเคลื่อนไหวไปมาบ่อยๆ จนนกตื่นเต้น เอ้ย ตื่นกลัวไม่กล้าเข้ามาในรัศมีสายตา เพราะพวกมันเป็น ... นกอิสระ

                ใช่แล้ว .. นกอิสระ ที่บินไปไหนมาไหนได้อย่างเสรี ในราวไพร ไม่ต้องมีใครเป็นเจ้าของหรือถูกกักบริเวณอยู่ในกรงแคบๆ พวกมันเป็นเจ้าของตัวเอง และเลือกสถานที่หากินได้เอง

                ฉัน ... คนแปลกถิ่น ที่ไม่ค่อยเข้าใจพฤติกรรมของนกมากมายนัก แต่เมื่อมีโอกาส ก็พยายามอยู่นิ่งๆ รอดูบรรดานกทั้งหลายออกมาเริงร่า หาอาหารให้เห็น ขอแค่พวกมันอย่าทำอาหารที่ว่าตกลงมาใส่เป็นพอ เพราะฉันกลัวหนอน(อีกต่างหาก)

                วันนั้น ฉันมีโอกาสตามพี่น้องนักดูนกแห่งค่าย Oknation.net ไปดูนกไกลถึงแก่งกระจาน หากแต่ไม่ได้หยุดแค่แถวที่ทำการอุทยานแห่งชาติแก่งกระจาน  แต่ขับรถเลยขึ้นไปในเส้นทางมุ่งสู่แคมป์บ้านกร่าง ต้นทางขึ้นดูทะเลหมอก "พะเนินทุ่ง" ที่ขึ้นชื่อในความสวยงามราวกับอยู่บนสวรรค์ทีเดียว  เพียงแต่คราวนี้ เราหยุดอยู่ไม่ไกลจากที่ทำการอุทยานฯ แก่งกระจานมากนัก เพราะที่หมายของเรา "บ้านส่องนก"

                ด้วยความที่ไปถึงซะดึก "ป้าเอก" เจ้าของบ้านส่องนก ออกมารออยู่ก่อนแล้ว หลังทักทายกันพอหอมปากหอมคอ ก็พาไปเข้าที่พัก เป็นบ้านทรงเอเฟรม หลังไม่ใหญ่นัก แต่ข้างในเล่นระดับเป็น 2 ชั้น นอนได้ไม่ต่ำกว่า 5 คนเชียว

                นิสัยอย่างหนึ่งของนักดูนก ก็ย่อมเหมือนนก คือ ตื่นแต่เช้า นกออกหากินแต่เช้าตรู่ คนก็ตื่นมาดูนกแต่เช้าตรู่เหมือนกัน ฉันคนนอนตื่นสายเลยพลาดเห็นนกงามๆ ที่โฉบเข้ามาหากินในสวนของป้าเอกไปหลายชนิด 

                หลังมื้อเช้าตอนสายๆ ที่พักเบรกการดูนกตอนเช้า คราวนี้นักดูนกหายหน้าหายตาไปหมด อ้อ...ไปนั่งอยู่หลังบังไพร ซุ่มดูนกที่ออกมาหาอาหารกินใกล้ๆ กับบึงน้ำนั่นเอง ส่วนฉัน...ได้เทรนเนอร์มือดี ป้าเอกให้ดูผ่านกล้องส่งทางไกล พอเห็นนกลงก็เรียกให้ดู บอกให้รู้จัก แถมใกล้ๆ บ้านยังมีนกสีสวยเสียงดีอย่างโพระดก ที่ฉันเพิ่งเคยเห็นตัวเป็นๆ ก็ที่นี่ ลงมากินลูกไม้ แล้วก็คงเป็นครั้งแรกที่ได้รู้จักตัว กระเรน ที่หน้าตาคล้ายๆ กระรอก กระแต ได้รู้จักหน้าตานกอีกหลายชนิด ที่เพื่อนๆ พี่ๆ นักดูนกบอกให้

                "บ้านส่องนก" เหมือนเป็นสถานที่พักผ่อนหลังเกษียณของป้าเอกและสามี ซึ่งทั้งคู่ใช้ความรู้จากที่เรียน ร.ร.เพาะช่าง มาสร้างบ้านหลังเล็กๆ รองรับเพื่อนนักดูนก ที่วันว่างๆ มักจะแวะเวียนมาพักผ่อนดูนก ที่บางครั้งโชคดีเจอนกหายาก หรือเป็นนกที่เพิ่งเคยเจอเป็นครั้งแรกของตัวเอง

                และสำหรับฉัน ... เพียงได้นอนเปล ฟังเสียงนกร้องในสวน ก็มีความสุขสุดๆ แล้ว แม้เพียงได้รู้จักนกเพิ่มขึ้น 1 ชนิดก็ยิ่งคุ้มค่าวันพักผ่อนจริงๆ

 

...........................................

(ส่องนก ... อิสระ : คอลัมน์ถิ่นไทยงาม  :  โดย....เรื่อง//ภาพ : นพพร วิจิตร์วงษ์)