ข่าว

เขียนถึงฮูโก ชาเวซ

เขียนถึงฮูโก ชาเวซ

11 มี.ค. 2556

เขียนถึงฮูโก ชาเวซ : วันเว้นวัน จันทร์ พุธ ศุกร์ กับ ประภัสสร เสวิกุล

              ถึงแม้ในสายตาของใครต่อใคร เขาจะเป็นคนบ้าๆ บอๆ เป็นซ้ายตกยุค เป็นคนฝันเฟื่อง และเป็นไม้เบื่อไม้เมากับผู้นำสหรัฐ แต่อย่างน้อยที่สุดเขาก็เป็นประธานาธิบดีของประเทศที่ผลิตน้ำมันลำดับต้นๆ ของโลก และปกครองประเทศของตนมาเป็นเวลานานถึง 14 ปี ครับ เขาคนนั้นคือ ฮูโก ชาเวซ ประธานาธิบดีแห่งเวเนซุเอลา ที่จากโลกนี้ไปเมื่อวันที่ 5 มีนาคม ที่ผ่านมา

              ฮูโก ชาเวซ เป็นลูกกรรมกรชาวเวเนซุเอลา แต่มีโอกาสได้เข้าเรียนในโรงเรียนทหารและรับราชการเป็นนายทหารที่ขึ้นชื่อในเรื่องการวิพากษ์วิจารณ์บ้านเมือง และความมุทะลุ ชาเวซ มีความศรัทธาในแนวคิดของ ซีโมญ โบลิวาร์ วีรบุรุษผู้ต่อสู้กับสเปนเพื่ออิสรภาพของประชาชาติในอเมริกาใต้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งการปลดปล่อยประเทศจากอิทธิพลของต่างชาติ และสร้างความเป็นปึกแผ่นของชาวอเมริกาใต้ นอกจากนี้เขายังเลื่อมใส ฟิเดล คาสโตร ผู้นำของคิวบาเป็นพิเศษ

              ชาเวซได้ก่อตั้งขบวนการโบลิวาร์-2000 เพื่อโค่นล้มรัฐบาล และนำไปสู่การปฏิวัติที่ล้มเหลว เขาถูกจำคุกเป็นเวลา 2 ปี เมื่อได้รับการปล่อยตัว ชาเวซก็ได้ก่อตั้งพรรคสาธารณรัฐที่ 5 ยึดถืออุดมการณ์ประชาธิปไตยแบบสังคมนิยม และลงสมัครรับเลือกตั้งชิงตำแหน่งประธานาธิบดีในการเลือกตั้ง ปี ค.ศ.1998 และเป็นประธานาธิบดีสมัยที่สอง ในปี ค.ศ.2000 และดำเนินโครงการปฏิรูปที่ดิน และยึดอุตสาหกรรมสำคัญเป็นของรัฐ รวมทั้งการแก้ไขกฎหมายเพื่อเพิ่มอำนาจแก่ประธานาธิบดี และชาเวซก็สามารถสร้างสถิติในการชนะการเลือกตั้งติดต่อกันถึงสี่สมัย โดยขึ้นดำรงตำแหน่งครั้งที่สี่ใน ค.ศ.2012 และมุ่งหวังที่จะเป็นประธานาธิบดีไปจนตลอดชีพ แต่สิ้นชีวิตลงเสียก่อนด้วยวัย 58 ปี

              ในขณะที่หลายๆ ประเทศในโลกสังคมนิยมเปลี่ยนแปลงตัวเองไปสู่ระบบเศรษฐกิจแบบทุนนิยมและการค้าเสรี ฮูโก ชาเวซ กลับยืนหยัดในแนวคิดแบบสังคมนิยมดั้งเดิม และตั้งตนเป็นปรปักษ์กับประเทศทุนนิยม เช่นสหรัฐ เขาหันไปร่วมมือกับประเทศที่ส่งออกน้ำมันรายใหญ่ของโลกเช่นอิหร่าน และลิเบียในสมัยของ พ.อ.กัดดาฟี ในการใช้น้ำมันเป็นกลไกในการเผชิญหน้ากับสหรัฐ และเคียงข้างกับคิวบาและโบลิเวียในการต่อต้านสหรัฐของกลุ่มประเทศในทวีปอเมริกา ถึงขนาดที่เคยขนานนามอดีตประธานาธิบดี จอร์ช บุช ว่าเป็นซาตาน กลางที่ประชุมสหประชาชาติ และพยายามส่งเสริมกลุ่มกองโจรต่อต้านรัฐบาลในประเทศเพื่อนบ้านที่นิยมสหรัฐ เช่น โคลอมเบีย ซึ่งพฤติกรรมต่างๆ ของเขา สร้างความหงุดหงิดแก่รัฐบาลสหรัฐเป็นอย่างมาก

              อย่างไรก็ตาม หากมองในอีกมุมหนึ่ง ถ้าไม่มีคนอย่างชาเวซ ที่มีแนวคิดของซีโมน โบลิวาร์ และสังคมนิยม ประเทศต่างๆ ในอเมริกาใต้ก็คงเป็นลูกไล่หรือไก่รองบ่อนของสหรัฐ เช่นเดียวกับในยุค 1960 ที่สหรัฐสามารถสร้างรัฐบาลเผด็จการทหารขึ้นปกครองแทบทุกประเทศในอเมริกากลางและอเมริกาใต้ และเข้าควบคุมเศรษฐกิจ การค้า และทรัพยากรของประเทศเหล่านั้นแบบเบ็ดเสร็จ

              ถ้าไม่มีคนอย่างชาเวซ เวเนซุเอลาก็จะยังคงเป็นประเทศที่มีคนรู้จักแค่มีนางงามมากที่สุดในโลก และอาจลืมนึกถึงทรัพยากรธรรมชาติเช่นน้ำมัน ที่ประเทศนั้นมีอย่างมั่งคั่ง แต่ตกอยู่ในมือของสหรัฐ

              ครับ คนอย่างเขาแม้จะถูกมองในด้านลบจากสายตาของบางคน แต่ผมก็เชื่อว่าเขาก็มีด้านบวกที่ได้รับความชื่นชมอยู่ไม่น้อยสำหรับชาวเวเนซุเอลาเช่นเดียวกัน