"ห้วยหินลาดใน"อยู่กับธรรมชาติธรรมชาติจึงตอบแทน

.....อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย

 “ฝายชะลอน้ำทั้ง 60 ฝาย ใน 4 หมู่บ้าน น้องๆ กลุ่มดอกหญ้าอาสาพาณิชยการเชียงราย และเจ้าหน้าที่ของเราได้ช่วยกันสร้างเสร็จแล้วค่ะ”

 "เข้าพื้นที่ ไปนอนในหมู่บ้านปกากะญอกันก่อน 1 คืนนะคะ" 

 "อยู่ที่บขส.แล้วจ๊ะ มารับด้วย" ชินเสียแล้วกับการเดินทางคนเดียวด้วยรถทัวร์ คุ้นเคยที่จะนอนบนเก้าอี้ปรับเอน  หลับสบายที่บ้านกลายเป็นเรื่องแปลกที่ไปแล้ว

 ทีมงานที่เชียงรายแจ้งมาหลังจากโครงการสร้างฝายชะลอน้ำ สำเร็จตามเป้าหมาย ให้เดินทางไปสมทบเพื่อเตรียมจัดพิธีเปิดอย่างเป็นทางการได้เลย

 ภัยแล้งปีนี้กระจายครอบคลุมไปทุกภาคของประเทศ ข่าวจากสื่อต่างๆ มีออกมาตั้งแต่ช่วงกลางเดือนมกราคม จนบัดนี้ก็ยังคงมีเป็นระยะ   "ฝา ย ช ะ ล อ น้ำ"   โดยหลักแล้ว สร้างขึ้นเพื่อความชุ่มชื้นให้แก่ผืนป่า ช่วยป้องกันไฟป่า เป็นแหล่งน้ำให้ผู้คนในชุมชนได้ใช้ในครัวเรือน และทำการเกษตรได้บ้าง 

 ...นี่คือการทำงานของคนกลุ่มเล็กๆ กับความภูมิใจเล็กๆ ที่พอจะสร้างสรรสิ่งดีให้แก่ผืนแผ่นดินนี้ได้บ้าง

 ภาคเหนือช่วงหน้าร้อนนอกจากปัญหาภัยแล้ง ยังมีปัญหาหมอกควันจากไฟป่า เผาป่า และเผากำจัดวัสดุทางการเกษตร โชคดี...ที่คืนก่อนเดินทางมาถึงมีฝนตกหนัก หมอกควันจึงเบาบางลงไปมาก

 แต่... ภาพที่ปรากฏอยู่สองข้างทาง ทำให้ใจหาย  นี่เอง!...ต้นเหตุของภัยแล้ง  ที่มาของปัญหาหมอกควัน  สมควรแล้วที่ธรรมชาติลงโทษ  ได้แต่นึกในใจอย่างอึดอัดในหัวอก สาเหตุจะมาจากอะไรก็ตาม  ที่ได้ยินบ่อยๆ  “นายทุนบุกรุก”  แล้วทำไมคนในพื้นที่จึงไม่ดูแลบ้านของตัวเองกันล่ะ?  (ซับฯช่วยลงภาพภูเขาหัวโล้นครับ)

 “อีก 10 กิโลจะถึงทางเข้าหมู่บ้าน”   เอ...ทำไมแถบนี้ถึงมีต้นไม้หนาแน่น เขียวไปทั้งป่า ช่างต่างกันนักกับทิวเขาโล้นเลี่ยนแห้งแล้งที่ผ่านมา

 "นี่เป็นเขตป่าชุมชน ป่าอนุรักษ์ของชาวปกากะญอ กว่าหมื่นไร่"

 "งบฯ ที่เหลือจะมอบให้ พ่อปรีชาผู้นำหมู่บ้านไว้เป็นกองทุนดูแลป่า"

 ดีจริง...ป่ามีคนดูแล ป่าจึงตอบแทนด้วยสายน้ำใสไหลเย็น แม้จะเหือดหายไปบ้างยามหน้าแล้ง

 ครั้งนี้... เราจะมาช่วยกันชะลอสายน้ำให้เดินทางช้าลง หยุดสักนิดเพื่อหล่อเลี้ยงผืนป่า แล้วจึงเดินทาง สร้างความเบิกบานให้ผู้คนที่ปลายน้ำต่อไป

 "พ่อปรีชาค่ะ เป็นผู้นำหมู่บ้าน"  ชายร่างสูงสันทัด ยืนยิ้มกว้าง สายตาเปี่ยมไปด้วยความเอื้ออารี ทำให้รู้สึกอบอุ่นเป็นกันเองโดยไม่ต้องเอ่ยวาจาใดๆ ท่าทีอ่อนน้อมถ่อมตน อย่างเป็นธรรมชาติ ทำให้ผู้ด้อยอาวุโสอย่างพวกเรารู้สึกขัดๆ เขินๆ กันไปบ้าง (ภาพพ่อปรีชา)

 หมู่บ้านห้วยหินลาดใน ตั้งอยู่ในเขตพื้นที่ของ ต.บ้านโป่ง อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย เป็นชุมชน  ปกากะญอ   หรือชนเผ่ากะเหรี่ยง ที่หลายคนเรียกกัน  ดำรงชีวิตอยู่ในหุบเขาที่เต็มไปด้วยเทือกเขาสลับซับซ้อน  ห้วยหินลาดในยังเป็นต้นกำเนิดของลำห้วยใหญ่น้อยถึง 14 สาย

 การอนุรักษ์ผืนป่าในชุมชนเอาไว้ได้กว่า  10,000 ไร่ เกิดจากพลังของชุมชนคนห้วยหินลาดใน !!!

 พ่อปรีชาพาชมแปลงปลูกชา และผลไม้เมืองหนาว  ขึ้นปะปนกับป่าธรรมชาติ จนมองแทบไม่ออกว่านี่คือ สวนเกษตร

 “ที่นี่อยู่กันมากว่า 3 ชั่วอายุคนแล้ว ร้อยกว่าชีวิต ทำไร่ชา ผสมผลไม้เมืองหนาว ไม้พื้นบ้านอื่นๆ ที่หนูเห็นอยู่นี่ไม่ใช่ป่านะ เป็นชา พลับ มะนาว ปลูกปะปนไปกับป่าธรรมชาติ” พ่อปรีชาพาชมหมู่บ้าน พร้อมบอกเล่าอย่างเพลิดเพลิน


 นั่น...หมูสองตัวอ้วนพี ถูกล่ามไว้ที่ใต้ถุนบ้านราวกับหมาน้อย  จะฆ่ามันลงหรือนี่...

 สายฝนพรำมาลงอีกแล้ว ค่ำคืนนี้จึงหนาวเหน็บนัก ไม่น่าเชื่อว่านี่คือปลายเดือนมีนาคม ฤดูอันร้อนระอุของคนเมือง  หมู่บ้านเป็นเงาตะคุ่มอยู่ตามเชิงเขา แสงเทียน แสงไฟไหวๆ ที่ชายป่า

 เงียบ...เงียบสนิท ความเงียบที่ไม่เคยสัมผัสมานาน
 ฉันยืนอยู่ที่หน้าต่างบานนี้ มานานเท่าไรแล้ว...

 ยามเช้าได้นั่งคุยในวงน้ำชากับพ่อปรีชา รู้สึกดีกับแนวคิดของท่าน  รอยยิ้มของคนภูเขา รอยยิ้มที่ออกมาจากใจ หาได้ยากในพื้นราบ

 ล้อมกรอบ : ชาวกะเหรี่ยง...คนภูเขากลุ่มใหญ่สุดในประเทศ ผู้เรียกตัวเองว่า ปกากะญอ  ต้นไม้ ภูเขา ลำห้วย คือสิ่งที่ยึดมั่นศรัทธามาแต่บรรพชน ดอยสูงจึงมีผืนป่า ในขณะที่เบื้องล่างมีสายน้ำไหลริน นี่คือสิ่งที่ธรรมชาติตอบแทน ให้แก่ผู้คนที่อยู่ร่วมกัน พึ่งพาอาศัยกันโดยไม่คิดทำลาย ความสุขที่ยั่งยืนจึงเป็นของหมู่บ้านแห่งนี้...ห้วยหินลาดใน อ.เวียงป่าเป้า จ.เชียงราย 

เรื่อง / ภาพ : วันศุกร์

www.oknation.net/blog/wansuk

ไม่พลาดข่าวสำคัญ แค่กดเป็นเพื่อนกัน ไลน์@komchadluek ที่นี่


เปิดอ่าน