...ในความมืดมิด...

วรรณกรรม, กวี, นายทิวา, ทำเนียบราษฎร, ความ, มืดมิด, ในความมืดมิด

...ในความมืดมิด... : คอลัมน์ ทำเนียบราษฎร ผู้เขียน... นายทิวา



          ๏ เพื่อนเอ๋ยมืดมิดใช่มืดมิด    แม้มืดสนิทในคืนค่ำ
แม้ม่านราตรีคลุมสีดำ    หากทว่ารอยจำไม่เคยจาง
          ๏ ที่มืดเพียงมืดเพราะไร้แสง    อาจบางทีเคลือบแคลงความแตกต่าง
มืดมิดกังวลในรอยทาง    ระหว่างก้าวย่างธรรมดา
          ๏ เพราะความมืดมิดย่อมปิดบัง    ความคิดคุมขังด้วยกังขา
ที่เคยผูกมัดด้วยศรัทธา    ก็อาจถูกบังตาและบังใจ
          ๏ เพราะความมืดมิดสะกิดกลัว    มายาเย้ายั่วให้สงสัย
ที่เห็นไม่เห็นความเป็นไป    ที่ได้ไม่ได้ย่อมตื่นตน
          ๏ เพราะความมืดมิดคิดระแวง    เคยแจ้งไม่แจ้งย่อมสับสน
จริงเหมือนไม่จริงทุรายทุรน    เท็จไม่เท็จปะปนทุรนทุราย
          ๏ เพราะความมืดมิดผิดจากเดิม    ถูกผิดลดเพิ่มผิดความหมาย
ในความมืดมิดล้วนกลับกลาย    เปลี่ยนดีเปลี่ยนร้ายร้ายและดี
          ๏ ในความมืดมิดความคิดตน    เวียนว่ายวกวนอยู่กับที่
ยิ่งมืดยิ่งคิดทุกทุกที    ยิ่งคิดยิ่งหนียิ่งมืดนาน
          ๏ เพื่อนเอ๋ยมืดมิดใช่มืดมิด    แจ้งในความคิดความฟุ้งซ่าน
มืดมิดไม่คงอยู่นิรันดร์กาล    มืดมิดย่อมพ้นผ่านแจ้งด้วยใจ!.
.........................................................
(..ในความมืดมิด... : คอลัมน์ ทำเนียบราษฎร ผู้เขียน... นายทิวา )


เปิดอ่าน