สืบจิต ไขปริศนา 8

‘พาทริซ มาติกัน’ เสียชีวิตพร้อม ‘โจเซฟ เพอร์เซลล์’ นักค้ายาเสพติด โดยทิ้งลูกสาววัยไม่กี่เดือนไว้ในรถ


ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

The Mentalist 108 : 3T7806

    โรงแรมเดวิสมอเตอร์ เดวิส แคลิฟอร์เนีย แซมเคาะห้องเรียกแต่เงียบ เขาพังประตูเข้าไปพบศพพาทริซ มาติกัน กับโจเซฟ เพอร์เซลล์ 
    มิเนลลีตามทีมลิสบ้อนมา ว่าคนตายเป็นพยานปากเอก ในคดีระหว่างรัฐแคลิฟอร์เนียกับคาร์รีส หนึ่งในคดีสุดโปรดของอัยการสูงสุดเป็นคดียาเสพติด และคนที่น่าสงสัยสุดคือคาร์รีส 
    แพททริกเดินสำรวจศพและรอบๆ ห้อง เขาพบกุญแจรถที่มือของพาทริซ และนมผง จึงหยิบกุญแจและเดินออกไป ลิสบ้อนถามก็ไม่ตอบ แพททริกกดรีโมทเปิดรถ พอรู้ว่ารถคันไหนก็รีบตรงไปที่รถเปิดแล้วอุ้มเด็กหญิงวัยไม่กี่เดือนออกมา ทุกคนตกใจไม่น้อย
    ลิสบอนทักเด็กหญิง “หวัดดีจ้ะ หนูน้อย หวัดดี”
    ลิสบอนตามกรมประชาสงเคราะห์มารับเด็กไปก่อน
    มิเนลลีพาชายสองคนเข้ามาแนะนำกับลิสบ้อน
    “ลิสบอน..เจน..แวน เพ้ลท์ สายสืบเบลคลีและเพรซิอาโด้ จากแผนกฆาตกรรมสน.เดวิส จะเป็นผู้ประสานงานให้พวกคุณกับห้องที่เดวิส ผมพูดแทนตัวเองกับหัวหน้าคุณด้วยว่าทำงานกันอย่างสามัคคี หมายถึงเล่นตามกฎ รายงานผมด้วย”
    แพททริกทัก “หวัดดี คุณชื่อเบลคลีสินะ ตำรวจที่เจอศพคนแรกก็เบลคลี”
    เบลคลีว่า “ลูกชายผมเอง”
    เพรซิอาโด้เสียงดัง “น่าสงสาร ออกตรวจครั้งแรกก็เจอศพแทบจะขย้อนออกมาหมด”
    เบลคลีปราม “เขาไม่เป็นไรน่า ฟังนะ เราจะได้เข้าใจกัน คุณจะเรียกเราว่าฝ่ายประสานงานก็ได้ แต่นี่ก็ยังเป็นคดีของสน.เดวิสอยู่ ปปส.ของเราพยายามเล่นงานคาร์รีสมาเป็นปี”
    ลิสบอนว่า “เราชื่นชมจุดยืนของคุณ ไปดูร้านขายเหล้านั่นรึยัง กล้องวงจรปิดที่ร้าน”
    เพรซิอาโด้ว่า “ยังเลย ยังสอบสวนคนที่โรงแรมอยู่”
    แวน เพลท์แทรก “ฉันไปดูเอง”
    แพททริกเอ่ยว่า “ผมมีคำถามโง่ๆ พวกคุณปล่อยเพอร์เซลล์หนีไปได้ไง”
    ลิสบอนรีบบอก “เรื่องมันเกิดกันได้ใช่มั้ย”
    เพรซิอาโด้ว่า “ใช่ เรื่องมันเกิดกันได้”
    เบลคลี่ต่อ “เราจับริค คาร์รีสได้เมื่อไหร่ แล้วเราจะโทรหา”
    ลิสบอนถาม “คุณมั่นใจหรือว่าเป็นฝีมือคาร์รีส ดูท่าเพอร์เซลล์น่าจะสร้างศัตรูไว้เยอะเหมือนกัน”
    เพรซิอาโด้ยืนยัน “ใช่ เรามั่นใจ”
    แพททริกย้อนว่า “ถ้าเพอร์เซลล์ไม่ใช่เป้าล่ะ ถ้าเป้าเป็นผู้หญิงล่ะ”
    เบลคลีจ้องแพททริก “อะไรทำให้คิดแบบนั้น”
    “แล้วอะไรทำให้คุณคิดว่าไม่”
    ลิสบอนตัดบท “ไม่ว่ายังไงเราต้องเริ่มสืบสวนจากเธอ เธอมาที่นี่ได้สักพัก มือปืนก็ตามมาทันทีที่เธอมาถึง ซึ่งบอกได้ว่าเขาหรือพวกเขาตามเธอมานี่ เราจะย้อนรอยเธอ ที่อยู่ปัจจุบันของพาทริซ มาติกันอยู่ที่ไหน”
    “เราไม่รู้ เราตรวจที่อยู่บนใบขับขี่ เธอไม่ได้อยู่ที่นี่มาหลายเดือนแล้ว"
    เพรซิอาโด้ไม่พอใจ “คุณทำเรื่องนี้ให้ยากกว่าที่จะเป็น เรารู้ว่าใครทำ นี่เป็นคำสั่งฆ่าของคาร์รีส ถ้าเขาอยู่ในเมืองเราจะรวบตัวมา พวกคุณอย่าเครียด คอยดูห่างๆ เราจะโทรไปเองถ้ามีอะไร”
    ลิสบอนดุแพททริกเมื่อเพรซิอาโด้กับเบลคลี่เดินไปแล้ว “เมื่อไหร่คุณจะทำตัวดีโดยที่ฉันไม่ต้องปราม”
    “ไม่เอาน่า พวกนั้นก็ทำคุณฉุนเหมือนกัน”
    ลิสบอนยอมรับ “ใช่ฉันฉุน”
    “ผมเพิ่งพูดว่าเขาทำ”
    “คุณพูดประชดล่ะไม่ว่า”
    “เอ้านี่..มีอยู่ 2 ฉบับในรถของเธอ”
    ลิสบอนอ่าน “50ไอเดียกิ๊บเก๋กับงานแต่งรับใบไม้ผลิ ทำไมพาทริซ มาติกันถึงมีหนังสือแบบนี้”
    แพททริกชี้ “ดูที่อยู่สิ”
    ลิสบอนอ่าน “เลซี่ย์ เวลส์ 65758 ทางหลวงแรนโซ ไปกันเถอะ”

สืบจิต ไขปริศนา 8
    ลิสบอนกับแพททริกไปทันที พบเลซีย์ ซึ่งพาพาทริซมาอยู่กับเธอ ไม่กี่เดือนแต่รู้จักกันมา 2 ปีแล้ว เธอตกใจเมื่อรู้ว่าพาทริซถูกยิงตายแล้ว เธอคิดว่าต้องเป็นฝีมือริค คาร์รีส เธอยังถามถึงลูกสาว ลิสบ้อนว่าอยู่กรมประชาสงเคราะห์
    เลซีย์ว่าดีเพราะเธอเลี้ยงไม่ได้ เธอเมา พร้อมบอกข้อมูลว่าพาทริซชอบออกไปกับชายผมเข้มที่ขับรถสีฟ้า กลับมาก็มีเงินใช้ตลอด
    ริกส์บีโทรบอกว่าพบที่อยู่ของคาร์รีสแล้ว ลิสบอนให้นำทีมบุกไปจับ โดยให้บอกเบลลีกับเพรซิอาโดด้วย
    แต่ปรากฏว่าริกส์บีกับโชไปถึง เพรซิอาโด้มาถึงก็จะเข้าจับกุมเลย ลิสบอนมาเจอก็โมโหรีบตามไป แพ็ททริกเห็นแล้วว่าคาร์รีสวิ่งหนีมาทางนี้ เขาหาหินดันประตูว่าทำให้ทีมของลิสบอนที่ตามไปที่หลังจับตัวคาร์รีส
    เพรซิอาโด้จะขอตัวคาร์รีส แต่ลิสบอนไม่ให้
    คาร์รีสตอบคำถามทีมลิสบอนอย่างกวนโมโหมาก จนแพ็ททริกบอกว่าเขาไม่ได้เป็นคนฆ่า เขาบอกอย่างมั่นใจว่าคนยิงนั้นพุ่งเป้าไปที่พาทริซ มาติกัน ทุกคนหันมาพูดถึงแฟนพาทริซ แวน เพลท์ว่า เพรซิอาโด้
    แพททริกว่า “เขาก็แวบเข้ามาในความคิด แถมเขาเป็นคนใจร้อนอย่างที่เรารู้กัน ซึ่งอาจจะพกปืนจุดสามแปดด้วย”
    ริกส์บีว่า “ใช่ ผมว่าเขาพก”
    “โจและพาทริซถูกยิงด้วยจุดสามแปด”
    “ใช่เลยล่ะ”
    ลิสบอนปรามไว้ “ช้าก่อน แล้วแรงจูงใจล่ะ”
    “ง่ายๆ พิศวาสฆาตกรรม เขาบังเอิญเห็นหญิงที่เขารักกับชายอื่นเลยฆ่าซะทั้งคู่”
    “ไม่น่าทำถึงขนาดนั้นเธอมีลูกของโจ เพอร์เซลล์”
    แพททริกถามถึงเด็ก แวน เพ้ลท์ว่าสบายดี โชจะไปคุยกับเพรซิอาโด้ ลิสบอนว่า
    “แค่นี้ก็มีเรื่องกับตำรวจเดวิสพอแล้วนะ ต้องมั่นใจว่าเราคิดถูก ต้องได้หลักฐาน แล้วค่อยไปลุย”
    “ครับหัวหน้า”
    “เริ่มจากไปดูว่าพาทริซหลุดคดีในวันคริสต์มาสไปได้ไงและไปหาว่าเรื่องถุงเงินของเธอ ไมใช่แค่เรื่องหลอก แล้วก็ไปหาเลย์ซีให้เธอดูรูป ถ้าเธอระบุว่าเพรซิอาโต้เป็นคนที่เธอเห็น และถ้าเพรซิอาโต้ขับรถสีฟ้าแล้วเขาพกจุดสามแปดจริง เราถึงค่อยไปคุยกับเขา”
    เพรซิอาโด้เห็นลิสบ้อนกับริกส์บีก็ทักว่าเอานักโทษมาคืนเหรอ แต่พอรู้ว่าลิสบอนขอคุยด้วย เพราะใช้ปืนพกจุดสามแปด ทำให้เขาไม่พอใจแต่ก็ยอมไปด้วย 
    ระหว่างสอบสวน แพ็ททริกพยายามจับมือเพรซิอาโด้ จนเขารู้สึกได้ เพรซิอาโด้ยอมรับว่ามีอะไรกับพาทริซ แต่คืนนั้นเขาอยู่กับคู่หูที่บ้านของเบลคลี
    ออกมาแพททริกก็บอกว่าเพรซิอาโด้เป็นตำรวจที่ตลก โกหกได้แย่มากๆ ลิสบอนบอกว่าเธอจะไปหาเบลคลี ส่วนแพททริกให้ไปคุยกับภรรยาของเบลคลี
    แพททริกไปที่บ้านเบลคลีเจอแซม เขาจะไม่ยอมให้คุยกับแม่ แต่แคทเธอรีนได้ยินแล้วบอกว่ายินดี แซมนั่งอยู่ด้วย จนแพททริกต้องขอคุยตามลำพัง แคทเธอรีนจึงไล่ลูกชายออกไปก่อน
    แคทเธอรีนว่า “แซมไม่สบายใจมากเรื่องคืนนั้น มันเป็นครั้งแรกที่เขาเจอคดีฆาตกรรม แย่จริงๆ ฉันยังจำได้ตอนที่เดลถูกเรียกไปครั้งแรก ตอนนั้นแต่งงานใหม่ๆ กลับถึงบ้านเขาก็เริ่มร้องไห้ พยายามที่จะปกปิด แต่ฉันก็บอกเขา และบอกแซมด้วยว่าการเสียใจไมใช่เรื่องน่าอาย”
    “ใช่เลยครับ”
    “คุณคงมีประสบการณ์เหมือนกันสินะ ความตายเป็นส่วนหนึ่งของงาน”
    “ใช่ครับ ใช่แล้วครับ”
    แคทเธอรีนหัวเราะ “ขอโทษ ฉันพูดนอกเรื่อง คุณอยากถามฉันเกี่ยวกับอะไรคะคุณเจน”
    “คุณครับคู่หูของสามีคุณ สายสืบเพรซิอาโด้เป็นผู้ต้องสงสัยคดีนี้”
    “สตีพเหรอ ไม่จริง”
    “เขาอ้างว่าเขาได้อยู่ที่นี่ ที่บ้านคุณ นอนอยู่ที่โซฟาตอนเกิดเหตุยิงกัน ซึ่งคือตอนเที่ยงคืนสี่สิบห้าเช้าวันจันทร์ จริงมั้ยครับ”
    “ใช่ค่ะ เขาอยู่ เขาค้างคืนที่นี่ แล้วคุณไปสงสัยสตีฟได้ยังไง เขาตรงอย่างกับไม้บรรทัด”
    “เขายังอ้างอีกว่าเขามีสัมพันธ์ชู้สาว..กับพาทริซ มาติกัน”
    แคทเธอรีนหัวเราะน้อยๆ “สตีฟ เพรซิอาโต้เหรอ”
    แพ็ททริกหัวเราะน้อยๆ “ครับ ทำไมครับ”
    “แหม ไม่รู้สิ มันไม่น่าจะใช่แบบนั้น”
    “แคทเธอรีน คุณกำสังปิดบังอะไรอยู่ นี่เป็นการสอบสวนคดี คุณมีหน้าที่ต้องบอกความจริง”
    “คุณต้องสัญญากับฉันก่อนว่า ห้ามบอกใครว่าฉันพูดเรื่องนี้”
    “ผมจะปิดปากเลย”
    “เดลเคยบอกว่า สตีฟมีปัญหา แบบว่า ใต้เข็มขัดน่ะ”
    “ใต้เข็มขัด อ๋อ แต่ตอนนี้มียาแก้แล้ว”
    “ก็ใช่ ไม่ เห็นชัดว่าเขาเป็นกรณีที่หมดหวัง ฉันว่านะ”
    แพททริกหัวเราะน้อยๆ “มันแปลกมากเลย เพราะเขาสารภาพกับเราเองว่าเขามีสัมพันธ์กับพาทริซ มาติกัน”
    “ไม่หรอกจากที่รู้จักเขามาฉันมั่นใจว่าเขาคงโกหก เพื่อปกป้องความเป็นลูกผู้ชาย ไม่ก็ปกป้องคนอื่น โอ้ขอโทษจริงๆ ค่ะ ฉันนี่ชุ่มซ่ามจริง” แคทเธอรีนทำแก้วแตก
    แซมรีบเข้ามาดูแม่ แคทเธอรีนว่าแค่อุบัติเหตุเล็กน้อย
    “คุณพูดอะไรกับแม่ คุณทำอะไรลงไป” แซมขึ้นเสียง
    “เขาไม่ได้ทำอะไร พ่อแกน่ะ”
    “พ่อผมอะไร บอกอะไรแม่ผม”
    แคทเธอรีนขึ้นบ้าง “แกรู้เหรอ แกรู้เหรอว่าเธอคือใคร ถึงว่าทำไมแกสองคนถึงแอบกระซิบกัน ที่มุมห้องและทำท่าแปลกๆ”
    “ไม่นะ แม่เข้าใจผิดแล้ว แม่ไม่เข้าใจหรอก พ่อไม่ได้มีชู้นะ”
    แซมวิ่งออกมาเจอเบลคลี่ 
    “พ่อ แม่คิดว่า...”
    “อะไร แซม ฉันคิดอะไร คุณสาบานตรงนี้ สาบานต่อหน้าลูก ว่าคุณจะไม่หักหลังฉันอีก”
    เบลคลีรีบบอกแคทเธอรีน “เข้าบ้านเถอะ ผมจะบอกความจริงทั้งหมดให้ฟังแต่ไมใช่ตรงนี้”
    แคทเธอรีนโมโห “ไม่ใช่ข้างนอกเหรอ คุณคือเดล เบลคลี เป็นฮีโร่งั้นสิ”
    “เข้าบ้านเดี๋ยวนี้”
    แพททริกทักเบลคลี จนโดนเขาชกหน้าให้ “หุบปากเลย”
    “เป็นอะไรมั้ย” ลิสบอนถาม
    “ทำร้าย ทำร้าย”
    “น่าจะทบทวนกลยุทธ์ใหม่ของคุณนะ”
    “ใช่ เห็นด้วยสุดๆ”
    เบลคลีถูกจับตัวมาสอบสวน แล้วยังโดนโทษที่ทำร้ายร่างกายแพททริก โชสอบสวนเบลคลี่ถึงความสัมพันธ์กับพาทริซ มาติกัน เขาว่าแค่ช่วยเหลือ แล้วก็ไม่ได้อะไรตอบแทนจากพาทริซด้วย โชถามถึงปืน เขาว่าโดนขโมยไป แพททริกก็บอกว่าเขาไม่พูดหรอก 

สืบจิต ไขปริศนา 8
    แวน เพลท์มาบอกว่า แซมมาแล้ว ลิสบอนทักแซม เขาว่าที่ยอมมาพบเพราะพ่อถูกควบคุมตัวไว้ แพททริกถามถึงแคทเธอรีน เขาก็ว่าไม่ต้องมาห่วงแม่เขา
    แซมไม่ค่อยพอใจ “พวกคุณกำลังทำ... อะไรนะ”
    “เรารู้ว่าพ่อคุณไม่ได้ทำ”
    “ภาพนี้เอามาจากกล้องวงจรปิด ที่อยู่หน้าร้านเหล้าแถวโรงแรม เราเพิ่งดูมันหมดเมื่อวานนี้เอง นี่เป็นตอนเที่ยงคืนสี่สิบ รถของพาทริซ มาติกันเพิ่งมาถึง แล้วนั่นเด็กของริค คาร์รีส”
    “เราดูคาร์รีสผิดไป เขาเจอพาทริซ แล้วก็ให้คนตามเธอไป”
    “ตรงนั้น ป้ายทะเบียน คุณทำให้ใหญ่ขึ้นได้มั้ย” แซมให้ขายป้ายทะเบียนรถ
    แวน เพลท์ว่า “ได้ค่ะ เรารู้ว่าเขาเป็นใคร นักเลงลูกน้องคาร์รีส ชื่อคิวทิป”
    แพททริกพูดสวน “ทีนี้ฟังนะ คาร์รีสบอกว่าคิวทิปไม่ได้ฆ่า คิวทิปจะฆ่าโจ แต่เขาถึงช้าไป มีคนอื่นชิงฆ่าเขาไปแล้ว” 
    แซมสวน “นั่นมันโกหกซัดๆ”
    ลิสบอนเสริม “คาร์รีสบอกว่าเด็กของเขาเห็นผู้ร้ายตัวจริง เห็นเหตุการณ์ทั้งหมด คาร์รีสเลยยื่นข้อเสนอให้เรา ถ้าเราปล่อยเขา เขาก็จะให้คิวทิปเล่าเรื่องทั้งหมด แล้วชี้ตัวคนร้าย”
    “พวกคุณก็เชื่อเหรอ” แซมถาม
    แพททริกสวน “ไม่อยู่แล้ว มันหลอกกันซัดๆ คิวทิปเป็นฆาตกรแน่ๆ คาร์รีสแค่จะเอาตัวรอด โดยการโยนความผิดให้คนอื่น”
    ลิสบอนต่อ “อาจโยนไปให้พ่อคุณด้วย เขาคงรู้ความเกี่ยวโยงระหว่างพ่อคุณกับพาทริซ เราเลยจะเล่นตามนํ้า ให้ฆาตกรมาหาเราเอง คาร์รีสจะไปคุยเรื่องนี้กับคิวทิปคืนนี้ แล้วเราก็จะรวบตัวคิวทิปแล้วเค้นเอาความจริงออกมา”
    “แล้วเอ่อ พวกคุณอยากให้ผมทำอะไรล่ะ”
    “แผนนี้จะสำเร็จได้ ถ้าไม่มีตำรวจเดวิสที่ไม่พอใจไปล้อมจับทั้งคาร์รีสและลูกน้องเขา แล้วซีบีไอก็ไม่ค่อยเป็นที่ชื่นชอบในหมู่พวกคุณ”
    แซมว่า “ใช่แน่นอน”
    “เรา เลยหวังว่าคุณจะไปกระซิบบอกหัวหน้าให้หน่อย ไปบอกเขาว่าเราจะทำอะไร”
    “ถ้าจะไปบอกหัวหน้าผม เขาก็ต้องรู้รายละเอียด..เมื่อไหร่และที่ไหนที่คุณจะไปเจอคิวทิป แล้วใครบ้างที่จะปฏิบัติการนอกเครื่องแบบ”
    “ได้ แต่คุณต้องเก็บเรื่องนี้ไว้แค่คุณกับหัวหน้าเท่านั้น เราไม่อยากทำให้ไก่ตื่น”
    “คาร์รีสคิดว่าเราเป็นแค่ตำรวจโง่ๆ”
    “อื้อ ผมเข้าใจ”
    ตามแผน โชไปรถคันหนึ่ง ริกส์บีกับแวน เพลท์ ส่วนแซมเขาก็ขับรถไปด้วยหน้าตามุ่งมั่น เขาไม่ตอบรับแผนของแพททริกเลย เพราะเขาตรงดิ่งไปที่รถตามป้ายทะเบียนที่เห็นแล้วจัดการยิง เขาถึงรู้ว่าที่ยิงไปแค่หุ่น โช ริกส์บีและแวน เพลท์มาถึงตัวแซมทันที
    แซมถูกจับกุมมาสอบสวน เขาถามว่าแคร์รีไม่ได้เสนออะไรให้ใช่มั้ย 
    แพททริกว่า “ใช่ เราแค่ตัดต่อภาพในกล้อง คิวทิปเป็นแค่คนที่บังเอิญผ่านมา แถวๆ โรงแรมเท่านั้น และเจ้าหน้าที่แวน เพลท์ก็ใส่ป้ายทะเบียนด้วยโปรแกรมโฟโตช็อป”
    “ฉลาดมาก พวกคุณยอดเยี่ยม”
    “เรารู้ว่าคุณเป็นคนดี แซม และก็รู้ว่าคุณไม่ได้ตั้งใจให้เรื่องเลยเถิดแบบนี้ แค่เล่ามาว่าเกิดอะไรขึ้น”
    “ผมไม่มีอะไรจะพูด”
    ลิสบอนว่า “ไม่มีประโยชน์ที่จะปิดแล้ว”
    แซมก็ว่า “ไม่มีประโยชน์ที่จะอธิบายด้วย”
    โชพาเบลคลีเข้ามา สองพ่อลูกทักกัน
    “กรรมยังไงก็ต้องตามสนอง มันจบแล้ว บอกความจริงไปเถอะ”
    “ความจริงเหรอ พูดความจริงเสมอ เป็นสัญลักษณ์ของลูกผู้ชายใช่มั้ย พูดความจริง ลูกผู้ชายมีศักดิ์ศรี ต้องรักษาคำพูด แค่นั้น”
    เบลคลีสวน “อย่ามายอกย้อนพ่อน่ะ บอกความจริงไปซะ”
    แซมระเบิดสวน “ต้องการความจริงใช่มั้ย แม่สงสัยว่าพ่อมีคนอื่น ผมไปถามดูแล้ว ไม่นานก็รู้ว่าพ่อกำลังมีนอกมีใน...กับพาทริซ มาติกันอยู่ ผมโกรธสุดๆ ต้องเข้าใจนะไอ้เรื่องซื่อสัตย์อะไรนี่มันถูกฝังหัวผมมาตลอดใช่มั้ยพ่อ ซื่อสัตย์ ศักดิ์ศรี ครอบครัว ฝังหัวมาตลอด แต่ตลอดเวลาเขากลับคบกับโสเภณี ไม่มีวันซะล่ะ ผมถามพ่อว่านี่มันเรื่องจริงรึเปล่า พ่อตอบว่าไม่ ผมรู้ว่าพ่อโกหกผม ผมรู้ดี วันอาทิตย์ตอนกลางคืน ผมเลยออกไปหาความจริง ผมกะว่ายังไงเธอก็ต้องมาหาพ่อ เธอไปที่ร้านสะดวกซื้อ แล้วก็ไปโรงแรม ผมคิดว่าต้องจับพ่อได้แน่ เพอร์เซลล์ก็คงคิดว่าคาร์รีสส่งผมไป ผมไม่มีทางเลือก ผมขวัญเสีย เลยขับรถหนีไป แล้วศูนย์ก็โทรเรียก ให้ผมกลับไปที่โรงแรม ผมอยู่ใกล้ที่สุดแล้วจะให้ทำไง ปฏิเสธคำสั่งเหรอ ผมก็ต้องไป”
    แพททริกว่า “ตกลงมันเป็นกรรมตามสนองมั้ย พาทริซไม่ใช่เมียเก็บใช่มั้ย” 
    เบลคลียอมรับ “ไม่ใช่ เธอเป็นลูกสาวผม พี่สาวของแซม คุณรู้ได้ยังไง”
    “แซมบอกแม่ว่าคุณไม่ได้นอกใจ ผมเชื่อเขา แล้วพาทริซคือใคร เธอเป็นอะไรกับคุณ แล้วทำไมถึงต้องเก็บเป็นความลับ ผมเพิ่งจะมาคิดออกว่า น่าจะเป็นลูกสาวคุณ”
    “ผมไม่เคยรู้ว่าพาทริซมีตัวตนจน4ปีที่แล้ว แม่เธอกำลังจะตาย แล้ว..เธอก็ติดต่อมาบอกว่าผม..มีลูกสาวอายุ16ที่ผมไม่เคยรู้ ผมอึ้งไปเลย ผมทำอะไรไม่ถูก ผมอยากบอกความจริงกับแคทเธอรีน แต่คุณก็รู้ผม พระเจ้า ผมทำไม่ลง จู่ๆ จะให้ผมทำร้ายเธอยังงั้นไม่ได้”
    “แล้วตอนนี้เธอรู้รึยัง”
    “เธอรู้แล้ว รู้แล้วล่ะ”
    ที่บ้านเบลคลี ทั้งเบลคลี่และแคทเธอรีนนั่งกันคนละมุมต่างนิ่งเงียบมาก ทั้งที่เปิดทีวีไว้แต่แทบไม่ได้ดู จนมีเสียงเคาะประตูเรียกอยู่นาน แคทเธอรีนจึงลุกมาที่ประตู
    “ขอโทษค่ะตอนนี้ฉันยุ่ง”
    “แคทเธอรีนผมแพทริก เจน เปิดประตูหน่อยได้มั้ย”
    “ไม่ได้ค่ะ”
    “คุณทำได้และต้องทำด้วย”
    “ผมมีบางอย่างที่ต้องให้คุณ นี่เคย์ลีครับ” แพ็ททริกส่งเคย์ลีให้แคทเธอรีนทันที “หลานสาวของคุณ ประมาณนั้น นี่ครับ แกชอบให้พูดบ๊ายบายมาก ไม่เกี่ยวกับผมนะ แกชอบนอนกลางวันตอนบ่ายสองแต่...”
    แคทเธอรีนยังงง “แต่อะไร”
    “เด็กเหลือแต่พวกคุณแล้ว กรมประชาสงเคราะห์จะตามมา เอาเอกสารให้เซ็น ผมว่าชื่อเคย์ลีไม่เหมาะกับหนูนี่เท่าไหร่ ถ้าคุณอยากจะเปลี่ยน ผมว่าคงไม่มีใครค้านอะไร โอ้โอ้แล้วก็นี่ คุณคงต้องใช้ บ๊ายบายนะ”

The End 8


เปิดอ่าน