สืบจิต ไขปริศนา 7

คุณเชื่อหรือไม่ว่า เธอติดต่อกับวิญญาณได้จริง

ทุกวันจันทร์-ศุกร์ เวลา 23.00 น. ทางช่อง NOW26

The Mentalist 7 

    ตำหนักสมัครสมาน คริสติน่าพยายามร้องห้ามไม่ให้โรสแมรี่ออกจากบ้านเธอไป เพราะกำลังมีอันตราย แต่โรสแมรี่ไมฟังบอกว่าไม่เชื่ออีกแล้ว
    ระหว่างทางที่โรสแมรี่เดินไป มีโทรศัพท์เข้ามาแต่เธอกดปิดเครื่อง ทันใดนั้นก็มีรถยนต์คันหนึ่งวิ่งไล่จะชนเธอ โรสแมรี่วิ่งหนี รถคันนั้นชนเธอกระเด็นไปแน่นิ่ง
    ฟรานซิสตามทีมลิสบ้อนมาช่วย ซึ่งลิสบ้อนรู้ว่า โรสแมรี่เป็นภรรยาม่ายของเมค่อน เทนแน่นท์ ผู้ก่อตั้งแคลชัวร์ ไฟแนนเชี่ยล..เป็นเพื่อนสนิทของรองผู้ว่าการรัฐ เมื่อสามวันก่อนเพิ่งแจ้งความว่าลูกชายวัยรุ่นหายออกจากบ้านไป ระหว่างที่คุยกัน คริสติน่าก็เข้ามา บอกว่า ก่อนหน้าเสียชีวิตโรสแมรี่อยู่กับเธอ 
    “ฉันชื่อคริสติน่า ฟราย เป็นที่ปรึกษาด้านจิตวิญญาณของโรสแมรี่”
    แพ็ททริกทัก “โทษนะครับผมได้ยินถูกรึเปล่า”
    ลิสบ้อนถาม “คุณฟราย คุณอยู่กับเธอที่ไหนคะ”
    “ที่บ้านฉันค่ะ เพิ่งทำพิธีกันเสร็จ เราติดต่อสามีของเธอ”
    ลิสบ้อนแปลกใจ “สามีที่ตายน่ะเหรอ”
    “เขารู้ว่าจะเกิดเรื่องนี้กับเธอ เขาเตือนว่าเธอจะประสบเคราะห์ภัยร้ายแรง”
    “จากใครคะ”
    “ฉันไม่รู้ เป็นแค่สื่อกลางค่ะ”
    “สื่อกลางของอะไร”
    “สื่อกลางพลังงานของวิญญาณคนตาย”
    “โอเค งั้นก็ คุณก็รู้ว่าจะเกิดอุบัติเหตุนี้เหรอครับ”
    “ฉันไม่รู้สามีเธอรู้ บอกคำเตือนนี้ให้โรสแมรี่ฟัง”
    “เข้าใจครับ แล้ว... จากการยอมรับของเธอ เธออาจจะ..เป็นสื่อกลางให้พลังงานของดวงวิญญาณคนตาย หรือไม่เธอก็เกี่ยวข้องกับการฆาตกรรมนี้ คุณมีทางเลือกว่าจะตามบริษัทกำจัดผีหรือจะเอาผู้หญิงคนนี้ไปที่สน.”
    “คุณฟรายพรุ่งนี้เข้าช่วยไปที่ออฟฟิสเราเพื่อตอบคำถามหน่อยได้มั้ย”
    “ถ้าฉันช่วยอะไรได้ก็ยินดีค่ะ เรียกฉันว่าคริสติน่าค่ะ”
    แพ็ททริกหัวเราะ คริสติน่าถาม “รังสีความโกรธนี้มาจากไหนนะ”
    แพ็ททริกสวน “ไมใช่ผม คุณอาจรับอะไรอยู่ก็ได้”
    “โรสแมรี่เป็นเพื่อนฉัน ฉันเสียใจรึเปล่า แน่นอน ฉันโกรธมั้ยเหรอ ฉันโกรธคนที่ทำแบบนี้กับเธอ อย่าเข้าใจผิดนะ แต่คุณกำลังตีความสถานการณ์นี้ผิดโดยสิ้นเชิง”
    “งั้นเหรอครับ งานนี้คงสนุกแน่” แพ็ททริกมองคริสติน่า
    คริสติน่าไปให้ปากคำ เธอยืนยันว่าติดต่อวิญญาณได้ แล้วช่วยโรสแมรี่ สนิทกันจนเป็นเพื่อน ถ้าวิญญาณเธอถึงฝั่งและติดต่อได้จะบอก โดยทุกครั้งที่ติดต่อเธอจะอัดวีดีโอไว้ แพ็ททริกไม่เชื่อนัก เขาคุยกับแวน เพ้ลท์ว่าเป็นเรื่องโกหก ทำให้แวน เพ้ลท์ไม่พอใจ เพราะเธอเชื่อเรื่องนี้มาก
    ลิสบ้อนนำทีมไปที่บ้านของโรสแมรี่ ซึ่งตอนนี้มีแต่เจอรามี่ เฮล ช่างภาพที่เป็นแฟนของโรสแมรี่อยู่ลำพัง เจอรามี่อยู่กับโรสแมรี่ได้เพียง 6 เดือน เขาบอกว่าคลาร่า ลูกสาวของโรสแมรี่โตแล้วเธอไม่ค่อยมาที่นี่ แต่ทราวิส ลูกชายคนเล็กมีปัญหานิดหน่อย เขาว่าทราวิสเล่นยา ขโมยของทำให้ทะเลาะกันหนีไป 
    แพ็ททริกเดินสำรวจจนพบห้องของทราวิส แล้วจับความรู้สึกได้ว่า เพราะเจอรามี่ทำให้ทราวิสหนีออกจากบ้านมากกว่า
    เจอรามี่ไม่พอใจ “คุณพูดเรื่องอะไร”
    “ผมว่าห้องนี้เป็นห้องของทราวิส ที่ผนังตรงนี้มีรอยเทปกาวปิดโปสเตอร์ ด้านหลังประตูนี่มีสติ๊กเกอร์ติดอยู่ และ..รอยบุ๋ม..บนนี้เกิดจากลูกลาครอสที่ตีอัดใส่ ทราวิสเล่นลาครอสใช่มั้ย”
    “เขาเคยเล่นก่อนจะหันไปมั่วยา” เจอรามี่ว่า
    “และตรงนี้ กระจกบานนี้แตกเพราะศอกขวาไม่ก็กำปั้น คุณสองคนคงทะเลาะกันรุนแรงน่าดู”
    “โอเค พอได้แล้ว”
    “ปัญหาคือคุณยึดห้องเขาทันทีที่เขาไม่อยู่ใช่มั้ย หรือออกจากบ้านเพราะคุณยึดห้องเขา”
    “กำลังลํ้าพื้นที่ส่วนตัว กรุณาถอยไป”
    “ขอโทษด้วย คุณไล่เขาออกไปก็เลยต้องไปหาที่ที่ปลอดภัย ที่ที่การเปลี่ยนแปลงจะหาเขาไม่พบ”
    ริกส์บี้ถาม “งั้นเขาไปไหน”
    ลิสบ้อนสงสัยทราวิสอันดับหนึ่ง แต่เจอรามี่ก็ไม่เห็นโศกเศร้าเลย แวน เพ้ลท์จะลองค้นประวัติดู พอดีคลาร่าลูกสาวคนโตมาถึง เธอรีบถามว่าหาน้องชายเจอหรือยัง ลิสบ้อนว่ายัง แล้วขอให้เธอเล่าเรื่องแม่เธอให้ฟัง
    “ไม่อยากเชื่อว่าแม่ไม่อยู่แล้ว” คลาร่าสะอื้น “แม่เป็นแม่ที่ประเสริฐมาก ใครๆ ก็รักแม่ แต่แม่งต้องมาตายคาท่อนํ้าทิ้ง เหมือนเศษขยะ มันแย่มากๆ” 
    “มีคนบอกว่าแม่คุณเปลี่ยนไปหลังจากที่พ่อตาย” ลิสบ้อนถาม
    “แม่..แม่เสียศูนย์ไปหน่อย พ่อฉันเป็น...เป็นคนที่จัดการทุกอย่าง แต่ว่าแม่... แม่ไม่ถนัดเรื่องพวกนั้น” 
    แวน เพ้ลท์ซัก “ยกตัวอย่างได้มั้ยคะ”
    “ตอนฉันอยู่มหา’ลัย น้องชายฉันโทรมาบอกว่า มีคนกำลังหลอกเรา คือ แม่จะลงทุนในธุรกิจที่ไม่ดีซํ้าแล้วซํ้าเล่า ฉันพยายามเตือนแม่ แต่แม่ไม่ฟัง”
    แพ็ททริกเตะมือคลาร่า “ผมมั่นใจเธอคงคิดว่า เธอทำถูก ตอนนั้นใช่มั้ยที่น้องคุณเริ่มทำตัวแปลก”
    “เขาคิดถึงพ่อมาก แล้วจู่ๆ เขาก็เป็นผู้ชายคนเดียวในบ้าน ฉันว่าเขาคงไม่คุ้น ตอนนั้นเจอรามี่ย้ายเข้ามา เขาน่ากลัวมาก..และอันตรายด้วย”
    “อันตรายยังไง”
    “เขาอยากได้อะไรก็ต้องได้ แถมเจ้าอารมณ์ ฉันเป็นห่วงแม่มาก”
    “คลาร่า คุณคิดว่าทราวิสอยู่ที่ไหน”
    “ถ้ารู้ ฉันคงอยู่กับเขาแล้ว ยังไงเขาก็เป็นน้องฉัน เป็นญาติคนเดียวที่เหลืออยู่”
    แพ็ททริกยื่นโทรศัพท์ให้ “ช่วยกดเบอร์โทรเขาทีครับ”
    “เขาคงไม่โทรกลับหาคุณ”
    “ครับแต่กดเถอะ ขอบคุณครับ”
    แพ็ททริกพูดฝากข้อความไว้ “หวัดดีทราวิส..คุณไม่รู้จักผมแต่ผมชื่อแพททริก เจน..ผมเป็นเพื่อน ผมรู้ว่าคุณกำลังมีปัญหาจึงอยากเสนอความสงบในจิตใจให้คุณ แต่ไม่รู้ว่าสำหรับคุณความสงบคืออะไร แต่ละคนก็แตกต่างกันไป อย่างผมชอบขี่ม้า แต่ม้าจะช่วยให้คุณสบายใจขึ้นมั้ย ผมไม่รู้แต่ม้าทำไมจะไม่ช่วยให้คุณสบายใจขึ้น ขี่วนไปวนมาในความคิดคุณจนกระทั่งคุณมั่นใจ แล้วจึงไปที่ที่คุณรู้ว่าคุณมีความสุข แล้วโทรหาผมนะ คุณมีเบอร์ผมแล้วนี่”
    แพ็ททริกชวนโชกับริกส์บี้ไปที่สวนสนุก แล้วที่นั่นเขาก็พบกับทราวิส และพาเขามาสอบสวน ทราวิสยืนยันว่าเขาไม่ได้ฆ่าแม่ เขารักแม่มาก เขาเหลือแม่คนเดียวหลังจากพ่อตาย เขาจะฆ่าแม่ได้ยังไง แพ็ททริกว่าเขาเชื่อทราวิสไม่ได้ฆ่าแม่ คลาร่าโผกอดน้องชาย
    คริสติน่าติดต่อแวน เพ้ลท์มาว่ามีเรื่องจะบอก แพ็ททริกขอไปกับแวนเพ้ลท์ด้วย แพ็ททริกพยายามจับผิดคริสติน่า แวน เพ้ลท์ไม่พอใจนักเพราะเธอเชื่อใจคริสติน่า แล้วเชื่อว่าเธอติดต่อวิญญาณได้จริง

สืบจิต ไขปริศนา 7
    คริสติน่าบอกเรื่องรถ ทีมลิสบ้อนไปตามจนพบรถใต้น้ำแล้วนำขึ้นมา ซึ่งเป็นรถของโรสแมรี่ คราวนี้พุ่งเป้าไปที่เจอรามี่ แถมทั้งคลาร่าและทราวิสก็ว่าเจอรามี่ พอไปที่บ้านปรากฎว่าเขาไม่อยู่ เพราะไปอยู่กับกิ๊กอีกคน ลิสบ้อนตามไปจับตัวได้
    เจอรามี่โทษว่ารถคันนี้ทราวิสใช้ เพราะไม่ใช่สไตล์เขาเลย
    ลิสบ้อนว่า “แต่เราเจอถุงมือในรถที่มาจากห้องมืดของคุณ มีโอกาสที่จะเจอดีเอ็นเอของคุณในถุงมือนั่น”
    เจอรามี่สวน “ทราวิสอาจเอาไปใส่ก็ได้”
    “ทราวิสมีพยานยืนยัน คุณอาจเอารถไปทิ้งเพื่อให้ดูเขาน่าสงสัย”
    “ผมอาจทำ ควรทำ แต่ผมไม่ทำ”
    “คุณออกมาจากบ้านเทนแน่นท์เร็วมาก..เหมือนกำลังหนีอะไร ทำไมเป็นอย่างงั้น”
    “แค่มีปากเสียงกับเด็กๆ คลาร่าสติแตกผมนึกว่าเธอจะทำร้าย”
    โชว่า “พวกเขาคิดว่าคุณฆ่าแม่”
    “พวกเขาไม่รู้จักผมเลย ผมรักเธอ”
    ลิสบ้อนสวน “คุณรักเธอมาก ถึงได้เอาสร้อยเพชรของโรสแมรี่ไปให้หวานใจคนใหม่คุณ”
    “มันไม่มีประโยชน์กับโรสแมรี่แล้วนี่ ผิดด้วยเหรอที่ผมอยู่กับความจริง”
    “พูดได้ไม่เลว ไมอามี่..นิวยอร์ก..ชิคาโก เป็นแม่ม่ายและเป็นแม่ยก ให้อาชีพที่เพิ่งไต่เต้าของคุณ”
    “ทุกคนยังอยู่ดีและเป็นเพื่อนที่ดีกับผม ถ้าคุณอยากคุย เอ่อ ฟีบี้อาจจะไม่คิดอย่างงั้นกับผมแต่... คนอื่นใช่”
    “คุณรู้จักคริสติน่า ฟรายมั้ย”
    “เอ่อ ชื่อคุ้นๆ แต่ไม่รู้จัก คิดว่าไม่เคย”
    “เธอเป็นคนทรงของโรสแมรี่ ฉันว่าคุณรู้จักคริสติน่านะคุณยังถ่ายรูปเธอเลย”
    โชว่า “เจนว่ารูปที่คุณถ่ายยังแขวนอยู่ในห้องรับแขกเธอ”
    เจอรามี่แก้ตัว “คือผมถ่ายรูปตั้งเยอะแยะ”
    ลิสบ้อนว่า “ผู้รับมรดก 2 คนจากพินัยกรรมฉบับเดียวกัน ทั้งคู่ต่างเป็นเพื่อนสนิทโรสแมรี่แต่ไม่เคยได้รู้จักพูดคุยกัน เป็นไปได้งั้นเหรอ” 
    เจอรามี่จนตรอก “ผมต้องการทนาย”
    โช แพ็ททริกไปหาคริสติน่า ถามว่าเธอรู้มั้ยว่าเจอรามี่มีชื่อในพินัยกรรม เธอว่าไม่รู้ โชดูเจอรามี่เครียดเมื่อเอ่ยชื่อคริสติน่า เธอยอมรับว่ามีเซ็กซ์กันนานๆ ครั้ง แพ็ททริกขอคริสติน่าฟังซีดีบันทึกการเข้าทรงของเธอกับโรสแมรี่ คริสติน่ายินดี
    แพ็ททริกไปพบคลาร่าและทราวิส บอกว่าเขาสงสัย
    “ผมคิดว่าคริสติน่า ฟรายมีส่วนในการตายของแม่คุณ ผมอยากให้คุณขอให้เธอทำพิธีเรียกวิญญาณแม่คุณ..มาตอนเปิดฺพินัยกรรม”
    “ฉันไม่เข้าใจ การติดต่อกับแม่ฉันจะช่วยให้คุณจับคริสติน่าได้ไง”
    “เธอไม่ได้ติดต่อกับแม่คุณได้จริงๆ เธอหลอก ผมจะเปิดโปงเธอ”
    “คุณรู้ได้ไงว่าเธอจะติดต่อไม่ได้”
    แพ็ททริกยืนยัน “ทำไม่ได้อยู่แล้ว”
    วันเปิดพินัยกรรม ทนายรู้สึกแปลกๆ แต่คลาร่าว่าแม่ต้องการอย่างงั้น
    ทนายถอนใจ “งั้นก็ได้ เชิญทุกท่านนั่งลงได้ครับคือเอ่อ..ตามความประสงค์ของโรสแมรี่ และลูกสาว คลาร่าก่อนจะอ่านพินัยกรรมจะเริ่มทำ เรียกอะไรนะ”
    คริสติน่าบอก “พิธีติดต่อวิญญาณ บางคนก็เรียกว่าการเข้าทรง สวัสดีค่ะทุกท่าน ขอต้อนรับ ด้วยความช่วยเหลือของทุกท่าน ฉันจะติดต่อโรสแมรี่ ขอให้ทุกคนจับมือกับคนที่นั่งข้างๆ คุณ ทุกคนเลยค่ะ ดีค่ะ ขอบคุณ ขอบคุณ ช่วยปิดไฟด้วยค่ะ ผ้าคลุมจะเปิดออกแล้วโรสแมรี่จะมาอยู่กับเรา นานเท่าที่เราเชื่อ ตราบเท่า..ที่เราเชื่อ ขอให้ทุกคนเพ่งไปที่เทียนกลางโต๊ะด้วยค่ะ จ้องเทียนแล้ว พยามคิดถึง..แต่โรสแมรี่ มาหาเราด้วยโรสแมรี่ มาหาเราพูดด้วย”
    เสียงโรสแมรี่ดังมา “คริสติน่า คริสติน่า”
    “ฉันเองโรสแมรี่ ฉันมาตามที่สัญญากับเธอแล้ว เพื่อนๆ และครอบครัวเธอทุกคนก็อยู่ที่นี่โรสแมรี่ เธอมีอะไรอยากจะพูดมั้ย..หรือถามมั้ย โรสแมรี่”
    “คลาร่า คลาร่า” 
    คลาร่าได้ยินเสียงแม่ก็ตกใจมาก “แม่”
    “ทำไมคลาร่า ทำไมลูกทำแบบนี้”
    คลาร่าตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูกเธอวิ่งขึ้นข้างบนไป แพ็ททริกตามไป พร้อมเปิดโทรศัพท์ไว้ด้านหลัง คลาร่านั่งหายใจแรง
    แพ็ททริกว่า “ผมรู้ว่าคุณทำอะไรอยู่ แต่มันไม่สำเร็จ”
    “คุณหมายความว่าไง”
    “นี่เป็นแผนที่คุณและคริสติน่าวางใช่มั้ย มันน่าเชื่อมาก แต่ผมไม่เชื่อ ผมจะไม่เชื่อ ไม่เชื่อแน่ๆ ผมเชื่อไม่ได้ เชื่อไม่ได้”
    “ไม่ มัน...ฉัน ฉัน มันไม่ได้เกิดขึ้นจริง ใครเป็นคนทำ หนูขอโทษค่ะแม่ หนูเสียใจจริงๆ”
    “เป็นคุณใช่มั้ยคลาร่า คุณอยู่ในรถใช่มั้ย เพราะงี้แม่คุณถึงมา มันถึงกลายเป็นแบบนี้ใช่มั้ย”
    คลาร่าสะอื้นยอมรับ “ใช่ ใช่”
    ที่ห้องสอบสวน คลาร่าบอกลิสบ้อนว่า เธอแค่โมโห ลิสบ้อนถามว่าทำไม
    “แม่บอกฉัน ว่าแม่จะเปลี่ยนพินัยกรรมอีกรอบ จะตัดทราวิสออกจากกองมรดก แม่บอกว่าทำแบบนี้เพื่อตัวเขาเอง แม่ไม่ยอมฟังฉันเลย เราพูดแรงๆ ใส่กัน เพราะงั้น ฉันถึงนั่งรถไฟจากเคลียร์เลคมานี่ เพื่อคุยกับแม่โดยตรง พูดให้แม่ เห็นอะไรมีเหตุผลมากขึ้น ฉันรู้ว่าแม่ จะไปหาคนทรงงี่เง่านั่น ฉันไม่อยากเจอไอ้ทุเรศเจอรามี่ ฉันเลยไปที่บ้าน ไปเอารถเพื่อไปหาแม่ ฉันเห็นแม่หลังจาก ออกจากบ้านคริสติน่า ฉันโทรหาแม่ เพื่อไม่ให้แม่ตกใจที่ฉันมาหากลางดึก แต่แม่ไม่ยอมรับโทรศัพท์ โทรศัพท์ของลูกสาวแท้ๆ ฉันเลยโมโห”
    “ขอบคุณที่ซื่อสัตย์คลาร่า”
    คลาร่าถามแพ็ททริกว่า “คุณรู้ได้ยังไงว่าเป็นฉัน”
    “เอ่อคือ..ผมไม่ทันเอะใจจนกระทั่งต่อมาคุณพยายามจะป้ายความผิดให้เจอรามี่ แต่ตอนที่คุณมาที่นี่ครั้งแรก คุณพูดว่ามันแย่แค่ไหนที่แม่ต้องตายคาท่อนํ้าทิ้ง..ไม่ใช่บนถนน ไม่ใช่บนฟุตบาท..แต่ที่ท่อนํ้าทิ้ง คุณรู้ได้ไงว่าแม่ตายคาท่อนํ้าทิ้งนอกจาก..คุณจะอยู่ด้วย”
    “เอ่อ ฉันทำเพื่อทราวิส” 
    ลิสบ้อนต่อ “และตัวคุณเองด้วย”
    “แม่บอกว่าจะจะปกป้องเรา แม่สัญญากับพ่อ..ว่าจะปกป้องพวกเรา พ่อแม่ ควรต้องปกป้องลูกสิ”
    “ก็ถูก”
    “ฉันจะเจอน้องชายได้รึยัง” 
    แพ็ททริกกับลิสบ้อนพาคลาร่าออกมาพบทราวิส
    ทราวิสเอ่ย “ผมรู้ว่าพี่ไม่ทันคิดให้ดี ตอนที่ทำลงไป”
    “ไปอยู่กับป้าโจ แล้วอย่าทิ้งเสื้อผ้าเรี่ยราด ทำตัวให้น่าเคารพด้วย”
    “ได้ครับพี่ ผมรักพี่นะ” ทราวิสโผกอดพี่สาว คลาร่ากอดร้องไห้ ก่อนถูกพาตัวออกไป
    แพ็ททริกทำนอน คริสติน่าเข้ามาหาบอกว่ามีเรื่องจะคุยด้วย แต่ขอส่วนตัว เขาพาไปที่ห้องสอบสวน
    แพ็ททริกถอนใจ “ว่าไง”
    “สัญญาก่อนว่าคุณจะไม่ขัด ฟังฉันจนจบ”
    “โอเคผมสัญญา”
    “ฉันคุยกับภรรยาคุณ” แพ็ททริกจะค้าน คริสติน่าแทรก “เดี๋ยวเดี๋ยว ตั้งแต่ภรรยาและลูกสาวคุณถูกฆ่า มีคำถามนึงในคืนนั้นที่ทรมานใจคุณมาตลอดใช่มั้ย ใช่มั้ย” 
    “ใช่” แพ็ททริกยอมรับ
    “ภรรยาคุณอยากให้บอกคุณว่าลูกสาวคุณไม่ได้ตื่น เธอไม่ทันรู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เธอไม่ได้กลัว ไม่ซักวินาทีเดียว” 
    “หมดหน้าที่คุณแล้ว..แค่นี้เหรอ”
    “แค่นี้”
    “ขอบคุณ”
    “ลาก่อนค่ะคุณเจน” คริสติน่าเดินออกไป
    แพ็ททริกร้องไห้ แวน เพ้ลท์เห็นก็ปิดประตูห้องให้ 

The End 7


 


เปิดอ่าน