คนสมัยก่อนที่นิยมปลูกต้น "คว่ำตายหงายเป็น" หรือบางคนเรียกว่า "ต้นตายใบเป็น" ไว้บริเวณบ้าน ไม่ได้เน้นในความสวยงามเวลามีดอกขึ้นเต็มที่หรอกครับ แต่ส่วนใหญ่ที่ปลูกไว้จะเน้นในเรื่องการทำเป็นยามากกว่า เพราะมีสรรพคุณทางสมุนไพรหลายอย่าง ที่ใช้มากที่สุดคือ ใบ เอามาวางบนศีรษะรักษาอาการปวดหัวได้ ถ้าวางบนหน้าอกรักษาอาการไอ หรือไม่ก็ เอาใบมาเผาไฟเล็กน้อยแล้วมาตำใช้รักษาบาดแผลไฟไหม้ น้ำร้อนลวก ใช้รักษาตาปลา รักษาโรคหิด และขี้เรื้อน "คว่ำตายหงายเป็น" เป็นไม้ล้มลุก อยู่ในวงศ์ : CRASSULACEAE ลำต้นตรงแข็งแรงมาก มีความสูงราว 1 ม. เปลือกเกลี้ยงสีจะออกเทาปนน้ำตาลหรือม่วงเข็ม แตกกิ่งก้านเล็กน้อย
ใบ เป็นใบเดี่ยวกึ่งประกอบ ออกเวียนสลับตามต้นและกิ่ง ใบหนาอมน้ำ รูปทรงรี กว้างราว 3-5. ซม.และยาว 5-15 ซม.โคนใบมน ปลายใบมนเช่นกันแต่จะออกแหลมเล็กน้อย ขอบใบเป็นหยักเหมือนฟันเลื่อย
ดอก ออกเป็นช่อที่ปลายยอด ช่อดอกยาว 8-10 ซม.เวลาบานดอกจะห้อยลง โคนดอกสีแดงปลายดอกจะออกเหลืองเขียว เป็นรูปทรงกระบอก
ผล ออกเป็นพวงมีรูปทรงรี ด้านในมีเมล็ดขนาดเล็ก
ไม้ชนิดนี้ขยายพันธุ์ โดยการใช้เมล็ด หรือใบก็ได้
สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537