เกษตร-วิทยาศาสตร์-ไอที : ข่าวทั่วไป
วันพุธที่ 21 พฤศจิกายน 2555

แหกกฎธรรมชาติปลูกผักหวานป่า

เกษตรกรคนเก่ง : แหกกฎธรรมชาติปลูกผักหวานป่า เส้นทางทำเงิน 'วินิจ สุภาจันทร์' : โดย...สุชาติ สูงเรือง

                    ความเชื่อที่ว่า ผักหวานป่ามีแต่ในธรรมชาติเท่านั้น ไม่สามารถนำมาเพาะปลูกได้ ไม่สามารถหยุดยั้ง "วินิจ สุภาจันทร์" เกษตรกรบ้านโคกกลาง ต.นาเวียง อ.เสนางคนิคม จ.อำนาจเจริญ ที่ได้ใช้ความพยายามทดลองปลูกผักหวานป่า แม้ว่าครั้งแรกจะล้มเหลวก็ตาม แต่เขาก็ได้เพียรพยายามคิดค้นทดลอง จนสามารถเพาะผักหวานได้สำเร็จ และเขียนเป็นหลักสูตรท้องถิ่น เพื่อให้เกษตรกรที่สนใจสามารถนำไปใช้ได้จริง ซึ่งรวมถึงการทดลองปลูกกาแฟในแผ่นดินภาคอีสาน เขาก็ทำสำเร็จมาแล้วเช่นกัน

                    เริ่มแรก วินิจนำผักหวานป่ามาจากจ.สกลนคร 5 ต้น มาทดลองนำลงปลูกในหลุมที่เตรียมไว้ หลังจากนั้นก็คอยดูแลหมั่นรดน้ำพรวนดินเสมอๆ ระยะแรกก็เจริญงอกงามด้วยความมีน้ำมีฝุ่นมีปุ๋ยสูตรอาหารที่เขาอยากดูดซึมได้ครบ ไม่นานต้นผักหวานป่าเขาก็เหี่ยวแห้งตายลงทั้งๆ ที่ลำต้นใบมีความเขียวสดเหมือนผักต้นไม้ที่มีชีวิตทั่วไป ได้ค้นพบว่า ต้นผักหวานป่าโดยธรรมชาติจะอยู่ยืนยงคนเดียวไม่ได้ต้องมีพืชอื่นแซมคอยดูแลเขา

                    การรดน้ำนั้นดี แต่การพรวนดินรอบรากเขานั้นทำไม่ได้เด็ดขาดหรือแม้แต่การขุดหลุมตอนปลูกก็ต้องใส่ใจให้หลุมมีความลึกดินไม่แน่นจนเกินไป ต้นผักหวานเขาต้องการต้นไม้อื่นแซมอยู่เคียงข้างเขาคล้ายผักหวานป่าหากินเองไม่ได้ ดังนั้น จึงใช้ต้นลำไยปลูกลงแซมติดกันไว้เพื่อให้ต้นลำไยช่วยหาอาหารมาหล่อเลี้ยง รากของต้นผักหวานป่าจะชอนไชไปลึกลงรากหากินอาหารแบบอิสระถ้าเราไปพรวนดินอาจทำให้มีดจอบเสียมไปตัดรากเขาได้

                    ดังนั้นจึงมีข้อห้ามไม่ให้พรวนดินถ้ามีหญ้าก็ใช้วิธีเด็ดออก ส่วนปุ๋ยก็ดินขี้วัว ขี้ไก่ผสมแกลบดำ เอาแบบชาวบ้านอย่าเร่งปุ๋ยเคมีเด็ดขาด ปัจจุบันผักหวานป่าอายุ 1 ปีสูง 1.5 เมตรในสวนของวินิจมีมากกว่า 25 ต้น โดยเน้นการดูแลการให้ปุ๋ยไม่ควรมีสารเคมีควรใส่ปุ๋ยคอกปุ๋ยที่ทำเองจากขี้วัวขี้ควายขี้ไก่ ปลาก็มีขาย ผักก็มีจำหน่ายตลอดปี

                    นับเป็นสิ่งที่ภาคภูมิใจที่เขาได้ทดลองปลูกพืชผักผลไม้ต่างๆ ปลูกแล้วเจริญงอกงามดี จะมีความสุขใจมาก

 

 

-----------------------------

(เกษตรกรคนเก่ง : แหกกฎธรรมชาติปลูกผักหวานป่า เส้นทางทำเงิน 'วินิจ สุภาจันทร์' : โดย...สุชาติ สูงเรือง)