เสื้อผ้าแฟชั่นต่อให้ออกแบบสวยอย่างไร ถ้าต้องหยิบงานแต่ละชิ้นขึ้นมาคลี่ออกดูคงยากที่จะนำเสนอ ยากที่จะโน้มน้าวคนซื้อให้หยุดเดินแล้วหันกลับมาเพ่งพิจารณาจนพอใจ ก่อนที่จะยอมจ่ายเงินเพื่อแลกกับเสื้อผ้าโดนใจสักชุดสองชุด ถ้าไม่ได้ตัวช่วยอย่าง หุ่นโชว์เสื้อ คงจะลำบากกว่านี้ ถึงแม้หุ่นเหล่านี้จะไม่มีชีวิต แต่ก็ดูมีชีวาช่วยให้คนซื้อกับคนขายปิดการขายได้เร็วขึ้น

                  หุ่นพวกนี้ถูกทำคลอดตามการออกแบบที่เข้ากับยุคและสมัยมากขึ้น หน้าตาแปลกแหวกแนว ทั้งหุ่นดูเหมือนผู้ชาย และหุ่นที่ดูเหมือนผู้หญิง มาตั้งแทนที่หุ่นหน้าตานิ่งๆ เชยๆ ในตำแหน่งเดียวกันเมื่อครั้งก่อน รูปทรงหน้าก็แปรผันไปตามคอนเซ็ปต์ของร้าน บางครั้งการเดินดูหุ่นโชว์อย่างเดียวก็ได้เรื่องได้ราวไม่แพ้การเลือกชมสินค้า จะว่าไปถ้ามีการสร้างหนังโดยใช้เจ้าหุ่นเหล่านี้เป็นตัวแสดง ก็คงมีสไตล์หน้าตาที่หลากหลายมากพอสำหรับหนังหนึ่งเรื่อง และคงหมดเรื่องกับนักแสดงไปได้มากทีเดียว

                  โดยมากเจ้าหุ่นพวกนี้ถูกตั้งไว้ใต้ชายคาหรือในห้างใหญ่ ที่ไม่ค่อยเอื้ออำนวยกับการใช้ขาตั้งกล้อง เลนส์ช่องรับแสงกว้างๆ ตั้งแต่ F2.0 ได้เปรียบไปแล้ว 1 ใน 4 ส่วน ส่วนที่ 2 มากับกล้องที่สามารถจัดการเรื่องสัญญาณรบกวน (noise) ได้ ภาพที่ออกมาจะไม่ตกกระเป็นจ้ำด่างๆ มากนัก ส่วนที่ 3 ระบบกันสั่นไหวของภาพเหมาะกับเป้านิ่งแต่มือคนถ่ายไม่นิ่ง ส่วนสุดท้ายถือกล้องได้นิ่งมากที่สุดบวกกับการกลั้นหายใจ ก็สามารถช่วยเหลือเกื้อกูล ออกมาเป็นภาพได้ไม่ยาก

                   แม้ว่าจะไม่ล้ำยุคพร้อมพรั่งไปด้วยเทคโนโลยีเทียบเท่าหุ่นยนต์ไฮเทคต่างๆ ที่สามารถขยับแข้งขยับขา เสิร์ฟกาแฟ ทำงานบ้านได้ ที่ต้องใช้งบพัฒนาถึงสิบล้านร้อยล้าน แต่ด้วยเทคนิคการขึ้นรูปแบบดั้งเดิมที่ทำกัน เปลี่ยนแปลงบุคลิกไปเรื่อยๆ เจ้าหุ่นพวกนี้ก็มีตำแหน่งในฐานะ หุ่นยล ช่วยการค้านะ

................................
(หุ่นยล : คอลัมน์จุดโฟกัส : โดย...สามจอ samjaws@gmail.com http://samjaw.blogspot.com)