ผู้เขียนเคยกระทุ้งสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ในเรื่องการให้ความสำคัญต่อการสืบสวนจับกุมความผิดที่เกี่ยวกับอาวุธปืน ในบทความ "ปืนชุม" เมื่อหลายสัปดาห์มาแล้วว่า เป็นสถานการณ์ค่อนข้างวิกฤติ เนื่องจากคดีทำร้ายกัน และความผิดเกี่ยวกับทรัพย์ มักใช้อาวุธปืนกันทั้งนั้น
 
               ข้อสำคัญก็คือ ใช้ตอบโต้ยิงสู้กับตำรวจทั้งในและนอกเครื่องแบบอย่างไม่เกรงกลัวกฎหมาย
 
               ผู้บริหารของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ ต้องมีมาตรการเชิงรุกให้มากกว่านี้
 
               การป้องกันและปราบปรามอาวุธปืน ด้วยการตั้งด่านตรวจค้นโดยฝ่ายป้องกันและปราบปราม, การจัดสายตรวจลาดตระเวน หรือการจัดชุดสืบสวนหาข่าวเพียง 2-3 ชุดต่อหนึ่งสถานีตำรวจ อย่างที่ทำกันอยู่นี้ ไม่สามารถแก้ปัญหาและแสดงถึงศักยภาพของสำนักงานตำรวจแห่งชาติ
 
               ในการปฏิบัติตามอำนาจหน้าที่ในมาตรา 6 แห่งพระราชบัญญัติตำรวจแห่งชาติ พ.ศ. 2547 โดยเฉพาะอย่างยิ่งในมาตรา 6(3) ป้องกันและปราบปรามการกระทำความผิดทางอาญา, มาตรา 6(4) รักษาความสงบเรียบร้อย ความปลอดภัยของประชาชน และความมั่นคงของราชอาณาจักร
 
               การจับกุมผู้กระทำความผิดหลังจากเกิดเหตุและความสูญเสียชีวิตและทรัพย์สินของประชาชนมีขึ้นแล้ว ย่อมเป็นเรื่องดี แต่การป้องกันมิให้เหตุเกิด ย่อมดีกว่า เป็นประโยชน์แก่ประชาชนและสังคมมากกว่า
 
               การป้องกันโดยใช้ฝ่ายป้องกันปราบปรามเป็นหลัก ไม่อาจแก้ปัญหาอาชญากรรมที่คนร้ายใช้อาวุธเพื่อก่อเหตุได้อย่างมีประสิทธิภาพ ฝ่ายสืบสวนของแต่ละสถานีตำรวจ และกองบังคับการสืบสวนต้องถูกไขลานและปรับปรุงให้มีศักยภาพมากกว่าในปัจจุบัน มิใช่ถูกกล่าวหาว่าทำหน้าที่เพียงเก็บส่วยส่งผู้บังคับบัญชา
 
               งานการข่าวเป็นหัวใจของการแก้ปัญหา ท่านทราบหรือไม่ในจังหวัดของท่าน ในอำเภอของท่าน ในตำบลของท่านหรือในพื้นที่รับผิดรับชอบของสถานีตำรวจที่ท่านรับผิดชอบ มีผู้ครอบครองอาวุธปืนเฉพาะที่ถูกกฎหมายจำนวนเท่าใด ? ผู้ครอบครองแต่ละคนประกอบอาชีพอะไร ?