ถามน้องฝึกงานเล่นๆ เว่า เลดี้ กาก้า มาบ้านเรา เราได้อะไรจากเธอบ้าง
          หลายคำตอบ แต่ส่วนมากเน้นไปที่ความพร้อมในการจัดงาน เพิ่มรายได้ เพิ่มงาน โปรโมทเมืองไทยให้ชาวโลกได้รับรู้ ฯลฯ
          ถามต่อว่า แล้วอยากดูมั้ย 80 เปอร์เซ็นต์บอกว่าอยากดู เพราะอยากร่วมบรรยากาศสำคัญระดับโลกด้วย
          ส่วน 20 เปอร์เซ็นต์ที่เหลือ บอกว่าเฉยๆ ไปจนถึงไม่ชอบ
 
          สำหรับดิฉันเอง ที่เป็นส่วนหนึ่งของคนกว่า 5 หมื่นคนในสนามกีฬาราชมังคลาในค่ำนั้น ได้อะไรมามากกว่าเสื้อคลุมฝนสีเหลืองอ๋อย และบัตรผ่านประตูที่จะเก็บไว้เป็นที่ระลึก
 
          ส่วนที่จดจำด้วยสายตาก็คือเหล่ามอนสเตอร์ ที่จัดเต็มกับชุดหลุดโลก ที่กาก้าบอกว่า ถูกแล้วสำหรับการมาดูคอนเสิร์ตของเธอ
 
          ท่ามกลางความประหลาด ดิฉันเห็นถึงตัวตนของหลายคน.... 
 
          การแต่งตัวแบบสุดโต่งและอาการกรีดร้องเมื่อเพลงขึ้น เหมือนเป็นการปลดปล่อยพันธนาการที่ฉาบทาไว้ตลอดทั้งชีวิต 
 
          ความไร้กรอบ ไร้กฎเกณฑ์ ไร้ข้อจำกัดต่างๆ อาจเป็นแค่เปลือกนอก ขณะที่ภายในทุกคนไฝ่หาเสรีภาพ และอยากทำอะไรที่ "ตามใจ" ตัวเองอย่างสุดลิ่มทิ่มประตู
 
          ฉะนั้นการรวมตัวของเหล่ามอนสเตอร์และไม่มอนสเตอร์ เราจึงเห็นอาการน้ำหนึ่งใจเดียวของคนที่อยากจะทำอะไรแบบที่ไม่เคยทำ
 
          ความดิบ เถื่อน และยั่วยุกามารมณ์ เป็นข้อหาที่ทำให้เลดี้ กาก้า ไม่ได้เล่นคอนเสิร์ตที่อินโดนีเซีย และมีการประท้วงในฟิลิปปินส์มาแล้ว
 
          แต่ท้ายที่สุด บ้านเราก็อ้าแขนต้อนรับเธอ...นักร้องที่เอาชฎาจากแฟนคลับมาสวมหัว และมีธงชาติไทยปักอยู่หลังช็อปเปอร์
 
          แม้จะมีเสียงวิพากษ์วิจารณ์ถึงความไม่เหมาะสม แต่หากดูที่เจตนาแล้ว ดิฉันไม่ติดใจ และยังรู้สึกว่าเธอให้เกียรติคนดูและประเทศเรา แม้จะทำแบบก้ำๆ เกินๆ อย่างฝรั่งมังค่าบ้างก็ตาม
 
          (นี่อาจจะรวมถึงกรณีที่เธออยากช็อปนาฬิกาโรเล็กซ์ปลอมด้วย เห็นหลายคนออกมาเต้นแล้ว อยากถามว่าเต้นกันทำไม เพราะชื่อเสียงของประเทศไม่ได้อยู่ที่ว่า ใครพูด และพูดอะไร แต่มันอยู่ที่ว่า สิ่งที่เห็นและเป็นอยู่มันเป็นอย่างนั้นจริงมั้ย ถ้าไม่อยากให้ใครพูด ก็มาช่วยแก้ที่ต้นเหตุไม่ดีกว่าหรือ)   
 
          สำหรับคนที่ชื่นชอบ "เสียงแห่งปีศาจร้าย" นางนี้ ดิฉันยังเชื่อว่า ไม่ได้มาจาก IDOL เรื่องการแต่งตัวเท่านั้นแน่
 
          ผู้หญิงคนนี้เติบโตมากับเสียงดนตรี มีความรู้และเชี่ยวชาญหลายด้าน นับเครื่องดนตรีเธอก็เล่นได้ไม่น้อยกว่า 3 ชนิด แต่งเพลงก็ได้ น้ำเสียงก็ดี เพราะเธอฝึกฝนมาตั้งแต่เล็ก 
 
          เลดี้ กาก้า เล่นเปียโนได้ตั้งแต่อายุ 4 ขวบ แต่งเพลงแรกด้วยเปียโนตอนอายุ 13 และเริ่มต้นจับไมค์ร้องเพลงบนเวทีตั้งแต่อายุ 14
 
          ในคอนเสิร์ต "Born This Way Ball" ครั้งนี้ แม้จะไม่ฮือฮาเหมือนครั้งที่เธอเคยทำเลือดปลอมไหลออกมาระหว่างร้องเพลง หรือตอนที่จัดฉากให้ชายลึกลับกระโดดขึ้นมาใช้มีดปาดคอเธอบนเวที แต่ก็ไม่ผิดหวัง เพราะเธอจัดเต็มในโชว์อย่างเต็มที่
 
          ที่สำคัญ เธอทำให้เราต้องก้มดูตัวเองอีกครั้ง !
.............................
(หมายเหตุ เลดี้ กาก้า อิน แบงค็อก : คอลัมน์ มองผ่านเลนส์คม โดย... นันทพร ไวศยะสุวรรณ์)