วันคืนล่วงไป เราทำอะไรอยู่ ภายใต้ดวงอาทิตย์ดวงนี้ ไม่มีอะไรที่น่าเสียใจไปยิ่งกว่าการปล่อยเวลาล่วงไป โดยที่ท่านไม่ได้ทำอะไรให้เกิดประโยชน์ ชีวิตของเราตกอยู่ภายใต้อิทธิพลของเวลา เพราะเวลาที่ผ่านไปทุกขณะนั้น ไม่ได้ผ่านไปเปล่าๆ แต่มันได้ฉุดคร่าเอาชีวิตของเราไปทีละน้อย  แล้วทุกวันนี้เรามีชีวิตอยู่แบบไหน แบบรอความหวัง แบบอยู่ไปวันๆ หรือแบบไหน เราเองกำลังแสวงหาชีวิตแบบไหนอยู่ เวลาที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดในโลกนี้  ฝากอะไรไว้ก่อนจาก คนที่ได้กำไรชีวิตมากที่สุด คือการมีชีวิตอยู่เพื่อผู้อื่น ช่วยเหลือเพื่อนมนุษย์ คิดถึงการให้มากกว่าการได้มา  

                ผู้หญิงคนหนึ่งเพิ่งจะอกหักใหม่ๆ แผลใจยังไม่สมานดี จมอยู่กับความรู้สึกของการเป็นคนไร้ค่า และคำถามว่า "เราไม่ดีตรงไหน ทำไมเขาถึงทิ้งเราไป ?" นั่งเล่นเฟซบุ๊กไปเรื่อยเปื่อย ไปเจอข้อความหนึ่งโพสต์ว่า "ใครที่ยังโสด ให้มาออกแรงช่วยกรอกกระสอบทราย การมาที่นี่อาจไม่เจอคนหน้าตาดี แต่คุณจะได้เจอกับคนจิตใจดี" เธอเห็นว่าการได้พาตัวเองไปเสียเหงื่อแทนการเสียน้ำตาบ้างน่าจะดี ภาพแรกที่เธอได้เห็นคือทุกคนมีรอยยิ้ม ทั้งๆ ที่เหงื่อเม็ดโตผุดขึ้นมาเต็มหน้า ทุกคนช่วยกันอย่างขยันขันแข็งโดยไม่มีอาการเหนื่อยล้าหรืออิดออด ทั้งๆ ที่บ้านบางคนที่อยู่ที่นี่ก็ถูกน้ำท่วมเหมือนกัน

                หลังจากนั้นเธอได้ร่วมขบวนออกชุมชนเพื่อนำของไปบริจาคผู้ประสบภัย ซึ่งเป็นพื้นที่ที่ต้องนั่งเรือเข้าไปไกลมาก ขากลับสี่ชีวิตบนเรือตกลงกันว่าจะนำน้ำติดมา 2 ขวดและแบ่งกันกินคนละครึ่งขวด พอเรือออกมาได้สักหน่อย มีเสียงตะโกนจากบ้านหลังหนึ่งว่า "อย่าเพิ่งไป อย่าเพิ่งไป" หลังจากเรือจอดชายผู้เป็นต้นเสียงก็ว่ายน้ำเข้ามาหา แล้วบอกกับคนบนเรือซึ่งมีหญิงที่อกหักหมาดๆ รวมอยู่ด้วยว่า "ลุงไม่ได้กินข้าวมา 2 วันแล้ว มีน้ำให้ลุงกินสักขวดไหม ?" คนบนเรือมองหน้ากัน ไม่มีใครพูดอะไร แต่เป็นฉันทามติตรงกันว่าจะมอบน้ำ 2 ขวดนี้ให้แก่ลุง หญิงคนนั้นหยิบน้ำส่งให้ ลุงคนนั้นเอ่ยคำขอบคุณ ในนาทีที่ได้สบตา ความรู้สึกที่อยู่ข้างในที่มันมากกว่าคำขอบคุณที่พูดออกมา ในนาทีนั้นเธอได้คำตอบให้แก่คำถามที่ค้างอยู่ในใจ...

                หากการเวลาที่หมุนไปจะกลืนกินทุกสิ่งอย่าง และทิ้งร่องรอยไว้เป็นความทรงจำ สิ่งที่เราพอจะทำได้คือ  การสร้างความทรงจำที่ดี และการมีชีวิตที่หนุนเกื้อเอื้อปันให้แก่ผู้อื่น เพราะการที่มีผู้อื่นจดจำเรายิ่งมากเท่าไหร่ ยิ่งทำให้ความทรงจำนั้นสวยงามมากขึ้นและอยู่ได้อย่างยาวนาน

พระมหาธนเดช ธมฺมปญฺโญ หัวหน้าค่ายใต้ร่มพุทธธรรม ฝ่ายฝึกอบรม สำนักงานส่งเสริมคุณธรรมจริยธรรม และความมั่นคง แห่งสถาบันชาติ พระศาสนา พระมหากษัตริย์ วัดสระเกศ

..................................
(หัวใจไทย : วันคืนล่วงไป)