'แบ็กแพ็กเกอร์'ผู้สร้างหรือผู้ทำลาย

ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : แบ็กแพ็กเกอร์ ผู้สร้างหรือผู้ทำลาย : โดย ... พัฒนเดช อาสาสรรพกิจ

          เมื่อพูดถึงแบ็กแพ็กเกอร์ หลายคนก็นึกถึงนักท่องเที่ยวที่แต่งตัวมอซอมีกระเป๋าหรือเป้สะพายหลัง ไปไหนมาไหนใช้เงินน้อยจนไม่ก่อให้เกิดรายได้ในแหล่งท่องเที่ยว หรือบางครั้งหลายคนนึกถึงนักท่องเที่ยวที่ชอบมั่วสุมกับยาเสพติดด้วยซ้ำไป

          ภาพลักษณ์ของแบ็กแพ็กเกอร์ในรูปดังกล่าว แม้จะไม่ใช่สิ่งที่ถูกต้องทั้งหมด แต่แบ็กแพ็กเกอร์ส่วนหนึ่งหรือส่วนมากก็ทำตัวให้ถูกมองเช่นนั้น ทั้งที่ในความเป็นจริงของแบ็กแพ็กเกอร์ก็คือ นักเดินทางที่ชอบผจญภัย และใช้ชีวิตเยี่ยงคนพื้นบ้านในถิ่นฐานที่ตนเองผ่านไป โดยเสียค่าใช้จ่ายในสิ่งไม่จำเป็นหรือจ่ายเงินกับของฟุ่มเฟือยให้น้อยที่สุด

          ข้อดีของนักท่องเที่ยวประเภทแบกเป้สะพายหลัง คือ เป็นนักท่องเที่ยวที่ช่วยกระพือความน่าสนใจของแหล่งท่องเที่ยวได้เป็นอย่างดีที่สุด แต่ก็มีข้อเสียอยู่มาก เช่น ความไม่เคารพต่อวัฒนธรรมและประเพณีของสถานที่ท่องเที่ยว หรือชอบแต่งตัวอย่างไม่เคารพสถานที่ซึ่งตนเองเข้าไป รวมไปถึงการกระทำประเภทผิดศีลธรรมและธรรมเนียมท้องถิ่น เช่น นิยมการเสพยาเสพติดหรือประพฤติผิดทางเพศตามทำนองคลองธรรมที่ควร

          ดังนั้น หากประเทศหรือสถานที่ท่องเที่ยวต่างๆ ในโลกนี้ สามารถใช้หาประโยชน์จากข้อดีของแบ็กแพ็กเกอร์ได้ ในเวลาเดียวกันกับที่ต้องจำกัดขอบเขตการกระทำด้านลบของพวกเขา ประเทศหรือสถานที่ท่องเที่ยวนั้นๆ ก็จะประสบความสำเร็จอย่างยิ่งยวดในการเพิ่มจำนวนนักท่องเที่ยวให้เพิ่มขึ้น โดยมีค่าใช้จ่ายในการโฆษณาประชาสัมพันธ์น้อยที่สุด

          ไม่ว่าประเทศหรือสถานที่ท่องเที่ยวใดๆ ก็ตาม ที่มีผู้บริหารวัดผลความสำเร็จด้วยจำนวนนักท่องเที่ยวเพียงด้านเดียว แบ็กแพ้กเกอร์ก็จะกลายเป็นกลุ่มเป้าหมายที่ผู้บริหารหน่วยงานการท่องเที่ยว และผู้ประกอบการธุรกิจที่เกี่ยวข้องกับการท่องเที่ยวเกรงอกเกรงใจ จนไม่กล้าออกกฎระเบียบมาควบคุมพฤติกรรมของนักท่องเที่ยวแบบแบ็กแพ้กเกอร์

          ตัวอย่างที่เห็นได้ชัดเจนที่สุดของกรณีนักท่องเที่ยวแบบแบ็กแพ็กเกอร์ก็คือ ถนนข้าวสาร ซึ่งนักท่องเที่ยวได้รับความเกรงอกเกรงใจอย่างสูงยิ่ง แม้หลายครั้งที่เขาเหล่านั้นจะทำตัวเป็นผู้ทำให้วัฒนธรรมและประเพณีของไทยเสื่อมเสียไปก็ตาม เช่น ประเพณีสงกรานต์ของไทยที่มีมาแต่โบราณกาล เมื่อแบ็กแพ้กเกอร์เข้ามาประเทศไทยมากขึ้น สงกรานต์ในย่านถนนข้าวสารจึงแทบจะกลายเป็นสงกรานต์กึ่งโป๊เปลือย ที่มีแต่ฝรั่งหนุ่มสาวสวมกางเกงขาสั้น ใส่เสื้อกล้ามสายเดี่ยวเนื้อผ้าบางจ๋อย ทันทีที่เปียกน้ำก็เห็นโนมเนื้อตับไตไส้พุงจนไม่ต้องจินตนาการ 

          และแทนที่หน่วยงานที่เกี่ยวข้องจะเข้าไปบอกเล่าเก้าสิบถึงวัฒนธรรมประเพณีที่ถูกต้อง กลับถูกเสียงต่อต้านด้วยข้อหาว่าจะทำให้นักท่องเที่ยวลดจำนวนลงไป จนทำให้ถนนข้าวสารกลายเป็นสถานที่ต้นแบบของประเพณีสงกรานต์ในรูปแบบใหม่ ที่หน่วยงานของรัฐหันมาส่งเสริมให้คนทั้งไทยและเทศแห่แหนกันไปเที่ยวด้วยซ้ำ  

          หรือแหล่งท่องเที่ยวตามธรรมชาติที่สวยงามเช่น บนเกาะสมุย และเกาะพะงัน ปัจจุบันนี้กลับถูกมองข้ามความงามของธรรมชาติไปจนไร้ความหมาย ด้วยการยกเอาประเพณีแบบไร้ขอบเขตในคืนจันทร์เต็มดวงเข้ามาแทนที่ นักท่องเที่ยวจากยุโรปและไทยบางส่วน จึงรู้จักสมุยและพะงันในฐานะของแหล่งท่องเที่ยวที่อิสรเสรีไม่มีกฎระเบียบ จนเป็นที่น่าเสียดายของคนรักธรรมชาติบนไข่มุกแห่งอ่าวไทยยิ่งนัก

          แบ็กแพ็กเกอร์ จึงเป็นกลุ่มเป้าหมายหรือลูกค้า ที่เจ้าของสถานที่ต้องควบคุมให้ใกล้ชิด โดยไม่ต้องไปกลัวว่าจะมาทำให้จำนวนนักท่องเที่ยวหดหายไป เพราะหากเห็นแก่ได้จากการท่องเที่ยวระบบนับจำนวนหัวในระยะสั้น ต่อไปสิ่งที่เป็นตัวดึงดูดนักท่องเที่ยวที่แท้จริง เช่น วัฒนธรรมและประเพณีอันดีงาม ก็จะเสียหายไปจนไม่สามารถเรียกร้องให้กลับคืนมาได้

          คำถามสำหรับวันนี้ ที่มีไปถึงหน่วยงานที่เกี่ยวข้อง ก็คือ ถึงเวลาหรือยังที่เราจะทำให้ประเทศไทยเป็นแหล่งท่องเที่ยวที่ยั่งยืนเสริมสร้างเศรษฐกิจให้ท้องถิ่นในระยะยาวด้วยความเป็นไทย มากกว่าที่จะเกรงใจนักท่องเที่ยวที่สร้างความเสียหายให้แก่เศรษฐกิจและธุรกิจการท่องเที่ยวในประเทศของเราครับ

 

 

----------

(หมายเหตุ : ขมน้ำตาล หวานบอระเพ็ด : แบ็กแพ็กเกอร์ ผู้สร้างหรือผู้ทำลาย : โดย ... พัฒนเดช  อาสาสรรพกิจ)

----------