ค่าครองชีพและราคาสินค้า กำลังเป็นคลื่นยักษ์ถาโถมเข้าใส่รัฐบาล ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร
 
              ไม่มีใครไม่รู้ว่าต้นปีนี้ รายได้ของข้าราชการจบปริญญาตรีจะเพิ่มพรวดทันที 15,000 บาท ถึงแม้จะไม่ใช่ตัวเงินเดือนเพียวๆ แต่รายได้รวมกันแล้วได้เท่านี้
 
              นั่นทำให้ราคาสินค้าแห่ขึ้นไปยืนในอัตราที่คนขายบอกว่า เหมาะสมกับรายได้ของข้าราชการที่เพิ่มขึ้น
 
              ข้าวราดแกงที่ชาวบ้าน-พนักงานบริษัทซื้อกินยังชีพราคาถีบขึ้นเป็นเท่าตัวหากต้องการไข่ดาว หรือไข่เจียวเพิ่ม ก็ต้องจ่ายเพิ่มอีกฟองละ 10 บาท ทั้งที่วันนี้ ผู้ค้าไข่ไก่วิงวอนให้รัฐบาลได้ปรับราคาหน้าฟาร์มจากที่เคยขาย 2.40 บาท ให้อีกสักเล็กน้อย
 
              หน้าฟาร์ม 2.40 บาท แต่แปลงกายเป็นไข่เจียวไข่ดาวแล้วทำไมมันแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว
 
              แม่ค้าข้าวแกงบอกราคาสินค้าทุกชนิดปรับตัวขึ้น เลยจำเป็นที่จะต้องปรับราคาตาม
 
              กรมการค้าภายในบอกว่า เร็วๆ นี้จะชงแผนคุมราคาอาหารจานด่วนทั่วประเทศให้ รมว.พาณิชย์ พิจารณา เบื้องต้นบอกว่า ได้ศึกษาราคาไว้หลายเมนู อาทิ ข้าวกะเพราหมู-ไก่ ข้าวราดไข่พะโล้ ราคาไม่เกินจานละ 25 บาท ส่วนข้าวไข่เจียวไม่เกิน 15 บาท
 
              ถ้าขายได้ราคาประมาณนี้ ชาวบ้านคงจะดีใจ แต่แม่ค้าคงจะลมจับ
 
              ก็ทุกวันนี้ ไม่ว่าไข่เจียวไข่ดาว ราคาเท่ากันหมด 10 บาทขาดตัว แล้วยังขายราคานี้กันทั่วราชอาณาจักร
 
              ไม่รู้ว่ากรมการค้าภายในไปอยู่ที่ไหนมา ถึงได้ไม่รับรู้ว่า ราคาสินค้าในตลาดนั้นเขาประกาศราคากันอย่างอิสรเสรี มีประชาธิปไตย เพราะเสียงส่วนใหญ่ในตลาดมีมติให้ขึ้นเหมือนกันหมด
 
              ส่วนคนซื้อหรือผู้บริโภคก็คือเสียงส่วนน้อย (ทยอยมาทีละคนสองคน) ก็ก้มหน้าควักกระเป๋ากันไป เพราะในยามนี้จะหันหน้าไปหารัฐบาลให้การช่วยเหลือ ก็คงจะไม่ว่าง เพราะต้องคอยปฏิเสธ ว่าไม่เกี่ยวกับเรื่องเสนอแก้มาตรา 112 ยังมี พ.ร.บ.ปรองดอง ที่จะต้องดัน ทั้งที่ชาวบ้านยังข้องใจว่า ร.ต.อ.เฉลิม อยู่บำรุง จะสับขาหลอก แล้ว ทักษิณ ชินวัตร ได้ประโยชน์ด้วยหรือไม่
 
              นอกจากนี้ เรื่องการบริหารจัดการน้ำที่ก่อนหน้า นายกฯ ยิ่งลักษณ์ ก็ต้องเอาไปโอ่ให้นานาชาติฟังถึงความพร้อมของประเทศไทย ในที่ประชุมเมืองดาวอส
 
              ครั้นพอกลับมาก็ต้องมาอนุมัติงบรองรับ รวมทั้งพิจารณาเพิ่มงบให้แก่นโยบายแจกแท็บเล็ตโครงการของกระทรวงศึกษาธิการ
 
              เรื่องค่าครองชีพ เรื่องปากท้องก็เลยไม่มีเวลาดูแล
 
              หรืออาจคิดเหนือชั้นไปเลยว่าให้ 2 ขาเพิ่มไปด้วยกัน ราคาสินค้าเพิ่ม ก็เพิ่มรายได้ให้เดินไปพร้อมกันอย่างสมดุล (แต่ดันลืมไปว่า รายได้ที่เพิ่มนั้นเป็นในส่วนของข้าราชการ-รัฐวิสาหกิจ ไม่เกี่ยวกับเอกชน)
 
              ความเดือดร้อนในขณะนี้จึงตกหนักที่ ชาวบ้าน-พนักงานบริษัท ที่ยังต้องพึ่งข้าวแกงที่แพงหูฉี่ประทังชีวิต กับชาวบ้านที่เลี้ยงไก่เนื้อ ไก่ไข่ ที่ต่อให้ร้านข้าวแกงขายได้ฟองละ 10 บาท ก็ยังขายหน้าฟาร์มได้ไม่ถึงฟองละ 3 บาทสักที
 
              ส่วนรัฐบาลที่ควรจะมีหน้าที่ดูแลแก้ไขปัญหา ก็คงจะลอยตัวไปเหมือนเดิม

...........

(หมายเหตุ : ไข่ถูกไข่แพงไม่เกี่ยวรัฐบาล : ขยายปมร้อน โดย ศรายุทธ สายคำมี sarayut@nationgroup.com)