หลังจาก น.ส.ยิ่งลักษณ์ ชินวัตร นายกรัฐมนตรี เดินทางกลับจากการประชุมเศรษฐกิจโลก ที่เมืองดาวอส ประเทศสวิตเซอร์แลนด์ ก็ให้สัมภาษณ์ถึงความสำเร็จในการสร้างความเข้าใจให้แก่นานาประเทศ พร้อมให้ความมั่นใจกับนักลงทุนว่า การเมืองในประเทศไทยมีเสถียรภาพมั่นคง รัฐบาลพยายามสร้างความปรองดองให้เกิดขึ้นพร้อมกับระบอบประชาธิปไตยที่เข้มแข็งจากการเลือกตั้งครั้งที่ผ่านมา เป็นคำเชิญชวนนักธุรกิจที่จะเข้ามาลงทุนในประเทศไทย

     
                  ภาพลักษณ์ของประเทศไทยในสายตาชาวโลกนั้นยังเกิดความลังเลในหลายด้าน ทั้งการลงทุนในภาคอุตสาหกรรมหลังจากเกิดมหาอุทกภัยใหญ่ โรงงานผลิตต่างๆ เสียหายอย่างมหาศาลแถมมาตรการป้องกันยังลุ่มๆ ดอนๆ ยังมีประเด็นความขัดแย้งทางการเมือง การมุ่งแก้ปัญหาปากท้องก็ยังไม่เป็นรูปธรรม รัฐบาลถูกมองว่ามาเพื่อภารกิจพิเศษของหัวหน้าพรรคเพื่อไทยตัวจริงในต่างแดน เงื่อนไขที่เกิดขึ้นมาตลอดหลายเดือนที่ผ่านมาของรัฐบาลยิ่งลักษณ์ ล้วนแต่ชูเรื่องทางการเมืองและที่เป็นเหมือนระเบิดเวลาคือ ความพยายามแก้ไขมาตรา 112 ของคณะนิติราษฎร์ ซึ่งอาจนำไปสู่ความขัดแย้งครั้งใหญ่ในสังคม แม้รัฐบาลจะออกมาปฏิเสธว่าไม่เกี่ยวข้องก็ตาม
     
                  ขณะที่เรื่องทุจริตคอรัปชั่นจากผลสำรวจทุกสำนักพบว่า เป็นปัญหาที่ประชาชนยังให้ความสนใจและไม่เชื่อมั่นต่อนักการเมือง การใช้งบประมาณที่ไม่เต็มเม็ดเต็มหน่วย ปัญหาหนี้สินของประเทศจากกรณีรัฐบาลเตรียมกู้เงินหลายแสนล้านบาทเข้ามาหมุนเวียนในระบบเศรษฐกิจ ยังมีปัญหาสังคมที่ถูกลากไปโยงกับการเมือง เช่น บ่อนการพนันที่นักการเมืองออกมาแฉกันรายวัน และย่อมปฏิเสธไม่ได้เนื่องจากผู้นำตำรวจเป็นเครือญาติกับหัวหน้าพรรคเพื่อไทยตัวจริง และยิ่งตอกย้ำความรู้สึกเข้าไปอีกเมื่อมีข่าวว่าข้าราชการและนักการเมืองเข้าไปเกี่ยวข้อง
     
                  แม้ น.ส.ยิ่งลักษณ์ จะพยายามสสร้างภาพให้เห็นว่า การประชุมที่เมืองดาวอสประสบความสำเร็จในแง่ของภาพลักษณ์ประเทศ แต่ในความเป็นจริงขณะนี้ปัญหาทางการเมือง การโต้คารมระหว่างนักการเมือง การทุจริตคอรัปชั่น บ่อนการพนันล้วนสะท้อนถึงสภาพทางสังคมและกฎหมาย ไหนจะเรื่องพยายามแก้ไขรัฐธรรมนูญบางมาตราหรือความคิดที่จะนำอดีตนายกรัฐมนตรีกลับบ้านโดยไม่ต้องรับโทษใดๆ จะยิ่งช่วยลดอายุรัฐบาลและความเชื่อมั่นต่อประเทศไทย จนนักวิเคราะห์ทั้งในและต่างประเทศเริ่มตั้งข้อสังเกต เงื่อนไขต่างๆ เหล่านี้ล้วนอยู่ในวังวนเดิมๆ ประเด็นคือ รัฐบาลจะเริ่มแก้ไขปัญหาตรงไหนก่อน เพราะถ้าดูจากสภาพทางการเมือง และฝีมือรัฐมนตรีปัจจุบัน เงินทุนกับความเชื่อมั่นคงไม่ข้ามน้ำข้ามทะเลมาแน่นอน