กิน-ดื่ม-เที่ยว : โลกใบนี้ดนตรีไทย
วันอังคารที่ 24 พฤษภาคม 2554

    บนบานศาลกล่าว

    ตอนนี้โรงเรียนมัธยมทุกโรงเรียนต่างก็ทยอยกันเปิดเทอม เด็กๆ ก็ต้องกลับไปเรียนหนังสือที่โรงเรียนตามเดิม ส่วนผู้ปกครองก็ต้องกระเป๋าแบนไปตามๆ กันก็อย่างที่รู้ๆ กันแหละครับ ต้องจ่ายค่าเทอม ค่าเสื้อผ้า ค่าโน่นค่านี่อะไรต่างๆ เยอะแยะไปหมด ซึ่งสำหรับคนฐานะปานกลางมันก็น่าเห็นใจ ส่วนคนมีอันจะกินก็คงไม่มีอะไรเกิดขึ้นและคงไม่เดือดเนื้อร้อนใจแต่อย่างไร

     แต่ถ้าจะว่ากันตามจริงแล้วในช่วงเปิดเทอมใหม่ๆ อะไรๆ มันก็ไม่ค่อยเข้าที่เข้าทางอย่างรถที่เรานั่งตอนเช้าๆ มันก็จะติดแสนติด มันไม่เหมือนช่วงปิดเทอมจะติดก็แค่ตอนช่วงเวลาเร่งด่วนนิดหน่อย แต่สักระยะหนึ่งก็จะเริ่มเข้าที่เข้าทางไปเอง แต่ก็ยังมีอาชีพหนึ่งที่ต้องบอกว่าเปิดเทอมใหม่ๆ มันวุ่นวายสุดๆ ก็คือ เหล่าบรรดาครู อาจารย์ตามโรงเรียนต่างๆ นั่นเองแหละครับ มันจะยุ่งเหยิงกว่าใครๆ ทั่งหมด  หรือจะบอกได้ว่ามันยุ่งก่อนเปิดเทอมเสียอีก  เพราะว่าก่อนเปิดเทอมจะต้องรับนักเรียนใหม่ปฐมนิเทศ  ไหนจะประชุมผู้ปกครอง เก็บเงินค่าบำรุง เขียนโครงการทำแผนการสอน เขียนสมุด ร.บ. และอะไรต่อมิอะไรหลายอย่างที่จะต้องเจอ โดยเฉพาะปัญหานักเรียนประจำชั้นและที่สำคัญยังไม่ได้รวมกับครูที่ต้องดูแลบุตรหรือหลานในความปกครองของตัวเองอีก 

     เรียกว่า อาชีพครูในช่วงนี่ต้องบอกว่า  สมองวุ่นวาย  หัวใจว้าวุ่น ยิ่งโดยเฉพาะท่านที่กู้เงินสหกรณ์ก็จะโดยหักเงินเดือนชนิดที่เรียกว่า ชักหน้าไม่ถึงหลัง มันก็ยิ่งไปกันใหญ่อีก และที่เขียนมาแบบนี้ก็เพราะว่าตัวผมเองเข้าใจความรู้สึกหัวอกของคนเป็นครูเพราะเนื่องจากเคยประสบมาก่อนเป็นเวลา 20 ปีบริบูรณ์  และผมก็เคยคิดเล่นๆ ว่า ถ้าเกิดผมได้เป็นนายกฯ ผมจะล้างหนี้ให้แก่ ครู อาจารย์ ทุกคนด้วย เงินกู้ 0%  ผ่อนน้อย ผ่อนนานตามอายุราชการที่เหลือและถ้าทำสัญญาวันนี้ แถมฟรีผ้าชามัวร์ 1 ผืน  
     
     เอา...ชักจะไปกันใหญ่แล้วเรา ยิ่งเขียนมันก็ชักจะยิ่งเลอะ คือบอกตามตรงว่า ตอนนี้งานผมมันยุ่งหลายอย่างและก็ยากที่จะอธิบาย พูดไปก็จะเข้าข่ายคุยโม้โอ้อวดไปเสียอีก เอาเป็นว่าขณะที่ผมกำลังปั่นต้นฉบับอยู่นี้เวลาก็ปาเข้าไปตี 2 กว่าแล้วกว่าจะเสร็จก็โน่นแหละ ตี 3 กว่า และคิดว่าท่านผู้อ่านส่วนใหญ่ก็คงจะนอนหลับสบายไปแล้วแหละครับ

     เอาละครับตอนนี้ผมก็จะตอบคำถามที่เฟซบุ๊ก ขุนอิน โลกใบนี้ ดนตรีไทย ซึ่งตอนนี้ก็มีเข้ามาอย่างต่อเนื่องโดยผมจะขอตอบคำถามของคุณที่ใช้นามว่า yutjatika ซึ่งถามไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับดนตรีไทยเท่าไหร่ แต่ผมก็คิดว่ามันเป็นเรื่องที่น่าสนใจอยู่พอสมควรก็คือคุณ yutjatika ได้ถามว่า นอกจากศาลพระพรหมที่ราชประสงค์แล้ว มีศาลที่ไหนศักดิ์สิทธิ์มากๆ อีก อยากจะไปบนบ้างครับ 

     สำหรับคำถามนี้ถ้าจะตอบแบบตรงไปตรงมาก็คือที่ไหนที่เราเลื่อมใสหรือศรัทธามากที่สุดที่นั่นก็คือที่ศักดิ์สิทธิ์ที่สุดนั่นแหละครับ ยกตัวอย่างเช่นตัวผมเองนั้นทุกๆ วันผมจะกราบไหว้บูชาครูที่บ้านผมทุกๆ เช้าไม่เคยขาดและก็ทำมามากกว่า 20 ปี จนกระทั่งผมคิดว่าเป็นพลังแห่งศรัทธาและชีวิตก็ราบรื่นจนถึงทุกวันนี้ แต่ถ้าความรู้สึกที่ไม่ใช่ที่บ้านของผมแล้วผมคิดว่าพระพิฆเนศวร์ที่ สถาบันบัณฑิตพัฒนศิลป์ หรือวิทยาลัยนาฏศิลปเดิมนั่นแหละครับศักดิ์สิทธิ์มาก แต่คนนอกที่ไม่ใช่นักศึกษาก็จะมีโอกาสเข้าไปค่อนข้างยาก 

     แต่ก็มีอีกหนึ่งที่ ซึ่งใครๆ ก็สามารถไปได้ก็คือศาลพระพิฆเนศวร์ที่อยู่ตรงสี่แยกห้วยขวาง ซึ่งผมก็เคยได้ยินกิตติศัพท์ของท่านมานานและก็เพิ่งจะไปสักการะมาไม่กี่เดือนที่ผ่านมา ตอนนั้นนอกจากจะได้กราบไหว้ขอพรจากพระพิฆเนศวร์แล้ว ก็มีเทพองค์อื่นๆ ที่อยู่ด้านในอีกหลายองค์และก็ยังมีการยกหนูเสี่ยงทายด้วยนิ้วต่อหน้าพระพิฆเนศวร์ ซึ่งตรงนี้ผมขอไม่อธิบายดีกว่า เอาไว้ให้คุณ yutjatika ลองไปเสี่ยงทายและยกหนูด้วยนิ้วด้วยตัวเอง แล้วจะรู้สึกถึงความอัศจรรย์อย่างไม่น่าเชื่อ ซึ่งผมเองได้ลองเสี่ยงทายการยกหนูด้วยนิ้วมาแล้วครับ

     จากแยกห้วยขวางนั่งรถตรงไป มุ่งหน้าไปสะพานพระราม 7 ตรงใกล้กับซอยเสือใหญ่ด้านหน้าปั๊มน้ำมันปิโตนาสจะมีต้นโพธิ์อยู่บนเกาะกลางถนน  ตรงนี้ก็ศักดิ์สิทธิ์มาก  ซึ่งผมเองได้เคยไปบนเอาไว้เมื่อปลายปีที่แล้วว่า ถ้าผมหายจากอาการหูอื้อแล้วก็จะมาทำการแก้บน  ซึ่งก่อนหน้านั้นผมก็เป็นๆ หายๆ  แต่ตอนนี้เป็นเวลาเกือบ 5 เดือนแล้วก็ยังไม่มีอาการกำเริบแต่อย่างใด คุณ yutjatika ก็ลองไปบนบานตรงนี้ จะอึดอัดหรือคับใจเรื่องอะไรก็ว่าไป  แต่อาจจะสำเร็จหรือไม่สำเร็จก็เป็นไปได้  ซึ่งเรื่องแบบนี้มันก็พูดยากท่านผู้อ่านหลายๆ ท่านอาจจะคิดว่าผมเชื่อเรื่องงมงายก็เป็นไปได้ แต่อย่าลืมว่ามันก็มีคำพูดที่เราได้ยินบ่อยๆ ว่า  ถ้าไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ ซึ่งก็เป็นคำพูดที่เป็นจริงอยู่บ่อยๆเหมือนกัน ก็เอาเป็นว่าติดเรตติ้งเรื่องนี้เป็นตัว น แนะนำก็แล้วกัน แต่สำหรับผมตัว น คือแน่นอนมากกว่าครับ

     ป.ล.คืนวันเสาร์ที่ 28 นี้เหล่าบรรดาสาวกปีศาจแดงอย่าลืมเปิดทีวีดู แมนยูฯ เถลิงบัลลังแชมป์ยูฟ่าแชมป์เปียนลีก ด้วยการถล่มเอาชนะบาร์เซโลนาย่อยยับกลับสเปน แถม นายเมสซี่ ก็นั่งร้องไห้ฟูมฟายตีอกชกหัวตัวเองด้วยความเสียใจอยู่กลางสนามเวมบลีย์ ส่วนคนอื่นๆ ก็เดินอกแตกแยกย้ายกันออกจากสนามน้ำท่าไม่อาบอับอายขายขี้หน้าไม่ล่ำลากรรมการซมเซซมซานกลับบ้านนอก เนื่องจากบาร์เซโลนาไม่ใช่เมืองหลวงนั่นเอง    

     เอาล่ะเรื่องนี้ไม่ใช่เรื่องงมงายและไม่เชื่อก็อย่าลบหลู่ คอยดู คอยดู ไปล่ะ...สวัสดีครับ

    "ขุนอิน"

    ข่าวด่วน