บันเทิง : บทความ
วันพุธที่ 2 มีนาคม 2554

มองผ่านเลนส์คม - ทรายใต้ถุนตึก

นักฟังเพลงรุ่นเก่าหลายคนคงจำเพลง ”ทรายใต้ถุนตึก” ที่ทวีพงษ์ มณีนิล ประพันธ์ไว้ และ สรรชัย โกรานนท์ ขับร้องอย่างไพเราะโดยมีท่อนขึ้นต้นว่า

  “ถึงใครจะเห็นเธอเป็นดอกหญ้า
 ไร้ค่าใดใด ฉันไม่สนใจคำใครเหล่านั้น...”
 ท่อนแยกและท่อนจบ งดงามเหลือเกิน มีอยู่ว่า
  “ศรัทธาร่วมแรงฝ่าฝันแผ่นดินไทย สินทรัพย์เนืองนองอนันต์
 ช่วยกินช่วยหาช่วยกัน คงไม่นานได้ชื่นอุรา
 ขอเธออย่าลอยปล่อยตัวตามปากคนลากคนจูง
 หัวใจข้าสูงนั้นยากจะหา จะยอมเป็นทรายใต้ถุนตึก
 รอวันจมลึกสิ้นราคา หรือว่าจะมาเป็นหลังคาบ้านชายคนจน”

 แต่วันนี้ คนร้องเพลง คือ สรรชัย หนุ่มหน้าเข้มจาก อ.สทิงพระ สงขลา หายไปจากวงการเพลงและผืนแผ่นดินไทยที่มีทรัพย์สินอนันต์ไปร่วมสามสิบปี ก่อนหน้านั้น เขาเคยโด่งดังจากเพลง คอยคำรัก สนามหลวง น้อยวาสนา ลุมพินีแห่งความหลัง ฯลฯ เคยมีเพลงที่เขาขับร้องที่เข้ารอบรางวัลแผ่นเสียงทองคำพระราชทานอยู่ปีหนึ่งด้วย ถ้าเทียบๆรุ่น นักร้องก็จะประมาณรุ่นน้องๆ สุริยัน บุญยศ ผู้ร้องเพลง”รักพี่มีบาป” นั่นแหละ

 ผู้เขียนได้มีโอกาสไปพบสรรชัย โดยบังเอิญ ที่นอร์ท ฮอลลีวู้ด มลรัฐแคลิฟอร์เนีย สหรัฐอเมริกา ที่ห้องอาหารชื่อ ไทยคิทเช่น Thai Kitchen Berbank ซึ่งเป็นร้านอาหารไทยขายแบบบุฟเฟ่ต์ เหมาจ่ายราคาเดียวกินไม่อั้น และในร้านมีวงดนตรี คาราโอเกะให้บริการในบางวันด้วย

 สรรชัย ในวัย 63 ปี วันนี้ หน้าตายังคงความหล่อเหลา เดินช้า พูดจาเนิบนาบ แต่ความจำยังดี เล่าเรื่องราวความทรงจำต่างๆ ได้แม่นยำ เขาไปใช้ชีวิตในอเมริการ่วม 30 ปี เคยเป็นนักหนังสือพิมพ์ ทราบมาว่า ลำบากอยู่หลายปีกว่าจะได้มาเป็นเจ้าของร้านอาหารไทยที่เป็นศูนย์รวมของนักร้องแนวไทยสากล โดยมีนักร้องดังมากมาย อาทิ ชรินทร์ นันทนาคร รุ่งฤดี แพ่งผ่องใส แวะเวียนมาร้องเพลงให้แฟนๆ ได้หายคิดถึง
และร้านของเขายังขยันจัดงานกิจกรรมเกี่ยวกับเพลงในอดีต อยู่เนืองๆ อาทิ ที่ผ่านมาได้จัดงาน”ทูล ทองใจรำลึก” คิดถึง ‘ ดอน สอนระเบียบ’ หาเงินช่วยดอนที่ป่วยอยู่ในเมืองไทย

 สรรชัย โกรานนท์ ทำเพลงอัลบั้มรวมฮิตออกมาจำหน่ายด้วย มีเพลง ดวงใจอย่าครวญ น้อยวาสนา รักผมนิดเดียวก็พอ ลุมพินีแห่งความหลัง ฯลฯ และมีเพลง ใต้เงาจันทร์ ที่นักแต่งเพลงผู้หญิงนาม พรพิรุณ ประพันธ์ รวมอยู่ด้วย เพลงชุดนี้ เจ้าตัวทำขึ้นมาเพราะมีแฟนเพลงโทรมาขอฟังสมัยที่จัดรายการอยู่ช่องไอพีทีวี แม้ว่าจะมีฉบับคาราโอเกะด้วยแต่ก็ทำกันอย่างง่ายๆ นำภาพเก่าต่างๆ มาผสมกันได้อารมณ์อีกแบบ

 บรรยากาศร้านอาหารไทยในอเมริกา ที่มีดนตรีบรรเลง เขาไม่ได้คึกคักกันทุกคืนวันอย่างบ้านเราเพราะคนส่วนใหญ่ต้องปากกัดตีนถีบทำงานหาเงินตัวเป็นเกลียว ส่วนใหญ่แล้วทุกร้านจะเนืองแน่นในวันศุกร์เสาร์ ไม่เหมือนบ้านเราที่เมากันได้ทุกวัน

 แต่ร้านของเขาก็ถือว่าเป็นสถานที่รวมใจของคนไทยหลายอาชีพที่คิดถึงบ้าน อยากสังสันท์กันก็มาชุมนุมกันในบรรยากาศสบายๆ เป็นกันเอง อาหารต่างๆ ที่เมืองไทยมี ที่นั่นก็ครบถ้วน แม้แต่แกงขี้เหล็กก็ยังมีให้สั่งกิน

 ใครที่แวะเวียนไปแถวแอลเอ ลองแวะเวียนไปหากัน แล้วจะได้บรรยากาศไทยๆ แบบย้อนยุคไทยสากลที่บรรยากาศแบบนี้ ในบ้านเราหายากเต็มทีแล้ว

"นคร ศรีเพชร"

ข่าวด่วน