ความยุติธรรมกับสังคมไทย

ประวัติศาสตร์ของชาติไทย ได้ถูกบันทึกไว้อีกหน้าหนึ่งว่า เมื่อวันที่ 26 กุมภาพันธ์ 2553 ศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมืองได้ประสาทความยุติธรรมให้ปรากฏ ด้วยคำพิพากษาให้ยึดทรัพย์สินของ พ.ต.ท.ทักษิณ ชินวัตร อดีตนายกรัฐมนตรี ตกเป็นของแผ่นดิน เช่นเดียวกับ การแสดงออกของประชาชนชาวไทยทั่วทั้งแผ่นดินที่จะพร้อมใจกันแสดงความเป็นอารยะ น้อมรับคำตัดสินอันถือเป็นที่สุด

 ก่อนหน้านั้น ประเทศไทยต้องตกอยู่ในภาวะอึมครึมติดต่อกันมาเป็นเวลานานนับเดือน นับปี และในระยะเวลาหลายสัปดาห์ก่อนที่ศาลจะอ่านคำพิพากษา ถือว่า ประเทศชาติได้เข้าสู่หัวเลี้ยวหัวต่อแห่งวิกฤติการณ์อีกครั้ง นั่นก็เพราะว่า ความพยายามต่อสู้ของพ.ต.ท.ทักษิณผ่านเครือข่าย ที่นอกจากจะสร้างความปั่นป่วนให้แก่ฝ่ายบริหารบ้านเมือง ผ่านคำข่มขู่มากมาย อันตีความได้ว่าจะเกิดความรุนแรงหรือสงครามกลางเมืองขึ้นได้ หากว่า คำตัดสินไม่เป็นไปตามแนวที่พ.ต.ท.ทักษิณต้องการแล้ว ยังมีบางกลุ่มบางฝ่ายพยายามทำลายความน่าเชื่อถือของศาลต่างๆ นานาด้วย สถานการณ์ที่ผ่านมาเช่นนี้ถือว่า ประเทศไทยถูกลากจูงให้ไปยืนอยู่ตรงปากหุบเหวแห่งความวิบัติ

 จะว่าไปแล้ว หากสืบเสาะความเป็นมาของกระบวนการอำนวยความยุติธรรมให้แก่ราษฎรนับเนื่องแต่สมัยกรุงสุโขทัย ที่พระมหากษตริย์ทรงสถาปนาระบบร้องทุกข์ และตัดสินคดีความขึ้น จวบจนกระทั่งถึงปัจจุบัน จะเห็นได้ว่า ไม่เคยมีครั้งใดเลย ที่ปวงชนชาวไทยไม่ยินยอมน้อมรับคำพิพากษา ในทางตรงกันข้าม ถ้าสังเกตให้ดีจะพบว่า นับแต่มีศาลฎีกาแผนกคดีอาญาของผู้ดำรงตำแหน่งทางการเมือง คดีความต่างๆ ที่นักการเมืองหรือผู้มีอิทธิพลทั้งในเชิงอำนาจและทรัพย์สินตกเป็นจำเลย ไม่ว่าเขาผู้นั้นจะพยายามใช้อิทธิพลที่มีอยู่หรือไม่ก็ตาม แต่หลังศาลมีคำพิพากษาแล้วทุกฝ่ายในสังคมก็น้อมรับ ไม่ว่าผลจะออกมาเช่นไร นั่นย่อมเป็นเครื่องพิสูจน์ว่า แท้แล้วชาวไทยทุกคนทุกฝ่าย ยึดถือในศาลยุติธรรม ไม่ว่าจะมีผู้หนึ่งผู้ใดพยายามปั่นสถานการณ์ก็ไม่บังเกิดผล

 อย่างไรก็ตาม หลังจากศาลมีคำพิพากษาแล้ว ยังมีคำถามตามมาอีกว่า นับจากนี้ประเทศไทยจะเดินหน้าไปอย่างไร ซึ่งแน่นอน คำตอบย่อมขึ้นอยู่กับคนไทยทุกคน ซึ่งการแสดงออกให้เห็นว่า มีความเป็นอารยะเช่นนานาประเทศดังกล่าวมาแล้ว ย่อมเป็นนิมิตหมายว่า นับจากนี้ ทุกคนทุกฝ่ายจะหันหน้าเข้าหากันเพื่อสรรค์สร้างชาติให้สงบร่มเย็น ไม่สั่นไหวไปกลับการปลุกปั่นสร้างกระแสเพื่อผลประโยชน์ของคนเพียงไม่กี่คนอีกต่อไป