ใครคือสาเหตุความร้าวฉานไทย-เขมร

 แน่นอน คุณทักษิณ จะต้องอ้างว่าเรื่องนี้เป็นสิทธิส่วนตัว และนายกรัฐมนตรีฮุน เซน แห่งกัมพูชา ก็จะต้องบอกว่าเป็นเรื่องภายในของกัมพูชา แต่ไม่ว่าจะมองจากแง่มุมไหนเรื่องนี้เกิดจากความพยายามของ ฮุน เซน ที่ต้องการใช้ ทักษิณ ชินวัตร เพื่อต่อรองกับรัฐบาลไทย

 และในแง่ของทักษิณ ชินวัตร เป็นการต้องการแสดงแสนยานุภาพบารมีของตัวเองในเวทีสากล

 ฉะนั้น ชัดเจนว่าเป็นผลประโยชน์ของตัวเองมากกว่าการมองว่า สองประเทศและประชาชนไทยกับกัมพูชาจะได้ประโยชน์อะไรบ้าง จากการพยายามใช้เทคนิคทางการทูตการเมืองเพื่อจะบลัฟและต่อรองซึ่งกันและกัน

 ถ้าฮุน เซน ส่งทหารมาเสริมกำลังตรงชายแดน ก็แปลว่ามีความจงใจที่จะให้ความตึงเครียดนั้นดำเนินต่อไป ขยายผลออกไป รัฐบาลไทยจะต้องนิ่งสงบหลังจากที่ใช้มาตรการทางการทูตในการแสดงความไม่พอใจ เพื่อให้กัมพูชาและประชาคมโลกได้เห็นว่าสิ่งที่ฮุน เซน ทำนั้นไม่เหมาะสมด้วยประการทั้งปวง ในฐานะเพื่อนบ้านและสมาชิกอาเซียนด้วยกันเอง

 คุณทักษิณ ควรจะรู้ว่าสมัยที่ตัวเองเป็นนายกรัฐมนตรี และสถานทูตไทยที่พนมเปญถูกเผานั้นเกิดจากความเข้าใจผิดเล็กๆ น้อยๆ ซึ่งขณะนั้นในฐานะผู้นำประเทศ คุณทักษิณมิได้ป้องกันเอาไว้เพียงพอ

 ถ้าจำได้เมื่อสถานทูตถูกเผา รัฐบาลฮุน เซน ไม่ได้ส่ง รปภ.มาปกป้องดูแลสถานทูตไทยเท่าที่ควร ขณะนั้นคุณทักษิณ เป็นนายกฯ ถึงกับประกาศผ่านสื่อโทรทัศน์ว่า จะส่งหน่วยคอมมานโดเข้าไปที่สถานทูตไทย เพื่อปกป้องตัวเอง ถ้ารัฐบาลกัมพูชาไม่สามารถทำหน้าที่เจ้าของประเทศได้

 ฉะนั้น บทเรียนประวัติศาสตร์มีแล้วและเกิดกับ ทักษิณ ชินวัตร เองในสองบทบาท บทบาทแต่ก่อนคือ ผู้นำประเทศไทยที่ต้องปกปักรักษาผลประโยชน์ของไทย

 วันนี้บทบาททักษิณ คือผู้ที่ต้องการสร้างความปั่นป่วนให้แก่ประเทศไทยมากที่สุด เพื่อตัวเองจะได้ต่อรองกลับมามีอำนาจโดยใช้ ฮุน เซน เป็นเครื่องมือ

 ที่แท้ ฮุน เซน ต่างหากที่ใช้ ทักษิณ เป็นเครื่องมือเพื่อจะต่อรองกับประเทศไทยในเรื่องเขาพระวิหาร และเรื่องดินแดนที่มีแหล่งน้ำมันและแหล่งก๊าซที่เป็นกรณีพิพาทกันมาช้านาน 

 วันนี้ ทักษิณต้องถามตัวเองว่ายืนอยู่ข้างไหนระหว่างไทยกับกัมพูชา

สุทธิชัย หยุ่น