อรุณ บำรุงนา ประธานกลุ่มอนุรักษ์ป่าชายเลนบ้านบางลา กล่าวว่า ป่าชายเลนผืนนี้เปรียบเสมือนครัวของหมู่บ้านบางลาและหมู่บ้านใกล้เคียง ในเวลาว่างชาวบ้านก็ลงไปทอดแหหากุ้งหาปลา ไม่ต้องไปซื้ออาหารจากตลาด จึงต้องการปกป้องป่าผืนนี้เอาไว้ เพราะเป็นฐานทรัพยากรอาหารของชุมชน

 "เป็นเวลากว่า 20 ปีที่พวกเราปกป้องป่าชายเลนผืนนี้เอาไว้ เลยเกิดความคิดว่าน่าจะสร้างทายาทขึ้น โดยให้ลูกหลาน เด็ก และเยาวชนในหมู่บ้าน มาเข้าร่วมโครงการฯ ให้พวกเขาได้เรียนรู้ถึงกระบวนการการต่อสู้ กระบวนการการรักษาป่า จึงเกิดเป็น "ขบวนการเด็กรักษ์ป่าชายเลน" เพื่อทำหน้าที่สืบสานเจตนารมณ์ของชุมชน ในการปกป้องผืนป่าชายเลนบ้านบางลาที่มีเนื้อที่กว่า 1,200 ไร่ ให้ปลอดภัยจากการบุกรุกของนายทุน โดยเยาวชนทั้ง 50 คน จะผลัดเปลี่ยนหมุนเวียนกันเข้ามาดูแลรักษาผืนป่า ส่วนหนึ่งที่พวกเขาร่วมกันปรับปรุงพัฒนาขึ้น เป็นเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ เพื่อถ่ายทอดความรู้ไปสู่คนอื่นๆ" อรุณ กล่าว

 พัชรินทร์ คาหาปะนะ นักเรียนชั้น ม.5 โรงเรียนวีรสตรีอนุสรณ์ แกนนำขบวนการฯ เล่าถึงกิจกรรมในการดูแลรักษาป่าชายเลนว่า จะเข้ามาดูอย่างน้อยอาทิตย์ละครั้ง หรือเวลาที่ปิดเทอมก็จะรวมกลุ่มกันเข้ามาทำกิจกรรมปลูกป่า ปล่อยหอย และทำเส้นทางเดินศึกษาธรรมชาติ ซึ่งหอยที่นำมาปล่อย คือ หอยกัน เนื่องจากหอยชนิดนี้เริ่มที่จะสูญพันธุ์ไปแล้วในพื้นที่แห่งนี้ จึงนำมาจากที่อื่นมาปล่อยเพื่อให้ขยายพันธุ์ เมื่อหอยเหล่านี้โตก็สามารถเก็บไปขาย เพื่อเพิ่มรายได้ให้แก่กลุ่มเด็กและเยาวชน ซึ่งรายได้เหล่านี้จะนำไปทำกิจกรรมด้านการอนุรักษ์ต่อ

 ด้าน วัชรินทร์ แสงมณี นักเรียนชั้น ม.5 โรงเรียนเมืองถลาง กล่าวเสริมว่า สำหรับพื้นที่ป่าที่ไกลๆ ออกไป นานๆ ครั้งผู้ใหญ่ก็จะพานั่งเรือออกไปสำรวจ แต่ในช่วงปิดเทอมจะนัดกันเข้ามาทำงานในพื้นที่ ศึกษาต้นไม้แต่ละชนิดในป่าว่าชื่ออะไร มีสรรพคุณอะไร มีการจดบันทึกรวบรวมเก็บไว้ นอกจากป่าชายเลนจะเป็นแหล่งอนุบาลของสัตว์น้ำแล้ว ยังเป็นกำบังลมกำบังพายุเห็นผลชัดในช่วงเกิดสึนามิ พื้นที่แห่งนี้เกิดความเสียหายน้อยมาก เพราะป่าชายเลนทำให้คลื่นมีขนาดเล็กลงด้วย