ในระหว่างที่พี่น้องทางภาคเหนือกำลังต่อสู้กับภัยทางธรรมชาติ หลายคนเสียชีวิต หลายคนสูญเสียญาติพี่น้องในครอบครัว หลายคนไม่มีแม้หลังคาบ้านจะคุ้มหัวหลายคนอดอยากหิวโหย หลายคนหมดหวังและท้อแท้กับชีวิต
พวกเราที่อยู่ในภาคอื่นๆ ไม่ได้เพียงต้องการรับรู้ข่าวคราวทางหน้าหนังสือพิมพ์หรือทางจอโทรทัศน์เท่านั้น แต่เราอยากจะช่วยเหลืออย่างเป็นรูปธรรม อยากให้หน่วยงานของรัฐบาลตั้งหน่วยงานฉุกเฉินที่ทำงานเป็นตัวแทนของรัฐเพื่อช่วยเหลือพี่น้องที่ประสบภัยน้ำท่วม โคลนถล่มอยู่ในขณะนี้ ประชาชนทั่วไปอยากทราบว่าจะช่วยอะไรได้บ้าง และช่วยอย่างไร ?
เมื่อคราวเกิดภัยภิบัติกับสึนามินั้น มีความพยายามหาทางช่วยเหลือโดยติดต่อผ่านหน่วยงานของรัฐในจังหวัดอื่นๆ ปรากฏว่าไม่มีการประสานงานกันเลย เช่นถามว่าจะส่งข้าวของไปช่วยได้อย่างไร ก็ได้รับคำตอบว่าให้จัดการส่งไปเอง
ประชาชนทั่วไปไม่ได้คาดว่ารัฐบาลจะมีงบที่จะช่วยภัยพิบัติเช่นนี้โดยกะทันหัน แต่อย่างน้อยที่สุดที่หน่วยงานของรัฐจะทำได้คือเป็นสื่อกลางให้เป็นศูนย์รวมการช่วยเหลือที่จะส่งผ่านต่อไปยังพี่น้องที่ประสบภัยธรรมชาติจริงๆ
ผู้ว่าราชการจังหวัดแต่ละจังหวัด น่าจะมีอำนาจสั่งการโดยไม่ต้องรอความเห็นชอบจากรัฐบาลหรือคณะรัฐมนตรี ในการดำเนินงานทำนองนี้
ความเมตตากรุณานั้นจะเห็นใจกันก็ตอนนี้เอง ตอนที่พี่น้องกำลังเดือดร้อน การที่จะไปไหว้กราบพระพรหมก็ยังรอได้ เพราะถ้าจะเคารพพระพรหมในความหมายที่แท้จริงคือจะต้องคงไว้ซึ่งความเมตตากรุณา มุทิตา และอุเบกขา อันเป็นคุณสมบัติทั้งสี่พระกรของพระพรหมนั่นเอง
การช่วยเหลือผู้ที่ได้ทุกข์ได้ยากจะเป็นการแสดงความเคารพต่อพระพรหมอย่างแท้จริง เพราะรักษาและทำความดีของท่านให้ปรากฏ แสดงความเมตตาคือความปรารถนาให้เขาเป็นสุข และความกรุณาคือความปรารถนาให้เขาพ้นทุกข์ เป็นฐานบาทแห่งการเป็นพระพรหมทีเดียว
เรียกว่าไม่ต้องไปไหว้พระพรหมก็ถึงพระพรหมได้ด้วยการกระทำ
ธัมมนันทา