"นายกรัฐมนตรีไร้จริยธรรม" เป็นข้อกล่าวหาหนึ่งของกลุ่มพันธมิตรประชาชนเพื่อประชาธิปไตย หรือ ม็อบกู้ชาติ ใช้ในการชุมนุมขับไล่นายกรัฐมนตรีให้พ้นจากตำแหน่ง ขณะเดียวกันก็มีการหยิบคำพูดของนายกรัฐมนตรีมาจัดแสดงให้ประชาชนได้อ่านในประเด็น "วาทะทุศีล-ทักษิณ"
อย่างไรก็ตาม ในฐานะที่เราเป็นชาวพุทธ เมื่อมีการกล่าวอ้างคำศัพท์ทางพระพุทธศาสนา หรือ "คำพระ" ไปใช้ในทางโลก โดยเฉพาะทางการเมือง การรู้ความหมายที่แท้จริงย่อมเกิดประโยชน์ในการเข้าใจธรรมมากยิ่งขึ้น ขณะเดียวกันศัพท์ทางพระพุทธศาสนาก็เป็นพุทธพจน์ด้วย
พระธรรมกิตติวงศ์ (ทองดี สุรเตโช) ป.ธ.๙ ราชบัณฑิตสำนักศิลปกรรม ราชบัณฑิตสถาน เจ้าอาวาสวัดราชโอรสาราม ผู้รวบรวมเรียบเรียงหนังสือ "คำวัด" ซึ่งเป็นคำที่ใช้พูดใช้เขียนกันเป็นปกติในแวดวงคนวัด คือ พระสงฆ์และพุทธศาสนิกชนทั่วไป ได้ให้ความหมายของคำว่า "ทุศีล" ไว้ว่า
ทุศีล แปลว่า มีศีลชั่ว คือเป็นผู้มีศีล หรือมีวินัยแต่ชอบประพฤติล่วงละเมิดศีลหรือวินัยนั้น คำนี้มักใช้กับนักบวช
ทุศีล หมายถึงนักบวชหรือพระสงฆ์ที่ประพฤติล่วงละเมิดศีล ประพฤติเสียหายจนศีลวิบัติหรือด่างพร้อย เรียกว่า ผู้ทุศีล และอนุโลมเรียกคฤหัสถ์ ผู้ไม่มีศีล ผู้ชอบประพฤติเสียหาย ชอบประพฤติไม่ดี ชอบเบียดเบียนผู้อื่นว่า ผู้ทุศีลเช่นกัน
"คนทุศีลมีศีลวิบัติแล้วในโลกนี้ย่อมเข้าถึงความเสื่อมโภคะอย่างใหญ่หลวง คนทุศีลประเภทนั้นจะเอาดีได้อย่างไร มีแต่จะทำให้คนอื่นเดือดร้อนเท่านั้น"
ส่วนคำว่า "จริยธรรม" พระธรรมกิตติวงศ์ได้ให้ความหมายไว้ว่า ธรรมที่เป็นข้อปฏิบัติ ระเบียบที่ควรประพฤติปฏิบัติ แบบแผนที่ดีงาม สำหรับจัดระเบียบสังคมให้เรียบร้อยดีงาม ศีลธรรม กฎศีลธรรม และธรรมเนียมปฏิบัติที่เกี่ยวกับความประพฤติอันดีงามของสังคม เป็นข้อกำหนดกันไว้เป็นแนวทางหรือเป็นกรอบปฏิบัติสำหรับคนในสังคม เพื่อให้เกิดความเรียบร้อยดีงาม เกิดความร่มเย็นเป็นสุข และเกิดความอบอุ่นความสบายใจไม่หวาดกลัว
จริยธรรม ได้แก่ เบญจศีล เช่น ไม่ฆ่ากัน ไม่เบียดเบียนกัน เบญจธรรม เช่น มีเมตตากรุณาต่อกัน ประกอบอาชีพในทางสุจริต ตลอดถึงสุจริตธรรม มารยาทสังคม และระเบียบสังคมที่กำหนดไว้เป็นข้อปฏิบัติเพื่อให้เกิดความสงบสุขในสังคม
ทุศีล...ในพุทธกาล
"ยสฺส อจฺจนฺตทุสฺสีลฺยํ มาลุวา สาลมิโวตฺถตํ กโรติ โส ตถตฺตานํ ยถา นํ อิจฺฉตี ทิโส" แปลว่า "ผู้ใดมีความไร้ศีลธรรม (ทุศีล) ครอบงำ เหมือนเถาย่านทรายคลุมไม้สาละ ผู้นั้นชื่อว่าย่อมทำตนเหมือนถูกผู้ร้ายคุมตัว"
นี่เป็นพุทธพจน์ ที่ปรากฏใน ขุททกนิกาย ธรรมบท เล่มที่ ๒๕ ข้อ ๒๒ หน้า ๓๗
อย่างไรก็ตาม พระอาจารย์เกษมสุข เขมสุโข วัดประดู่ธรรมาธิปัตย์ พระนักจัดรายการพุทธประธีปทางสถานีวิทยุ ๐๑ ดอนเมือง เล่าถึงเรื่อง "พระฉัพพัคคีย์" (ฉับ-พัก-คี) ซึ่งเป็นเรื่องราวที่ปรากฏในคัมภีร์พระธรรมบทอรรถกถา (อธิบายข้อความในพระไตรปิฎก) ว่า
"...ก็โดยสมัยนั้นแล อุบาสกคนหนึ่งเป็นไข้ ภริยาของเขาเป็นคนสวย น่าเอ็นดู น่าชม พวกพระฉัพพัคคีย์มีจิตปฏิพัทธ์ในหญิงนั้นจึงดำริขึ้นว่า ถ้าอุบาสกสามียังมีชีวิตอยู่ พวกเราจักไม่ได้นาง ผิฉะนั้น พวกเราจักพรรณนาคุณแห่งความตายแก่อุบาสกนั้น
ครั้นดำริฉะนี้แล้ว จึงเข้าไปหาอุบาสกนั้นกล่าวอย่างนี้ว่า ดูกรอุบาสก ท่านเป็นผู้ทำความดีไว้แล้ว ทำกุศลไว้แล้ว ทำความต้านทานต่อความขลาดไว้แล้ว มิได้ทำบาป มิได้ทำความชั่ว มิได้ทำความเสียหาย ทำแต่ความดี ไม่ได้ทำบาป จะประโยชน์อะไรแก่ท่านด้วยชีวิตอันแสนลำบากยากแค้นนี้ ท่านตายเสียดีกว่าเป็นอยู่ ตายจากโลกนี้แล้ว เบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก ท่านจักเข้าถึงสุคติโลก สวรรค์ จักได้รับบำเรอเพียบพร้อมอิ่มเอิบด้วยเบญจกามคุณอันเป็นทิพย์ ในสุคติโลกสวรรค์นั้น
ครั้งนั้นอุบาสกนั้นเห็นจริงว่า ท่านพูดจริง เพราะเราทำความดีไว้แล้ว ทำกุศลไว้แล้ว ทำความต้านทานต่อความขลาดไว้แล้ว มิได้ทำบาป มิได้ทำความชั่ว มิได้ทำความเสียหาย เราทำแต่ความดี เรามิได้ทำความชั่ว จะประโยชน์อะไรแก่เรา ด้วยชีวิตอันแสนลำบากยากแค้นนี้ เราตายเสียดีกว่าเป็นอยู่ ตายจากโลกนี้ แล้วเบื้องหน้าแต่ตายเพราะกายแตก เราจักเข้าถึงสุคติโลกสวรรค์ จักได้รับบำเรอเพียบพร้อม อิ่มเอิบด้วยเบญจกามคุณอันเป็นทิพย์ ในสุคติโลก-สวรรค์นั้น
ดังนี้แล้วเขาจึงรับประทานโภชนะที่แสลง เคี้ยวขาทนียะที่แสลง ลิ้มสายนียะที่แสลง และดื่มปานะที่แสลง เมื่อเป็นเช่นนั้น ความป่วยหนักก็เกิดขึ้น เขาถึงแก่กรรมเพราะป่วยไข้นั้นเอง
ภริยาของเขาจึงเพ่งโทษว่า พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรเหล่านี้ เป็นผู้ไม่ละอาย ทุศีล พูดเท็จ แท้จริงพระสมณะเหล่านี้ ยังปฏิญาณตนว่าเป็นผู้ประพฤติธรรม ประพฤติสงบ ประพฤติพรหมจรรย์ กล่าวคำสัตย์ มีศีล มีกัลยาณธรรม ติเตียนว่า ความเป็นสมณะย่อมไม่มีแก่ พระสมณะเหล่านี้ ความเป็นพราหมณ์ ของพระสมณะเหล่านี้ หามีไม่
ความเป็นสมณะ ความเป็นพราหมณ์ของสมณะเหล่านี้ พินาศแล้ว ความเป็นสมณะ ความเป็นพราหมณ์ ของพระสมณะเหล่านี้ จะมีแต่ไหน และโพนทะนาว่า พระสมณะเหล่านี้ ปราศจากความเป็นสมณะ ปราศจากความเป็นพราหมณ์เสียแล้ว เพราะสมณะเหล่านี้ ได้พรรณนาคุณแห่งความตายแก่สามีของเรา สามีของเราถูกพระสมณะเหล่านี้ทำให้ตายแล้ว
แม้คนเหล่าอื่นก็เพ่งโทษว่า พระสมณะเชื้อสายพระศากยบุตรเหล่านี้ เป็นผู้ไม่ละอาย ทุศีลพูดเท็จ แท้จริง พระสมณะเหล่านี้ ยังปฏิญาณตนว่าเป็นผู้ประพฤติธรรม ประพฤติสงบ ประพฤติพรหมจรรย์ กล่าวคำสัตย์ มีศีล มีกัลยาณธรรม ติเตียนว่า ความเป็นสมณะ ความเป็นพราหมณ์ ของสมณะเหล่านี้ หามีไม่
ความเป็นสมณะความเป็นพราหมณ์ของพระสมณะเหล่านี้ พินาศแล้ว ความเป็นสมณะ ความเป็นพราหมณ์ ของพระสมณะเหล่านี้ จะมีแต่ไหน และโพนทะนาว่า พระสมณะเหล่านี้ ปราศจากความเป็นสมณะ ปราศจากความเป็นพราหมณ์เสียแล้ว เพราะพระสมณะเหล่านี้ พรรณนาคุณแห่งความตายแก่อุบาสก ถูกพระสมณะเหล่า นี้ทำให้ตายแล้ว ดังนี้
ภิกษุทั้งหลาย ได้ยินคนเหล่านั้นเพ่งโทษติเตียนโพนทะนาอยู่ จำพวกที่มีความมักน้อย สันโดษ มีความละอาย มีความรังเกียจ เป็นผู้ใคร่ต่อสิกขา ต่างก็เพ่งโทษติเตียนโพนทะนาว่า ไฉนพระฉัพพัคคีย์ จึงได้พรรณนาคุณแห่งความตายแก่อุบาสกเล่า แล้วกราบทูลเรื่องนั้นแด่พระผู้มีพระภาค..."
0 เรื่องและภาพ ไตรเทพ ไกรงู 0
สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537