หมู่นี้มีคนชวนให้ไปนมัสการ พระอรหันต์ บ่อยๆ
บางคนคิดว่า พระอาจารย์ ของตน เป็นพระอรหันต์
เพราะท่านมีตาทิพย์ ดักทายใจตน ได้แม่นยำ เป็นต้น
การดูพระอรหันต์ไม่ง่าย เช่นเดียวกับการ
ดูพระที่ดีมีศีล พระพุทธองค์ทรงเตือนว่า
ดูพระดีก็ต้องดูนานๆ ไม่ใช่เทศน์เก่ง
ก็เป็นอรหันต์แล้ว
พระที่ได้อภิญญานั้นมีอยู่ แต่อภิญญาทั้งหลาย เช่น หูทิพย์ ตาทิพย์ ระลึกชาติได้ มีอิทธิฤทธิ์ แสดงปาฏิหาริย์ได้ ก็ล้วนแล้วแต่เป็นความสามารถที่มีได้ หายได้ ตราบใดที่พระอาจารย์รูปนั้นยังไม่สิ้นกิเลส
การบรรลุพระอรหันต์ ละวางกิเลสโดยสิ้นเชิง เป็นอภิญญาตัวสุดท้ายที่จะรักษาอภิญญาตัวที่กล่าวมาแล้วไว้ได้ ถ้ายังไม่ได้บรรลุอรหันต์ อภิญญาอื่นๆ ก็ยังเชื่อถือไม่ได้ทั้งสิ้น
ในพระไตรปิฎก มีเรื่องเล่าถึงสามเณรหนุ่มที่ได้อภิญญาเหาะเหินเดินอากาศได้ ครั้งหนึ่ง ขณะที่เหาะมานั้น ดันไปเห็นผู้หญิงอาบน้ำเข้า พาจิตหวั่นไหวด้วยกามกิเลส เท่านั้นเองก็ตกปุ๊กลงมา อภิญญาดับ
เพราะฉะนั้น ชาวพุทธเราไม่ควรไปตื่นเต้นกับอิทธิฤทธิ์ปาฏิหาริย์ แม้เป็นของที่มีจริง ทำได้ แต่เอาแน่ไม่ได้เลย เพราะจิตของผู้ปฏิบัตินั้นๆ ยังไม่สิ้นอาสวะอย่างแท้จริง
พระอรหันต์นั้น บรรดาลูกศิษย์ไม่ว่าอยากให้อาจารย์ของตนเป็นพระอรหันต์มากสักเพียงใด ถ้าท่านไม่ได้เป็น ก็ไม่ได้เป็นอยู่นั่นเอง
พระอาจารย์ที่เป็นพระอรหันต์ เพราะลูกศิษย์แต่งตั้งนั้น ก็ต้องห้ามปรามลูกศิษย์
การนิ่งฟังลูกศิษย์สาธยายคุณวิเศษที่ไม่มีในตนให้คนอื่นฟัง เป็นการสร้างเงื่อนไขให้ข้อมูลที่ผิดพลาด ก็อาจจะเข้าข่ายว่าพระอาจารย์นั้นปาราชิกได้ทีเดียว เพราะแม้ตนเองไม่ได้พูด แต่ลูกศิษย์พูด ตนทราบ แต่ไม่ห้ามปราม ก็เข้าข่ายเดียวกัน
พระอรหันต์นั้นเป็นผู้ปราศจาก โลภ โกรธ หลง ฆราวาสนั้นรักษาศีลแม้เพียงศีลห้าก็ยังเพียรพยายามรักษาสัมมาวาจาให้ได้ เรื่องพูดจาหยาบคายนั้นเป็นอันว่าห่างไกลทีเดียว
อีกอย่างหนึ่งคือ ความกลัว พระอรหันต์จะไม่มีอาการหวั่นไหวกับโลกธรรม ๘ คือ ลาภ เสื่อมลาภ ยศ เสื่อมยศ สรรเสริญ นินทา ทุกข์ และสุข
ธรรมะทั้ง ๘ อย่างนี้มีอยู่เป็น ๔ คู่เช่นนี้ พระอรหันต์จะไม่กลัว และไม่กระทบกับโลกธรรมแปด
บางคนก็ติดอาจารย์ มัวไปพะวักพะวนที่จะต้องแสดงให้ปรากฏให้คนอื่นรับรู้ว่าอาจารย์ของตนเป็นอรหันต์ จนลืมการปฏิบัติส่วนตน ไม่ว่าพระอาจารย์ของเราจะเป็นอรหันต์หรือไม่ ไม่ทำให้เราเป็นอรหันต์ไปด้วย...ดูที่ตัวเราเองนี่แหละ จะช่วยให้เราหลุดพ้นได้อย่างแท้จริง
0 ธัมมนันทา 0
สงวนลิขสิทธิ์ ตาม พ.ร.บ.ลิขสิทธิ์ พ.ศ. 2537